Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Ο ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟΣ ΘΡΟΝΟΣ ΣΤΗ ΜΑΓΝΑΥΡΑ !!!

Γράφει ο "Εθνικός Αγωνιστής" (προφίλ fb).

Σε περιγραφές πρεσβευτών αναφέρεται ότι, ο αυτοκρατορικός θρόνος στη Μαγναύρα ( ο Μέγα Παλάτιον των Βυζαντινών αυτοκρατόρων , ήταν το πρώτο βασιλικό ανάκτορο στην Κωνσταντινούπολη. Ως τέτοιο κατασκευάστηκε στη νεοϊδρυθείσα πρωτεύουσα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στον οποίο αποδίδεται. Παρέμεινε το κύριο αυτοκρατορικό ανάκτορο στην Κωνσταντινούπολη μέχρι και μετά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄ Πορφυρογέννητου 913-959) βρισκόταν στη σκιά ενός ολόχρυσου πλάτανου, τα κλαδιά του οποίου ήταν γεμάτα από μηχανικά πουλιά, διακοσμημένα με πολύτιμους λίθους. Αυτά τα πουλιά κελαηδούσαν και έδιναν στον παρατηρητή την εντύπωση ότι πηδάνε από τον πλάτανο στο θρόνο και πάλι πίσω. Γύρω δε από τον κορμό του πλάτανου υπήρχαν ολόχρυσοι γρύπες και λιοντάρια που βρυχιόνταν. Με ένα νεύμα του αυτοκράτορα έμοιαζαν τα τεχνητά ζώα να «ζωντανεύουν» και να προκαλούν ήχους, συνοδευόμενα από μουσική οργάνων. Με ένα δεύτερο νεύμα ακολουθούσε σιωπή!
Την ώρα που οι επισκέπτες αποχωρούσαν, άρχιζαν πάλι οι κινήσεις των ζώων, οι βρυχηθμοί των αρπακτικών και τα κελαηδήματα των πτηνών. 
Ο Λιουτπράνδος, επίσκοπος Κρεμόνας, περιγράφει σε αναφορά του, μετά την πρώτη διπλωματική αποστολή του στην Κων/πολη, τους μηχανισμούς στο παλάτι της Μαγναύρας, μεταξύ άλλων, ως εξής: «Παρόλο που με την άφιξή μου τα δύο λιοντάρια βρυχήθηκαν και τα πουλιά κελάηδησαν, το καθένα ανάλογα με το είδος του, δεν με κατέλαβε φόβος ούτε θαυμασμός, διότι μου τα είχε προαναγγείλει κάποιος... Ξάπλωσα μπρούμυτα τρεις φορές και προσκύνησα τον αυτοκράτορα. Σήκωσα μετά το κεφάλι μου κι εκείνος που είχα δει πριν να κάθεται λίγο υπερυψωμένα από το δάπεδο, φάνηκε τώρα να φορά άλλα ρούχα και να βρίσκεται κοντά στο ταβάνι. Δεν μπόρεσα να καταλάβω πώς συνέβη αυτό, παρά μόνο πως τον ανύψωσε μέχρι εκεί κάποιο εργαλείο».
Οι μηχανισμοί αυτοί εντάσσονταν μέσα στα πλαίσια της βυζαντινής διπλωματίας και σκοπός τους ήταν να εντυπωσιάζουν τους επίσημους επισκέπτες προκαλώντας τους δέος και να τους πείθουν για τη δύναμη της αυτοκρατορίας.
Πληροφορίες λένε ότι κατασκευαστής τους ήταν ο Λέων ο Μαθηματικός από τη Θεσσαλία, ο οποίος χρησιμοποιούσε ως κινητήρια δύναμη «συμπιεσμένο αέρα». Με αυτή την έννοια οι μηχανικές κατασκευές στα ανάκτορα ήταν «αυτόματα», ανάλογα με εκείνα της ελληνιστικής εποχής.

ΑΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΣΕ Ο Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1974...

Γράφει ο ιστορικός συγγραφέας κ. Μάνος Χατζηδάκης.

Στίς 22 Ὀκτωβρίου 1973 τό Α.Ε.Δ. (Ἀρχηγεῖον Ἐνόπλων Δυνάμεων) συνέταξε τό νέο Σ.Α.Κ. (Σχέδιο Ἀμύνης Κύπρου) μέ τήν κωδική ὀνομασία «ΑΦΡΟΔΙΤΗ ’73».
Ἀμέσως δέ, κοινοποιήθηκε πρός ὅλα τά Ἐπιτελεῖα, τίς Ἀνώτερες Τακτικές Διοικήσεις (Α.Τ.Δ.) καί τίς Μονάδες τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς καί τῆς ΕΛ.ΔΥ.Κ.
Ἐπρόκειτο γιά σχέδιο ἀποκρούσεως τουρκικῆς εἰσβολῆς καί προέβλεπε τήν ταχυτάτη ἀνάπτυξι, διασπορά, ἐπάνδρωσι πυροβολείων καί στρῶσι ναρκοπεδείων ὅλων τῶν δυνάμεων τῆς Κύπρου.
Τό Σ.Α.Κ. «Ἀφροδίτη» προέβλεπε:
● Τήν ἀποστολή μίας Μοίρας 18 ἀεροσκαφῶν στήν Κύπρο γιά τήν προσβολή ἀπό ἀέρος τῆς τουρκικῆς ἀποβατικῆς δυνάμεως. Τά ἀεροσκάφη θά ἐνεργοῦσαν ἀπό τά Α/Δ Καστελλίου καί Τυμπακίου Κρήτης ἤ ἀπό τό Α/Δ Σούδας. Προσωρινά προέβλεπε τήν χρῆσι τῶν F84F. Αυτά ὅμως θά ἀντικαθίσταντο μέ τά ὑπερσύγχρονα PHANTOM F4E πού εἶχαν παραγγελθῆ ἀπό τό 1972 καί ἀνεμένετο ἡ παραλαβή τους (πού ἔγινε τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1974).
● Τήν προώθησι ἑνός Ὑποβρυχίου τύπου 209 γιά τήν καταστροφή τῆς ἀμφίβιας ἐχθρικῆς δυνάμεως ἀπό θαλάσσης. Θά ἐπρόκειτο ἐπίσης γιά ἕνα ἀπό τά 4 ὑπερσύγχρονα ὑποβρύχια πού ἡ Κυβέρνησις Παπαδοπούλου εἶχε μόλις ἀγοράσει ἀπό τήν Γερμανία μέ φόρτο 15 τορπίλλες, αὐτονομία 60 ἡμερῶν, ἀκτῖνα ἐνεργείας 7.520 ν.μ. καί ἀτελείωτες δυνατότητες.
● Τήν προώθησι δύο Τορπιλλακάτων τύπου «ΝΑΣΤΥ» μέ ἐναλλακτική, δύο νεότευκτων Πυραυλακάτων μέ τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους EXOCET γιά τήν παράλληλη ἐξ’ ἐπιφανείας προσβολή τοῦ τουρκικοῦ ἀποβατικοῦ στόλου.
● Τήν ἐξουδετέρωσι τῶν τ ο υ ρ κ ι κ ῶ ν «θ υ λ ά κ ω ν» καί ἐκκαθάρισι τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς Νήσου μέ ἐπιθετική ἐνέργεια τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς καί κυρίως ἐξάλειψι τοῦ «θύλακος» τοῦ Κιόνελι μεταξύ Λευκωσίας - Ἀγύρτας πού ἦταν ὁ σημαντικότερος καί μεγαλύτερος. Οἱ δυνάμεις τῆς Ε.Φ. εἶχαν κατανεμηθεῖ σέ 5 τομεῖς (Τομεύς Ἀμμοχώστου, Κυρηνείας, Μόρφου, Λεμεσοῦ (Λάρνακος καί Πάφου) μέ μεγαλύτερη βάσι στόν τομέα Κυρηνείας.
● Ἡ ΕΛ.ΔΥ.Κ. παρέμενε ὡς ἐφεδρεία μέ ἀποστολή τήν ἀντεπίθεσι γιά ἐξάλειψι πιθανοῦ π ρ ο γ ε φ υ ρ ώ μ α τ ο ς τοῦ ἐχθροῦ στά πιθανά σημεῖα ἀποβάσεως.
● Τό σχέδιο «Βέλος» γιά τήν παράταξι Πυροβολαρχιῶν κατά μῆκος τῶν ἀκτῶν γιά φραγμό πυρός πρός ἀνάσχεσι τῆς προσεγγίσεως ἀποβατικῶν σκαφῶν στήν ἀκτή.
Μέ τό σχέδιο «ΑΦΡΟΔΙΤΗ», ὁποιαδήποτε ἀπόπειρα τουρκικῆς εἰσβολῆς θά ἦταν καταδικασμένη νά συντριβῆ. Καί ὁ τουρκικός ἀποβατικός στόλος θά εὑρίσκετο στόν βυθό τοῦ Αἰγαίου.
Ὅμως, ἕνα περίπου μῆνα μετά τήν σύνταξί του, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἀνετράπη. Καί ὅταν 8 μῆνες μετά ἦλθε ἡ τουρκική εἰσβολή, τό σχέδιο δέν ἐφαρμόστηκε! Γιατί;
Οἱ Τοῦρκοι οὐδέποτε θ’ ἀποτολμοῦσαν εἰσβολή ὅσο ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἦταν στήν ἐξουσία. Ἀλλά καί ἄν τήν ἀποτολμοῦσαν θά πάθαιναν πανωλεθρία.
Γράφει καί ὁ Γ. Κάρτερ:
«Φυσικά, δέν εἶναι δύσκολο νά διανοηθῆ κανείς τί θά συνέβαινε ἐάν ἐπί διακυβερνήσεως Γ. Παπαδοπούλου ἡ Τουρκία, ἀπετόλμα ἀπόβαση στήν Κύπρο…
Ἡ Ἑλλάς ἦταν πανέτοιμη καί ἠθικῶς καί στρατιωτικῶς νά ἀποστείλη δυνάμεις γιά τήν ἀπόκρουσή της καί ἐν ἀνάγκη γιά πολεμική ἀναμέτρηση στό Αἰγαῖο! Αὐτός ἦταν ὁ σημαντικός λόγος γιά τόν ὁποῖον ἔπρεπε νά ἐκλείψη ὁ Παπαδόπουλος!»
(ὄ.π. σελ. 143)
Μία περίπου 10ετία ἀργότερα, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος θά ἀνέφερε σέ Μήνυμά του:
«Μέχρι τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1973 πάντως, ὁπότε ἔπαψα νά κυβερνῶ, ἡ Κύπρος ἦτο κυρίαρχος καί ἀδιαίρετος.
Οἱ Τοῦρκοι ἔθεσαν πόδα εἰς αὐτήν τόν Ἰούλιον τοῦ 1974 -ὁπότε κατέλαβον τό 4% τοῦ ἐδάφους τῆς νήσου- καί μόνον τόν Αὔγουστο τοῦ 1974, πρωθυπουργοῦντος τοῦ Κ. Καραμανλῆ ἔγιναν κύριοι τοῦ 37%».
(7-6-1984)
Αὐτό καί μόνον, τά λέει ὅλα!...

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

40 χρόνια μεταπολίτευσης. Η κρατική τηλεόραση (ΝΕΡΙΤ-Βουλή tv) πανηγυρίζουν. Πομπώδεις εκπομπές για να εορτάσουμε τι; Το ξεκοκάλισμα των ταμείων; Την υποβάθμιση της Εκκλησίας, της οικογένειας και των παραδόσεων; Την νοοτροπία του ωχαδελφισμού, του εγώ, του δημοσίου και της καλοπέρασης; Την εβραιοαριστεροκρατία της παιδείας; Την πιο σάπια γενιά πολιτικάντηδων που πέρασαν από την Πατρίδα μας τα τελευταία 180 χρόνια; Την αποβιομηχάνιση της χώρας; Την αποσάρθρωση της κοινωνίας και της νεολαίας; Να εορτάσουμε την βίλα στην Μιμή και τις κουρτίνες στη Σταμάτη; Αυτά έγιναν στα 40 χρόνια μεταπολίτευσης. Δεν αισθανόμαστε την χαρά, δεν καταλαβαίνουμε τις γιορτές όταν το 35% του πληθυσμού μας είναι ανενεργό, 350.000 οικογένειες χωρίς ρεύμα, 8.000 αυτοκτονίες, 400.000 λουκέτα σε επιχειρήσεις, 3.500.000 λαθρομετανάστες υπάρχουν στην Επικράτεια. Όταν Έλληνες υποσιτίζονται και έχουν χάσει τα σπίτια τους από τις τραπεζικές "επιδρομές" και παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία.
Η μεταπολίτευση προσέφερε πολιτική σταθερότητα που από πίσω έκρυβε το χειρότερο πρόσωπο λαμογιάς και καταλήστευσης των ταμείων.
Η μεταπολίτευση προσέφερε αυξημένους μισθούς που έκαναν τον Έλληνα άπληστο, να ζητά και άλλο χρήμα, να το ξοδεύει σπάταλα και ταυτόχρονα οι πολιτικοί να καταθέτουν το κλεμμένο χρήμα του Έλληνα φορολογούμενου σε ελβετικές τράπεζες και να κάνουν βίλες στις... θού Κύριε!
Η μεταπολίτευση προσέφερε αβασίλευτο καθεστώς για να επιστεγάζονται οι κλέφτες, οι λωποδύτες, 
Τα τελευταία 40 χρόνια η Ελλάδα δεν είχε δημοκρατία, είχε κληρονομική κοινοβουλευτική δικτατορία. Και αυτό αποδεικνύεται από τον τρόπο λειτουργίας του πολιτεύματος. Τα κόμματα είναι οι πραγματικοί ταγοί αυτού του τόπου. Ρίχνουν κυβερνήσεις, εξαγοράζουν και διαγράφουν βουλευτές. Ο βουλευτής αν αντιταθεί στην άποψη του αρχηγού του κόμματός του, διαγράφεται. Αντισυνταγματικό! Ο πρωθυπουργός, ιδίως μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986, έχει γίνει δικτάτορας. Η παιδεία αριστεροκρατείται και εβραιοκρατείται. Γελοιοποιούνται τα θεία και εθνικές προσωπικότητες (όπως Μέγας Αλέξανδρος, Κολοκοτρώνης κα) και προωθούνται νέες αντιλήψεις. Μπολιάζουν στις καρδιές των νεαρών μαθητών τους "αγώνες του Πολυτεχνείου και τον Μάρξ". Προπαγανδίζεται το μισελληνικό και αντιεκκλησιαστικό πνεύμα!

Ο επίλογος της μεταπολίτευσης
Η μεταπολίτευση έκλεισε τον κύκλο της τον Απρίλιο του 2010 όταν ο αμερικανόδουλος Τζέφρυ Παπανδρέου παρέδωσε δέσμια την χώρα στους όνυχες του ΔΝΤ και της ΕΚΤ. Τότε, ο Κάρολος Παπούλιας έβαλε την υπογραφή του στην παράδοση της Ελλάδας ενώ έχει το δικαίωμα αναπομπής νομοσχεδίου στην κυβέρνηση για επανεξέταση. Ο επίλογος της μεταπολίτευσης γράφεται τώρα που αποδεικνύεται το πραγματικό ποιόν Προεδρίας της Δημοκρατίας, κυβερνήσεων και πολιτικάντηδων.

Μήνυμα ΔΕΡ
Οι Βασιλόφρονες τα λέγαμε αλλά κάποιοι μας ειρωνευόντουσαν. Χωρίς να ευθυνόμαστε για το κατάντημα της Ελλάδος, στεναχωρούμαστε για την Ελλάδα και θέλουμε όλοι οι Έλληνες να εγκολπωθούν το "ΧΡΙΣΤΟΣ - ΕΛΛΑΔΑ" και ηνωμένοι να αντιμετώπισουμε τα επερχόμενα προβλήματα κάνοντας την σωστή επιλογή και στις εκλογές για να πάει μπροστά αυτός ο σδύσμοιρος τόπος και χιλιοπροδωμένος λαός! 

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΠΕΝΧΑΓΗ, ΣΤΟΝ ΝΕΑΡΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟ

Γράφει ο "Εθνικός Αγωνιστής" (προφίλ fb).

Η τριμελής επιτροπή, Κανάρης - Ζαΐμης – Γρίβας έκανε την πρώτη επίσημη επίσκεψη στην Κοπενχάγη ώστε να συναντήσουν τον νεαρό Βασιλιά Γεώργιο. Επειδή όμως ο νεαρός πρίγκηψ Γουλιέλμος Γεώργιος ήταν κλινήρης στο Παλάτι διότι την προηγούμενη ημέρα έκανε ξιφασκία με τον αδερφό του και λόγο μίας βεβιασμένης κινήσεως είχε πάθει ελαφριά εξάρθρωση στο δεξί του χέρι, συνάντησαν τον υπουργό των εξωτερικών της Δανίας ΗALL, όπου τους παρέδωσε τους όρους των διαπραγματεύσεων της Δανίας και των τριών προστάτιδων Δυνάμεων της Ελλάδος, για να έρθει ο Βασιλιάς στην Ελλάδα. 
Οι όροι είχαν ως εξής: Να υπογραφεί πρωτόκολλο στο οποίο να αναφέρεται ρητώς ότι οι προστάτιδες δυνάμεις ανεγνώρισαν ως αδύνατο την υπο του Όθωνος και της Δυναστείας αυτού περαιτέρω διατήρηση του Ελληνικού Θρόνου.
Να εγγυηθούν οι τρείς δυνάμεις όχι μόνο την ακεραιότητα της Ελλάδος, αλλά και την αύξηση αυτής, την γενησομένην δια της προσαρτήσεως των επτά νήσων του Ιονίου. 
Ότι ο νεαρός Βασιλεύς Γεώργιος Α’ θα διατηρεί την πίστη του στο Λουθηριανό Θρήσκευμά του χωρίς να υποχρεωθεί να εξομώση. 
Ότι δεν θα παραιτηθεί των διαδοχικών δικαιωμάτων του επι του Θρόνου της Δανίας.
Ότι θα παρέμενε στη Δανία μέχρι την ενηλικίωσή του (η οποία δεν απείχε παρά μόνο κατά μερικούς μήνες) 
Και τέλος ότι η Ελλάς θα του εξασφάλιζε επαρκή Βασιλική επιχορήγηση.
Έτσι γρήγορα η τριμελής επιτροπή έστειλε τηλεγράφημα στην Ελληνική Κυβέρνηση .
Χωρίς να γνωρίζει η τριμελής επιτροπή τις σκέψεις που είχαν προκαλέσει οι παραπάνω όροι στην Ελληνική Κυβέρνηση, επισκέπτονται για δεύτερη φορά τον υπουργό Εξωτερικών της Δανίας HALL και τους συγγενείς του πρίγκιπα Γεωργίου και τους παρεκάλεσαν να ενεργήσουν ταχύτατα για την εκπλήρωση του σκοπού της αποστολής.
Ο HALL τους είπε ότι τα προσκόμματα δεν προέρχονται από την κυβέρνηση της Δανίας ,ούτε από τον νεαρό πρίγκιπα Γουλιέλμο Γεώργιο. Προέρχονται από τον πατέρα του Γεωργίου, ο οποίος ανησυχεί για την τύχη του γιού του και των υπηκόων του.
Ενώ οι συγγενείς του πρίγκιπα Γεωργίου, συζητούν σοβαρά τους όρους της αποδοχής του ελληνικού στέμματος, ο νεαρός πρίγκιπας άκουσε τις συζητήσεις από το διπλανό δωμάτιο και νομίζοντας ότι τα πράγματα περιπλέκονται, άνοιξε την πόρτα και απευθυνόμενος προς όλους με σταθερή φωνή , είπε: 
«Εγώ δεν συμφωνώ καθόλου με τους λόγους σας !!! Οι Έλληνες με εζήτησαν να βασιλεύσω την χώρα τους. Με εξέλεξαν Βασιλιά και πανδήμως με ανηγόρευσαν. 
Εγώ δεν ζητώ όρους και συμφωνίες για να συνδεθώ με τον λαό μου !!! Σας παρακαλώ να με αφήσετε να πάω στην Ελλάδα και να εξομαλύνω εγώ με τους υπηκόους μου τα πράγματα, όπως ο πατέρας με τα παιδιά του»!!! 
Αυτά είπε ο Γεώργιος προς κατάπληξιν των οικείων του και απεχώρησε πάλιν αμέσως εις το δωμάτιό του, όπου ευρίσκετο ο αδερφός του, στον οποίο είπε: 
«Να πάρει η ευχή την τύχη μου που δεν με έφερε στον κόσμο ένα χρόνο νωρίτερα. Αν είχα συμπληρώσει το 18ον έτος της ηλικίας μου , θα ήμουν ελεύθερος και ανεξάρτητος να φύγω για την Ελλάδα».
Η προσφώνηση του ένδοξου γέροντα ναυάρχου Κανάρη, προέδρου της Τριμελούς Επιτροπής-αντιπροσωπείας, κατέληγε με την εξής συγκινητική φράση. «Το απ’ εμοί, Μεγαλειότατε, έζησα αρκετά, ώστε κατόπιν τοιαύτης ημέρας να επαναλάβω το του Συμεώνος: Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα».

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α΄

Γράφει ο "Εθνικός Αγωνιστής".

Πρίγκηπας Γουλιέλμος Γεώργιος. Ένας χαρωπός και αρκετά ζωηρός μαθητής, αλλά αφοσιωμένος στα μαθήματά του.
Την ημέρα που έφθασε το μήνυμα της εκλογής του, ως Βασιλέως της Ελλάδος συνέπεσε με την ημέρα που είχε καρφώσει τις γαλότσες του καθηγητού των μαθηματικών στο πάτωμα και ο δυστυχής μάταια προσπαθούσε να περπατήσει και στο τέλος ξαπλώθηκε φαρδύς πλατύς στο πάτωμα. 
Ο δράστης δεν άργησε να ανακαλυφθεί.
Έξω φρενών ο διοικητής της Δανικής σχολής, φόρεσε την μεγάλη στολή του για να πάει στο Παλάτι και να αναφέρει την παρεκτροπή του νεαρού δοκίμου στον πατέρα του Διάδοχο και μετέπειτα Βασιλέως της Δανίας Χριστιανό. Αλλά εκεί συνέβησαν απροσδόκητα πράγματα. 
Την στιγμή που ο διοικητής περίμενε στον προθάλαμο του Διαδοχικού γραφείου, ανοίγει η πόρτα και εμφανίζεται κορδωμένος ο κατηγορούμενος!!! Το παιδικό του πρόσωπο είχε σοβαροποιηθεί, αλλά ταυτοχρόνως εξέφραζε και πονηρία. 
- «Υποθέτω, ότι θα ήρθατε να με συγχαρείτε!!!» είπε προς τον έκπληκτο διοικητή.
- Να σας συγχαρώ; Τι διάβολο; Έρχομαι να παραπονεθώ υψηλότατε, στον πατέρα σας!
Εν τω μεταξύ, ο διοικητής ίδρωσε και μιλούσε με πολύ κόπο, διότι έβλεπε ότι ο μαθητής του τον ειρωνευόταν.
- «Συγνώμη, κύριε διοικητά!» είπε ο νεαρός δόκιμος με το ίδιο σοβαρό και πονηρό ύφος. «Δεν μάθατε ότι εξελέγην Βασιλεύς της Ελλάδος»;
Τι είπατε; Βασιλεύς της Ελλάδος; … Κάποια φάρσα θα είναι πάλι στη μέση!
- Καθόλου. Είναι απολύτως αλήθεια. Ο πατέρας μου σας είδε απο το παράθυρο και ευχαριστήθηκε πολύ που ήρθατε να μας συγχαρείτε!
Κατάπληκτος τότε ο Δανός πλοίαρχος, προχώρησε στο γραφείο του Διαδόχου, ανυπόμονος να ακούσει την επιβεβαίωση της ανακοινώσεως του νεαρού μαθητού του από τον πατέρα. Ο Διάδοχος Χριστιανός, με το χαμόγελο του ευτυχούς πατρός , του έσφιξε το χέρι και του είπε: 
- Τα ξέρω όλα. Ο Μεγαλειότατος από εδώ, τα θαλάσσωσε πάλι. Αλλά ας προλάβουμε να του δώσουμε αμνηστία πρίν να αναλάβει τα νέα του καθήκοντά του!!!
Σε στάση αυστηράς προσοχής, τότε, και με ύφος τελείως αλλοιωμένο, ο διοικητής εστράφη προς τον νεαρό Βασιλέα της Ελλάδος και εψέλλισε: 
-Τέτοιον προβιβασμό, Μεγαλειότατε, ούτε στα όνειρά μου δεν είδα ως τώρα!

Η ΕΞΩΣΗ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ

Γράφει ο "Εθνικός Αγωνιστής".

Μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, οι αντιδράσεις κατά της βασιλείας του Όθωνα συνεχίζονται και τα επόμενα χρόνια. 
Ξημερώνει η 10η Οκτωβρίου 1862, η μέρα που θα σημάνει και την τελική ανατροπή του Βασιλιά Όθωνα.
Κυκλοφορεί η φήμη πως έφτασε η στιγμή της ρήξης και πως η επανάσταση θα ξεκινήσει τις βραδινές ώρες. 
Ο κόσμος κλείνεται στα σπίτια του και οι περίπολοι των χωροφυλάκων κάνουν πιο εμφανή την παρουσία τους. Το σύνθημα των επαναστατών είναι «Ναύπλιο - Νίκη» και των κυβερνητικών «Τηλέμαχος - Τρωάς». Οι επαναστατικές εστίες εκείνης της μεγάλης βραδιάς ήταν δύο. Η μια στο πυροβολικό, όπου τον κύριο λόγο θα έπαιζε ο αντιοθωνιστής ταγματάρχης Δημήτριος Παπαδιαμαντόπουλος (ή Στρατολάος), και η άλλη στο χώρο της νεολαίας, που για χρόνια ολόκληρα αποτελούσε τη δύναμη κρούσης του αντιδυναστικού αγώνα. 
Οι πολιτικοί ηγέτες (Βούλγαρης - Ζαίμης κλπ.) κρύβονται.
Γύρω στις 8.30' η πόλη συγκλονίζεται από την έκρηξη ενός πολύ δυνατού βαρελότου, που είχε ριχτεί κοντά στην Ακρόπολη. Ήταν το σύνθημα της εξέγερσης. 
Ο Παπαδιαμαντόπουλος σημαίνει αμέσως συναγερμό στο στρατώνα του πυροβολικού, που βρισκόταν τότε στο Μεταξουργείο. Δίνει διαταγή να βγάλουν τα κανόνια έξω και να παραταχτούν οι άντρες του, σαν να ξεκινούσε κάποια εκστρατεία. 
Μετά τους βγάζει έναν ενθουσιώδη λόγο και κλείνει τον λόγο του φωνάζοντας με στεντόρια φωνή: «Ζήτω η Ελευθερία - Κάτω ο τύραννος»
Οι στρατιώτες και οι βαθμοφόροι κραδαίνουν τα όπλα τους και απαντούν με συνεχείς κραυγές κατά της μοναρχίας. Η επανάσταση είχε αρχίσει. 
Ο Παπαδιαμαντόπουλος και οι άντρες του περιμένουν με αγωνία να δουν άλλα τμήματα στρατού , αλλά και το λαό να καταφθάνει σε ενίσχυση του πυροβολισμού. Περνά ώρα. Δεν εμφανίζεται κανείς. Μια ανησυχία διακατέχει την επαναστατημένη μονάδα, που κινδυνεύει τώρα να βρεθεί αβοήθητη και εκτεθειμένη σε μια ολοκληρωτική επίθεση των κυβερνητικών.
Μπροστά στη δυσάρεστη αυτή τροπή, ο Παπαδιαμαντόπουλος διατάζει να ξαναμπούν τα κανόνια και τα πολεμοφόδια στο στρατώνα. Μετά, τοποθετούνται στην περιοχή ισχυρές επαναστατικές φρουρές και όλοι περιμένουν τις εξελίξεις με το δάχτυλο στη σκανδάλη... 
Με τον κρότο του βαρελότου, οι υπουργοί, με ένοπλες συνοδείες, σπεύδουν να συγκεντρωθούν στο υπουργείο Στρατιωτικών. Επικρατεί σύγχιση. Ο πρωθυπουργός Κολοκοτρώνης δεν θέλει με κανένα τρόπο να αιματοκυλίσει την πρωτεύουσα.
Ο υπουργός Στρατιωτικών Σπυρομήλιος είναι πεπεισμένος ότι ο Παπαδιαμαντόπουλος είναι απομονωμένος και ότι η εξέγερση θα κατασταλεί.
Η αισιοδοξία του Σπυρομήλιου δεν ήταν καθόλου παράλογη. Η ώρα περνούσε και αν εξαιρέσει κανείς ορισμένα μικροεπεισόδια στην πόλη, ο κόσμος και οι άλλες στρατιωτικές μονάδες παρέμεναν αδρανείς. Η αγωνία, έτσι, μεγαλώνει κι όλα κρέμονται από μια τρίχα.
Στην κρίσιμη αυτή στιγμή, εκδηλώνεται η έκρηξη της δεύτερης επαναστατικής εστίας, που ανατρέπει τους εφησυχασμούς της κυβέρνησης και αλλάζει το συσχετισμό των δυνάμεων.
Ομάδες νέων, με αφετηρία το σπίτι του Μακρυγιάννη, ξεχύνονται στους δρόμους πυροβολώντας, καλώντας τον κόσμο να ξεσηκωθεί. 
Εμφανίζονται έτσι λίγες ομάδες ενόπλων και λίγων πολιτών στους δρόμους, που κατευθύνονται προς το Μεταξουργείο.
Ο Παπαδιαμαντόπουλος και οι πυροβολητές του ακούν από μακριά οχλοβοή και ανησυχούν. Μόλις καταλαβαίνουν ότι έρχονται ενισχύσεις ξεσπούν σε ιαχές ενθουσιασμού .
Κάποιος έχει την έμπνευση και φωνάζει:
— Αυτό δεν είναι στρατός και λαός, είναι στρατολ α ό ς.
Η λέξη γίνεται σύνθημα. Τη φωνάζουν όλοι ρυθμικά. Λίγο αργότερα θα γίνει και παρατσούκλι του Παπαδιαμαντόπουλου, που ο κόσμος θα τον αποκαλεί «Στρατολαό». 
Ο Παπαδιαμαντόπουλος ξαναβγάζει τα κανόνια έξω από το στρατώνα, παρατάσει τις δυνάμεις του και δίνει την εντολή της εξόρμησης. 
Ο όχλος ανεβαίνει προς τα ανάκτορα.
Πουθενά αντίσταση.
Ο κόσμος επιτίθεται, αρχίζει να χτυπάει με τσεκούρια την κεντρική πύλη.
Ο διοικητής των ανακτόρων στρατηγός Χαν καταλαβαίνει επιτέλους ότι κάθε αντίσταση είναι μάταιη. Δίνει έτσι την εντολή της παράδοσης στους τρομοκρατημένους χωροφύλακες. Η πύλη ανοίγει. Το πλήθος ορμά και αφοπλίζει τους χωροφύλακες.
Ο Χαν κατορθώνει να ξεφύγει.
Καταστροφές έγιναν στους πολλούς πίνακες και αδριάντες του βασιλικού ζεύγους και των συγγενών τους. Κατεβαίνουν επίσης από παντού οι θυρεοί, οι βασιλικές σημαίες και κάθε σύμβολο που θυμίζει Όθωνα και ποδοπατιώνται από τον κόσμο. Κόβονται τέλος, όλα τα λουλούδια του κήπου.
Διηγούνται πως όταν το πλήθος μπήκε στην αίθουσα των τελετών και έσπασε με μασιά τον ξύλινο επιχρυσωμένο θρόνο του Όθωνα, ο γιος του Μακρυγιάννη (που λεγόταν κι αυτός... Όθωνας) πήρε το κατεστραμένο στέμμα, το πήγε σπίτι του και το πέταξε στα πόδια του πατέρα του, ο οποίος αποτελούσε για το λαό και το σύμβολο του αντιδυναστικού αγώνα.
Έπειτα ορίζεται «Επιτροπή επί των Ανακτόρων» για την αποφυγή λεηλασίας και καταστροφών. Συμμετέχουν σ’ αυτήν ο Ν. Σαρίπολος, ο Κ. Δόσιος, ο Ε. Κεχαγιάς, ο Π. Καλλιγάς και ο Α. Σούτσος.
Ορίζεται αμέσως «Επιτροπή επί των Ανακτόρων» για την αποφυγή λεηλασίας και καταστροφών.
Γεγονός που δεν επετεύχθη !!! 
Η περίφημη διακήρυξη της ανατροπής του Όθωνα γράφτηκε στο στρατώνα του Πυροβολικού.
Είχε ως εξής:
«ΨΗΦΙΣΜΑ
Τα δεινά της πατρίδος έπαυσαν Ως κοινή δε απόφασις του Ελληνικού Έθνους ολοκλήρου, κηρύσσεται και ψηφίζεται:
Η βασιλεία του Όθωνος καταργείται.
Η αντιβασιλεία της Αμαλίας καταργείται.
Η περιουσία δημεύεται.
Προσωρινή κυβέρνησις συνίσταται όπως κυβερνήση το Κράτος μέχρι συγκαλέσεως της Εθνικής Συνελεύσεως, συγκειμένη εκ των εξής πολιτών.
Δημητρίου Βούλγαρη, προέδρου.
Κωνσταντίνου Κανάρη.
Βενιζέλου Ρούφου.
Εθνική συντακτική συνέλευσις συγκαλείται αμέσως προς σύνταξιν της πολιτείας και εκλογήν ηγεμόνος.
Ζήτω το Έθνος, ζήτω η πατρίς
Εγένετο εν Αθήναις εν έτει σωτηρίω 1862, εν μηνί Οκτωβρίω και δεκάτη αυτού.
Η Βουλή και η Γερουσία καταργούνται». 
Με το ψήφισμα και την πρωτογενή έγκριση του από το ένοπλο εκλογικό σώμα, η επανάσταση ολοκληρώνεται. 
Η συγκρότηση της νέας κυβέρνησης γίνεται λίγο αργότερα στην αίθουσα της Γερουσίας, που στεγαζόταν τότε στο κτήριο του Πανεπιστημίου, από την τριανδρία Βούλγαρη-Κανάρη-Ρούφου.
Εκτός από την τριανδρία Βούλγαρη-Κανάρη-Ρούφου, διορίζονται οι ακόλουθοι υπουργοί: Εσωτερικών: Θ. Ζαΐμης, Οικονομικών: Τ. Μαγγίνας, Δικαιοσύνης: Α. Κουμουνδούρος, Ναυτικών: Δ. Καλλιφρονάς, Εκκλησιαστικών και Παιδείας: Β. Νικολόπουλος (γαμπρός του Βούλγαρη), Στρατιωτικών: Δ. Μαυρομιχάλης, Εξωτερικών: Α. Διαμαντόπουλος.
Έτσι αποκλειόταν από την κυβέρνηση ο Δεληγιώργης, που τόσο είχε συντελέσει στο ξεκαθάρισμα των στόχων της και αποτελούσε τον αδιαφιλονίκητο ηγέτη της νεολαίας. 
Ο κόσμος αντιδρά παγωμένα με την ανακοίνωση των ονομάτων. Ο Κανάρης, αγανακτισμένος, σηκώνεται και φεύγει. Τη σιωπή σπάει ο φλογερός ποιητής Αχ. Παράσχος, που φωνάζει στο πλήθος:
- 'Οχι στη νέα κυβέρνηση. Θέλουμε υπουργό το Δεληγιώργη.
Έτσι, ο Βούλγαρης αναγκάζεται να κάνει «πίσω» και να δόσει στο Δεληγιώργη μισό υπουργείο το υπουργείο Παιδείας.
Οι επαναστατικές εκδηλώσεις δεν σταμάτησαν με το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Ο όχλος ξεχύθηκε στους δρόμους ανεμίζοντας κόκκινα λάβαρα και πανηγύρισε την έκπτωση του Όθωνα για αρκετές ώρες.
(Τον παροξυσμό της αντιΟθωνικής νεολαίας επωφελήθηκαν οι δραπέτες των φυλακών !!!)
Ιδιαίτερα αποθέωσε τον Α. Δόσιο “τον επίδοξο φονέα της Αμαλίας” καθώς και άλλους επαναστάτες, που η πρώην κυβέρνηση Κολοκοτρώνη κρατούσε μέχρι τότε στο Μενδρεσέ. 
Πολλοί νεολαίοι, έσπαγαν τα φανάρια της πρωτεύουσας, οι οποίοι ήταν καινούργιοι. Διότι ο δια φωταερίου φωτισμός των Αθηνών μόλις είχαν εγκαινιασθεί.
Οι ζημιές των φανών βέβαια, δεν ήταν τίποτα ήταν ασήμαντη μπροστά στις άλλες ζημιές και λεηλασίες που υπέστησαν οι ιδιωτικές περιουσίες οπαδών του Βασιλέως Όθωνος. (πχ. Του Οθωνικού βουλευτού Πανταζή Κυριακού, όπου υπέστη πλήρη καταστροφή).
Μετά τον διορισμό των νέων νομαρχών της εμπιστοσύνης της, η προσωρινή Κυβέρνηση αποφάσισε να διορίσει τον αντισυνταγματάρχη του πυροβολικού Δημ. Παπαδιαμαντόπουλο γενικό διοικητή στρατευμάτων, στην Αθήνα και τον Πειραιά, με την εντολή να αποκατασταθεί το ταχύτερο η τάξη. 
Σημειωτέον ότι μέσα στο μεγάλο πλιάτσικο συμμετείχαν και πολλοί στρατιωτικοί. 
Έτσι ο πρόεδρος της κυβερνήσεως Δημ. Βούλγαρης δίνει εντολή συγκρότησης Πολιτοφυλακής.
Μέγας ενθουσιασμός επικράτησε στη νεολαία των Αθηνών η οποία έσπευδε να καταταγεί στη Πολιτοφυλακή, όπου οπλίστηκε και έπραττε σύμφωνα με τις διαταγές του δημάρχου Αθηνών, Κουτσικάρη.
Kυριακή 21 Οκτωβρίου 1862, εδόθη υπό του Στρατού, στο Πεδίον του Άρεως, ο νέος όρκος πίστεως εις την νέα κυβερνητική κατάσταση με πρόεδρο τον Δημ. Βούλγαρη. 
Έτσι μετά την μεταπολίτευση και την αναχώρηση του Όθωνα και της Αμαλίας , άρχισε η συζήτηση περί του νέου Βασιλιά, του οποίου τότε αισθανόταν την ανάγκη ολόκληρη η Ελλάδα.

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ

Πρόλογος ΔΕΡ
Οι πολιτικοί που πέρασαν απ΄ αυτόν τον τόπο υπήρξαν "πολιτικάντηδες" πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Τους αρέσει η δόξα, η υστεροφημία, το κλέψιμο, η λαμογιά, το παρασκήνιο. Θυμούνται τον λαό μόνο προεκλογικά και μετεκλογικά λεηλατούνται και ξεκοκαλίζονται τα ταμεία. Όμως υπήρχαν Βασιλείς σ΄ αυτήν την χώρα που σέβονταν τα χρήματα του Ελληνικού λαού. Και θα το διαβάσετε παρακάτω...

Γράφει ο Nicolas Tantzos στο βιβλίο του "Κωνσταντίνος ΙΓ΄" (μτφρ Κων/νου Μπαρμπή).

Το 1960 η ετήσια βασιλική χορηγία ανερχόταν σε 400.000 δολάρια, αλλά απ΄ το ποσό αυτό ο βασιλιάς Παύλος Α΄ κατέβαλλε τους μισθούς ολοκλήρου του προσωπικού του, τις δαπάνες συντήρησης και κίνησης των αυτοκινήτων του, τα έξοδα φιλοξενίας και δεξιώσεων των ξένων επισκεπτών και τις δαπάνες συντήρησης των ανακτόρων, πράγμα που σήμαινε ότι απέμεναν πολύ λίγα χρήματα για ανάγκες της βασιλικής οικογένειας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο βασιλιάς υποχρεώθηκε να κλείσει τα ανάκτορα της Αθήνας, για να περιορίσει τις δαπάνες, και ζήτησε να μειωθεί η χορηγία του κατά 50.000 δολάρια!

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

ΕΤΣΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Η ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

Γράφει ο Nicolas Tantzos στο βιβλίο του "Κωνσταντίνος ΙΓ΄" (μτφρ Κων/νου Μπαρμπή).

Ο Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ και ο Διάδοχος Παύλος αγωνίστηκαν μ΄ όλες τους τις δυνάμεις για να υπερασπιστούν τη χώρα τους πρώτα εναντίον της Ιταλίας, που τον Στρατό της καταδίωξαν αρκετά βαθιά μέσα στην Αλβανία, κι αργότερα εναντίον της γερμανικής εισβολής.
Στις 2 Ιανουαρίου 1941 ήρθε στην Αθήνα ο δρ. φον Άνγκερερ, ειδικός απεσταλμένος του Χίτλερ. Ο φον Άνγκερερ είχε γνωρίσει παλιότερα, σε μία κοινωνική εκδήλωση, τον διάδοχο Παύλο και την σύζυγό του πριγκίπισσα Φρειδερίκη. Ειδοποίησε τη Φρειδερίκη ότι της έφερνε μία επιστολή του πατέρα της και ότι ήθελε να της την παραδώσει ο ίδιος. Η πριγκίπισσα τον κάλεσε να την επισκεφθεί την ίδια μέρα. Αφού της έδωσε το γράμμα, ο φον Άνγκερερ της είπε ότι ο πατέρας της του είχε αναθέσει να μεταβιβάσει στην ίδια και στο σύζυγό της κάποια προφορικά του μηνύματα. Η πριγκίπισσα απάντησε ότι θα συμβουλευόταν τον άντρα της και θα του απαντούσε. Στην επιστολή του ο πατέρας της υπογράμμιζε το άσκοπο της συνέχισης της αντίστασης, που θα υποχρέωνε την Γερμανία να παρέμβει για να βοηθήσει την Ιταλία. Η Φρειδερίκη σοκαρίστηκε διαβάζοντας το περιεχόμενο του γράμματος, αλλά μετά πρόσεξε την προσφώνηση στην αρχή της επιστολής ("Αγαπητή του κόρη"), αλλά και την κατάληξή της: "Ο αγαπημένος σου πατέρας". Την πλημμύρισαν αμέσως οι αμφιβολίες και οι υποψίες, αφού οι γονείς της την αποκαλούσαν πάντοτε "Μωρό μας Φρεντερίκε" και έκλειναν τα γράμματά τους με τις λέξεις "Πάπι ή Μάμι". Ο Διάδοχος Παύλος την συμβούλεψε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον πατέρα της. Μίλησαν αρχικά για διάφορα οικογενειακά θέματα και έπειτα η Φρειδερίκη είπε: "Πήρα το γράμμα σου".
"Ποιο απ΄ όλα;" τη ρώτησε ο πατέρας της.
"Εκείνο με το οποίο μου δίνεις ένα σωρό συμβουλές".
"Α, γι΄ αυτό μιλάς", γέλασε ο πατέρας της. "Κοίταξε μωρό μου Φρεντερίκε, έγω όφειλα να σου πω τις σκέψεις μου, αλλά εσύ δεν ακούς ποτέ τον πάπι σου, έτσι δεν είναι; Με καταλαβαίνεις;"
Όταν ο φον Άνγκερερ επέστρεψε, τόνισε ότι η δραστική μεταβολή της πολιτικής της Ελλάδος, που ήταν απαραίτητη, μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο υπό νέα ηγεσία, αφού ο βασιλιάς Γεώργιος ήταν τόσο διαποτισμένος από τις ιδέες και τα συναισθήματά του, ώστε να μην μπορεί να μεταβάλει τις τοποθετήσεις του, ενώ ο Μεταξάς ήταν πολύ δεσμευμένος με τους Συμμάχους και επομένως δεν υπήρχε πιθανότητα ν΄ αλλάξει γραμμή. Στην συνέχεια πρότεινε ανακτορικό πραξικόπημα για να καταλάβει το θρόνο ο Παύλος.
"Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα ήμαστε διατεθειμένοι να παίξουμε τέτοιο ρόλο;" ρώτησε αγανακτισμένος ο διάδοχος.
Ο δρ. φον Άνγκερερ άρχισε να λέει ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες του, ο πρίγκιπας δεν διατηρούσε αγαθές σχέσεις με τον Μεταξά και προσέθεσε ότι η Φρειδερίκη ήταν Γερμανίδα. Εκείνη τον διέκοψε με οργίλο ύφος:
"Κάνετε λάθος, κύριε. Είμαι Ελληνίδα. Μπορείτε να το καταλάβετε; Όταν παντρεύτηκα τον άντρα μου έγινα Ελληνίδα και τώρα νιώθω περισσότερο περήφανη γι΄ αυτό από κάθε άλλη στιγμή της ζωής μου. Αυτά που σας είπα να τους μεταβιβάσετε, όταν γύρισετε εκεί από όπου ήρθατε".
Ήταν η δεύτερη φορά στη ζωή του που ο διάδοχος Παύλος απέρριπτε προσφορά για ανάρρηση στο θρόνο.
Ο πρίγκιπας πήγε αμέσως να συναντήσει το βασιλιά Γεώργιο και του είπε τι είχε συμβεί. Παραλλήλως ενημερώθηκε κι ο πρωθυπουργός*.
Ο Βασιλιάς είχε ξεκαθαρισμένες  αντιλήψεις: ακόμα και αν δεχόταν γερμανική επίθεση, η Ελλάδα δεν θα υπέκυπτε! Θα αντισκεκόταν "μέχρις εσχάτων". Ήδη ήταν σαφές ότι η Γερμανία ετοιμαζόταν να επέμβει...

* Ο Ιωάννης Μεταξάς.

Επίλογος ΔΕΡ
Απάντηση γνήσιας Ελληνίδας. Είναι μία σπάνια ιστορία που δείχνει πόσο εγκολπώθηκε την Ελληνικότητα η αείμνηστη Βασίλισσα Φρειδερίκη. Αυτή η αγάπη προς την Ελλάδα και τους Έλληνες φάνηκε με τα έργα της: Παιδουπόλεις, Έρανοι, Υγειονομικά Συνεργεία, Φανέλα του Στρατιώτη, Εθνικό ίδρυμα, Βασιλική Πρόνοια, προικοδότηση απόρων κορασίδων, ειδικά βιβλίαρια σε φτωχούς κλπ.

ΕΤΣΙ ΜΙΛΗΣΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΠΑΥΛΟΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Γράφει ο Nicolas Tantzos στο βιβλίο του "Κωνσταντίνος ΙΓ΄" (μτφρ Κων/νου Μπαρμπή).

Τον Φεβρουάριο του 1952 ο Βασιλιάς Παύλος και η Βασίλισσα Φρειδερίκη ταξίδεψαν στην Αγγλία για να παραστούν στην κηδεία του βασιλιά Γεωργίου ΣΤ΄. Στη διάρκεια της παραμονής του στο Λονδίνο, ο βασιλιάς συνάντησε τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον και του παραπονέθηκε για τις αμερικανικές παρεμβάσεις στα εσωτερικά ελληνικά ζητήματα. Η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα αναμειγνυόταν σε στρατιωτικά θέματα, που το Ελληνικό ΓΕΣ θεωρούσε αποκλειστικά δικής του αρμοδιότητας. Ο Βασιλιάς Παύλος δεν δίστασε να προειδοποιήσει ότι αυτού του είδους οι παρεμβάσεις θα προκαλούσαν περιπλοκές, οι οποίες αναπόφευκτα "θα ζημίωναν τις τόσο καλές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών". Ο Άτσεσον υποσχέθηκε να εξετάσει την καταγγελία του βασιλιά, αλλά απέφυγε να το πράξει...

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

40 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Μήνυμα της τριμελούς Επιτροπής του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Στις 20 Ιουλίου 1974, ανήμερα του Αγίου ενδόξου προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, οι Τούρκοι, παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κύπρου.
Αίτια: το χουντικό πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακάριου.
Σκοπός: η διχοτόμηση κυπριακού εδάφους (3/5 στην Ελλάδα, 2/5 στην Τουρκία).
Σαν σήμερα, στην Κύπρο αλλά και σ΄ όλον τον Ελληνισμό διαγραφόταν μία από τις μαύρες σελίδες της μακραίωνης ιστορίας του! Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο που θα κρατούσε αιχμάλωτο υπό την τουρκική μπότα το 37% του κυπριακού εδάφους. Και το χειρότερο: ο Πρόεδρος Μακάριος κάλεσε τους Τούρκους να αποκαταστήσουν την τάξη στο νησί (σύμφωνα με την ομιλία του στον ΟΗΕ 19-07-74). Και το χείριστο: "Έλληνες" πολιτικοί γνώριζαν την επερχόμενη κυπριακή συμφορά (Καραμανλής, Παπανδρέου, Αβέρωφ κλπ) αλλά έκαναν "μώκο" για να αρπάξουν την κουτάλα. Πάνω στην θυσία της Κύπρου επαναφέρθηκε η δημοκρατία στην Ελλάδα. Οι Τούρκοι μόλις κατέλαβαν το 3% του κυπριακού εδάφους
Ενώπιον του Φαίδωνος Γκιζίκη και στο φοίνικα της 25ης Νοεμβρίου 1973 ορκίστηκε ο Κων/νος Καραμανλής. Και μετά πέταξε στο λαό το περίφημο "Η Κύπρος βρίσκεται μακριά". Για τον Αθηναίο Κίμωνα όμως με τις τριήρεις βρισκόταν πολύ κοντά. Ή η Κορέα δεν βρισκόταν μακριά το 1950-53;;; Όμως οι Έλληνες στάλθηκαν και πολέμησαν. Και στις 14 Αυγούστου εξαπολύθηκε ο Αττίλας 2, επί δημοκρατίας πλέον, που σκόρπισε αίμα και πόνο, δυστυχία και στεναχώρια, αγνοουμένους και δολοφονίες. Εκατοντάδες νεκροί και 1.600 αγνοούμενοι μέχρι σήμερα! Και πήγαμε στο 37% της τουρκικής κατάληψης!
Και σήμερα, ελληνική (Σαμαράς-Βενιζέλος) και κυπριακή (Αναστασιάδης) ηγεσίες υποβίβασαν την Κυπριακή Δημοκρατία του 1960 και την εξίσωσαν με το τουρκικό ψευδοκράτος του Ντεγκτάς το 1983 σε "ίσα συνιστώντα κράτη". Και σήμερα, άλλη προδοσία ετοιμάζεται.
Οφείλουμε να θυμόμαστε τέτοιες εθνικές μνήμες και να διασαλπίζουμε σ΄ όλους πως: "ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ, ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ" και να προτρέπουμε τους Έλληνες: "ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ & ΠΡΟΣΕΧΕΥΣΘΕ"!

ΕΒΡΑΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!

Σύμφωνα με τον κ. Κώστα Πλεύρη 4 Εβραίοι ρυθμίζουν τα θέματα της γλωσσικής μας παιδείας. Τα ονόματά τους είναι Σαπίρο, Ρουσέλ, Μπελβενιστέ και Κοέν και όλα αυτά με την ανοχή του Υπουργείου Παιδείας.
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΝΕΛΗΜΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ,ΝΑ ΤΟΥ ΕΞΗΓΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΚΕΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ! ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΝΕΑ ΜΗΝΕΣ!! ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΑ ΕΞΟΔΙΚΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΙΛΕ.
ΠΟΙΑ ΟΜΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΗΡΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΒΡΑΙΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ;; ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ!! ΔΥΟ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΑΦΕΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ ΘΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΡΑΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΙΟ ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΕΝΟ ΕΙΔΟΣ ΠΑΙΔΟΜΑΖΟΜΑΤΟΣ ,ΠΟΥ ΑΦΕΛΛΗΝΙΖΕΙ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΣΕ ΑΒΟΥΛΟΥΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ
Τα νέα σχολικά βιβλία που εδώ και 3-4 χρόνια έχουν οι μαθητές στα χέρια τους, είναι το λιγότερο αισχρά και κατάπτυστα, και μόνο σκοπό που δεν έχουν είναι να διδάξουν και να παραδώσουν μια νέα γενιά χρήσιμη και ικανή.

Πηγή: "Αντιπληροφόρηση".

ΟΤΑΝ Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ

Γράφει Σερραίος Νομικός-Ιστορικός στην εφημερίδα "Εθνική Ιδέα".

Την Κυριακή 15 Ιουνίου ο κ. Βασιλόπουλος, στην εκπομπή που παρουσιάζεται από την ΝΕΡΙΤ, "Η μηχανή του Χρόνου", είχε αφιέρωμα στο βασιλικό κτήμα του Τατοΐου. [...]
Ο κ. Βασιλόπουλος χρησιμοποίησε διαφόρους ανθρώπους για να αφηγηθούν την ιστορία του κτήματος, αλλά δεν θέλησε να ζητήσει πληροφορίες για το κτήμα, απ΄ αυτούς που έζησαν εκεί, τους ίδιους τους βασιλείς! Βεβαίως αυτό δεν είναι καθόλου τυχαία επιλογή, από τον κρυφομαρξιστή κ. Βασιλόπουλο (αριστερός, δηλώνει όπως όλοι αυτοί οι γραφικοί που πιστεύουν στις αστειότητες του ψευδοφιλοσόφου Μαρξ) Και αυτό, διότι το καθεστώς έχει δώσει σαφείς εντολές σε καμία περίπτωση δεν πρέπει οι βασιλείς εμφανίζωνται και να αποκτήσουν συμπάθειες στο λαό.
Γιώργος Ρωμαίος
Όμως ο κ. Γιώργος Ρωμαίος, αυτός δηλαδή ο κύριος που συμμετείχε στις κυβερνήσεις κλεφτών του ΠΑΣΟΚ και που η Εισαγγελία Αθηνών απέστειλε αίτημα για άρση της ασυλίας του, ως Υπουργού Εσωτερικών για παράνομες ελληνοποιήσεις (και που δεν την έλαβε)., ήταν ο πιο κατάλληλος για να μας πληροφορήσει για το Τατόι, κατά την άποψη του κ. Βασιλόπουλου (;;;)

Πυρκαγιές στο Τατόι
Ο κ. Βασιλόπουλος επίσης αναφέρθηκε στις πυρκαγιές στο κτήμα του Τατοΐου, το 1916, 1945 και 1974.
Ποιος όμως έκαψε το κτήμα κε Βασιλόπουλε, δεν μας είπατε. Σας ενημερώνουμε λοιπόν: Την πρώτη την έβαλαν οι βενιζελικοί, όταν ο "εθνάρχης" Ελευθέριος Βενιζέλος συνεργαζόταν με τους πράκτορες της Αντάντ και ιδιαίτερα με τον Γάλλο αρχιπράκτορα πλωτάρχη Ντε Ροκφέιγ (και αυτά δεν τα λέμε εμείς, αλλά ο αρχηγός της Μ16 τότε, σερ Μπ. Τόμσον στο βιβλίο του "Οι Μυστικές Υπηρεσίες των Συμμάχων στην Ελλάδα", το οποίο σας προτείνουμε να διαβάσετε).
Η δεύτερη πυρκαγιά, το 1945, ήταν από τους ομοϊδεάτες σας, τους κομμουνιστές, οι οποίοι, αν επικρατούσαν, τώρα θα βλέπαμε, αν θα αμειβόσασταν αυτές τις υψηλές αμοιβές εσείς και άλλοι "δημοσιογράφοι" για να διαστρεβλώνετε την αλήθεια και να κάνετε ελεεινή προπαγάνδα.
Την τελευταία πυρκαγιά του 1974 την έβαλαν οι οπαδοί του άλλου του "εθνάρχη" του Κ. Καραμανλή την ώρα που ο ίδιος έλεγε διά στόματος του Υπουργού του Ευαγγέλου Αβέρωφ "Η Κύπρος είναι μακριά" και που βεβαίως εδώ και 40 χρόνια δεν τολμάτε να μας ενημερώσετε για το ποιος πρόδωσε την Κύπρο.

Τατόι Βαβέλ
Σε κάποιο σημείο αποκαλεί ο κ. Βασιλόπουλος, το Τατόι Βαβέλ επειδή οι Βασιλείς μιλούσαν πολλές γλώσσες, τονίζοντας πάντα την προέλευση και την καταγωγή της Ελληνικής Βασιλικής Οικογένειας. Και εδώ είναι η διαφορά κε Βασιλόπουλε: οι βασιλείς, πριν διοικήσουν τα κράτη δεν ήταν αφισοκολλητές, τσαρλατάνοι, απατεώνες, ανεπάγγελτοι και ότι τέλος πάντων είναι οι πάσης φύσεως πολιτικάντηδες του κομματισμού, αυτοί δηλαδή που καταστρέφουν πολλάκις την Ελλάδα, Ούτε δολοφόνοι, εγκληματίες, κατσαπλιάδες όπως οι ομοϊδεάτες σας Λένιν, Στάλιν και Σία, αλλά παρά πολύ μορφωμένοι άνθρωποι. Ήξεραν να μιλούν πολλές γλώσσες, υπηρετούσαν στον στρατό και στις στρατιωτικές σχολές, εν αντιθέσει με τους πολιτικάντηδες και με πολλούς από εσάς που δεν έχετε καν υπηρετήσει απ΄ όπου άπαντες, αποφοιτούσαν και ύστερα τις ολοκλήρωναν, μαθαίνοντας στα Πανεπιστήμια Οικονομική Πολιτική και Νομική Επιστήμη (για να μπορούν να διοικήσουν),  εν αντιθέσει με τους πολιτικάντηδες που οι πιο πολλοί έχουν πάει στην Αμερική, τους έχουν χαρίσει από ένα πτυχίο και ύστερα ήρθαν εδώ για να ρημάξουν τον τόπο. (Μπορεί κάλλιστα) ο κ. Βασιλόπουλος να διαβάζει την αυτοβιογραφία του Πρίγκιπα Νικολάου ("Τα πενήντα χρόνια της ζωής μου") για να πληροφορηθεί την εκπαίδευση που έλαβαν οι Βασιλείς.
Πολλά ακόμη θα μπορούσαν να ειπωθούν, αλλά αυτά είναι αρκετά. Οφείλουμε πάντως μόνο σε κάτι να συγχαρούμε τον κ. Βασιλόπουλο: ότι παίρνει από το καθεστώς της κλεπτοκρατίας επάξια τον παχυλό του μισθό! 

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΒ΄ ΣΤΟΝ ΚΑΙΖΕΡ

Από το βιβλίο "Κωνσταντίνος ΙΓ΄" του Nicolas Tanzos (μτφρ Κων/νου Μπαρμπή).

Ο κάιζερ Γουλιέλμος θέλησε να εκμεταλευθεί την απονομή, το 1913, της στραταρχικής ράβδου στο βασιλιά Κωνσταντίνο ΙΒ΄ και τον γάμο του βασιλιά με την αδελφή του και με το γνώριμο αυταρχικό ύφος του επιδίωξε να αναγκάσει τον Κωνσταντίνο να γίνει σύμμαχος της Γερμανίας και των Κεντρικών Δυνάμεων. Δεν δίστασε μάλιστα να στείλει τηλεγράφημα στον Έλληνα Βασιλιά με το οποίο τον απειλούσε με σοβαρές συνέπειες, αν δεν προσχωρούσε στη γερμανική παράταξη.
Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος σχολίασε: "Απαράδεκτο! Φαντάστηκε πως είμαι Γερμανός; Και επειδή μου προσέφερε μία στραταρχική ράβδο, πιστεύει πως μου δημιούργησε κάποια ηθική υποχρέωση απέναντί του Αν το νομίζει, είμαι πρόθυμος να του την επιστρέψω αμέσως... Μα, είναι τόσο ανόητος;... Εμείς είμαστε Έλληνες και πάνω απ΄ όλα βάζουμε τα συμφέροντα της Ελλάδος". Και τελικά διαμήνυσε στον Κάιζερ τι μπορούσε να κάνει και "που" να βάλει την ράβδο του.
"Πάντως, αυτό που επιβάλλεται προς το παρόν είναι να μείνουμε ουδέτεροι. Αλλά είναι και θα είναι των αδυνάτων αδύνατο να γίνουμε σύμμαχοι της Γερμανίας!"

Πηγές:
* Ελληνική Λευκή Βίβλος, αριθ. 19, 20, 22.
* Τηλεγράφημα αριθ. 702-231, Αθήνα, 2 Αυγούστου 1914.
* Πρίγκιπα Νικολάου, Πολιτικά Απομνημονεύματα.

Η ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΠΟΚ

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Για το ΕΠΟΚ (Ελληνικό Πολιτιστικό Κίνημα) πρέπει να αφιερώσουμε τουλάχιστον ένα ακόμη άρθρο μας για να δώσουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια στον κόσμο αυτή την σε πολλούς άγνωστη και σ΄ άλλους ξεχασμένη προσπάθεια πολιτικοποίησης του Γεωργίου Παπαδόπουλου.

Η ιδρυτική διακήρυξη του ΕΠΟΚ
Στις 15 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στο Ευγενίδειο Ίδρυμα η πρώτη Συνέλευση του ΕΠΟΚ με συμμετοχή πάνω από 400 στελέχη απ΄ όλη την επικράτεια! Ως προσωρινός Πρόεδρος του ΕΠΟΚ εμφανίστηκε ο πρώην υπουργός και Αντιπρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Ιωάννης Ξυδόπουλος και ορίστηκε προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο.
Της Γενικής Συνελεύσεως προήδρευσε ο Αριστείδης Σκυλίτσης, τέως δήμαρχος Πειραιά και ιδρυτικό μέλος του ΕΠΟΚ, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό και ανέγνωσε την ιδρυτική διακήρυξη του ΕΠΟΚ:
"Τα ιδρυτικά μέλη του Ελληνικού Πολιτιστικού Κινήματος, έχοντα επίγνωσιν της σοβαρότητος των προβλημάτων τα οποία απασχολούν σήμερον τον Ελληνικόν λαόν, απεφάσισαν την σύστασιν του Σωματείου μας και διακηρύσσουν:
ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕΝ να συμβάλωμεν εις την κίνησιν διαδικασιών αι οποίαι θα οδηγήσουν εις την ανακαίνισιν του Εθνικού, Κοινωνικού, Πνευματικού και Πολιτικού βίου της Χώρας και εις την ανάδειξιν νέων και αξίων ηγετικών στελεχών.
ΑΠΟΔΥΟΜΕΘΑ εις μίαν προσπάθειαν δια να βοηθήσωμεν εις την επισήμανσιν, μελέτην και αντιμετώπισιν των συγχρόνων προβλημάτων, δια του ελευθέρου και υπευθύνου διαλόγου, ο οποίος αποτελεί την γνησιωτέραν έκφρασιν του Πολιτισμού.
ΦΙΛΟΔΟΞΟΥΜΕΝ να συμβάλωμεν εις την δημιουργίαν συνθηκών ζωής, αι οποίαι θα βασίζονται εις την Ελευθερίαν, την Δημοκρατίαν και την Κοινωνικήν Δικαιοσύνην και θα εξασφαλίσουν καθολικήν συμμετοχήν εις την προσπάθειαν και τα αποτελέσματα της οικονομικής αναπτύξεως.
ΕΜΠΝΕΟΜΕΘΑ από την μεγάλην ελληνικήν πολιτιστικήν κληρονομίαν και αποβλέπομεν εις την εναρμόνισιν των απαιτήσεων της συγχρόνου τεχνοκρατικής εποχής με τας παραδοσιακάς αξίας του Έθνους.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΜΕΝ ότι η πρωτοπορεία εις την αναγεννητικήν αυτήν προσπάθειαν ανήκει εις την νεότητα και επιδιώκομεν την συνεργασίαν της παλαιάς με την νέαν γενεάν.
ΠΙΣΤΕΥΟΜΕΝ ότι πρέπει να ατενίσωμεν όλοι το μέλλον, απηλλαγμένοι από τα πάθη, τους διχασμούς και τας προκαταλήψεις του παρελθόντος.
ΦΙΛΟΔΟΞΟΥΜΕΝ η Ελλάς να διαδραματίση εν ισοτιμία τον ρόλον της εις την διαμορφουμένην νέαν πραγματικότητα διεθνώς και ειδικώτερον εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητος.
Τα μέλη του Ελληνικού Πολιτιστικού Κινήματος δεν κατευθύνονται από προσωπικές επιδιώξεις. Πιστεύουν ότι, κατά την πολυσήμαντον αυτήν ώραν της Ιστορίας μας, επιβάλλεται η μελέτη και η συζήτησις παντός προβλήματος με καλήν πίστιν, αίσθημα ευθύνης και ειλικρινείς προθέσεις.  
Αθήναι, Απρίλιος 1973".

Γιατί ονομάστηκε ΕΠΟΚ
Έπειτα τον λόγο πήρε ο προσωρινός Πρόεδρος του ΕΠΟΚ Ιωάννης Ξυδόπουλος ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε στην ομιλία του:
"... Κυριαρχούμθα από τον διάπυρον πόθον της Αλλαγής, η οποία αποτελεί καθολικόν αίτημα των τελευταίων Ελληνικών γενεών...
Το ΕΠΟΚ είναι κίνημα προόδου και ανανεώσεως...
Το ωνομάσαμεν "Ελληνικόν" και είναι αληθινά Ελληνικόν ως Έμπνευσις, ως Σύνθεσις, ως Ιδέα...
Το ωνομάσαμεν "Πολιτιστικόν". Διότι επιθυμούμεν να φανερώσωμεν από την γένεσίν του και τα πρώτα βήματά του, ότι τα ενδιαφέροντά του απλώνονται εις ολόκληρον τον εύτατον χώρον ο οποίος λέγεται Πολιτισμός...
Τέλος, το ωνομάσαμεν "Κίνημα" και είναι πράγματι κίνημα και αληθινή εξόρμησις. Διότι φιλοδοξούμεν να αποκτήση δυναμικήν παρουσίαν μέσα εις τον κοινωνικόν στίβον των ωραίων και ευγενών αγώνων. Να καταστή ο δαυλός που θα πυρπολύση τας ψυχάς των Νεοελλήνων και ο μοχλός που θα κινήση τας διαδικασίας δια την πραγματικήν "Αλλαγήν", η οποία αποτελεί το εναγώνιον αίτημα και τον ασίγαστον πόθον του Ελληνικού λαού"

Αποτελέσματα
Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της 16ης Απριλίου 1973 έβριθαν από πηχιαίους τίτλους για το ΕΠΟΚ. Παραρτήματα άρχισαν να ανοίγουν σ΄ όλην την Επικράτεια με αθρόες προσχωρήσεις. Έντονο και το διεθνές ενδιαφέρον! Πρωταγωνιστικό ρόλο στον χώρο των καλλιτεχνών διεδραμάτισε ο ηθοποιός Γιάννης Γκιωνάκης ο οποίος υπεστήριζε με πάθος το ΕΠΟΚ.