Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ "ΑΝΝΑ-ΜΑΡΙΑ"

AMHF LOGO
Σας υπενθυμίζουμε ότι το Ίδρυμα Άννα-Μαρία δεν έχει ζητήσει ούτε θα ζητήσει δωρεές ή χορηγίες μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Χρηματικές δωρεές γίνονται πάντοτε υπέρ τρίτων. Σχετικές ανακοινώσεις θα αναρτώνται στην παρούσα ιστοσελίδα.
Εαν λάβετε μήνυμα το οποίο αιτείται δωρεάς για το Ίδρυμα Άννα-Μαρία, παρακαλώ ενημερώστε άμεσα το Γραφείο της Ελληνικής Βασιλικής Οικογένειας και αγνοείστε το περιεχόμενό του.

Από την ιστοσελίδα της Ελληνικής βασιλικής οικογένειας.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ

Συνάντηση με την ελληνορθόδοξη κοινότητα της ΙορδανίαςΣτο περιθώριο του ετήσιου συνεδρίου των σχολείων «Round Square», το οποίο πραγματοποιήθηκε στο King΄s Academy στο Αμμάν της Ιορδανίας, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και η σύζυγός του Άννα-Μαρία συναντήθηκαν και μίλησαν με ιερείς και εκπροσώπους της ελληνορθόδοξης κοινότητας του Χασεμιτικού Βασιλείου.
Σε μια εποχή με μεγάλες εντάσεις στην ευρύτερη περιοχή, λόγω της δράσης των τζιχαντιστών και όχι μόνο, η ομιλία του Κωνσταντίνου κατά την έναρξη του δεύτερου μέρους του Συνεδρίου είχε ως βασικό της θέμα την «Ειρήνη». Να σημειωθεί, επίσης, ότι οι σχέσεις της ελληνικής βασιλικής οικογένειας με την αντίστοιχη της Ιορδανίας είναι άριστες.

Διασκευή από το "pelop.gr".

"ΣΧΕΔΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ" & ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Γράφουν ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος" & ο ιστορικός συγγραφέας κ. Μάνος Χατζηδάκης.

Τον Ιούλιο του 1967 ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄ είχε ήδη μυήσει τον δ/τη Γ Σώματος Στρατού Θεσ/νίκης Περίδη και τον Επιτελάρχη του ταξίαρχο Βιδάλη στο προετοιμαζόμενο αντικίνημα. Και τους διέταξε να εκπονήσουν το "Σχέδιο Ενεργείας".
Πρόκειται για χειρόγραφο του Βιδάλη με διορθώσεις του Περίδη περίπου 100 συν σελίδες
με όλα τα προβλεπόμενα κινήσεως των μονάδων και ακόμη και υποψηφίους υπουργούς μετά την επικράτηση.

Πολιτικοί σκοποί του "Σχεδίου Ενεργείας"
Οι πρώτες 12 σελίδες αφορούν τους πολιτικούς σκοπούς του κινήματος για τους οποίους είναι αφιερωμένο το άρθρο.
Χριστοφόρος Στράτος
Πρωθυπουργός θα γινόταν αρχικά ο βιομήχανος Χριστοφόρος Στράτος. Ανέφερε ότι πρέπει να συγκροτηθεί μία υπηρεσιακή κυβέρνηση προσωπικοτήτων μη εμπλεκομένων στην πολιτική, η οποία θα έχει την υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων και η οποία θα διευθύνεται από το ΣΑΓΕ (Συμβούλιο Ανωτάτων Γενικών Επιτελών) δηλαδή των Αρχηγών ΓΕΣ, ΓΕΑ, ΓΕΝ και το οποίο θα συνεδριάζει υπό την Προεδρία του Βασιλέως και θα δίνει κατευθύνσεις στην Κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα: "Κυβέρνησις εξειδικευμένων, εμπείρων και αδιαβλήτων προσωπικοτήτων, εις ην ΔΕΝ θα περιλαμβάνονται αναμιχθέντες εις την πολιτικήν ήτις θα ασκή την εξουσίαν, ως εντολοδοχος των Ενόπλων Δυνάμεων
Τήρησις υπό της Κυβερνήσεως - εντολοδόχου των Ε.Δ.- των όρων του Συμβολαίου, μερίμνη και ευθύνη του ΣΑΓΕ, εκφράζοντος τας απόψεις των Ανωτάτων Αξιωματικών των Κλάδων, υπό την Προεδρίαν του Βασιλέως
Διάρκεια φάσεων (Επαναστάσεως) και γενικώς της ευθύνης των Ενόπλων Δυνάμεων καθορισθήσεται υπό του ως άνω ΣΑΓΕ με επιδίωξιν την μεγίστην δυνατήν σύντμησιν των προθεσμιών, χωρίς όμως να διακυβεύηται η ομαλή εκπλήρωσις των όρων και χωρίς να δημιουργήται εκ της επισπεύσεως, κίνδυνος επανόδου εις το προεπαναστατικόν πολιτικόν αδιέξοδον. [...]
Το ταχύτερον αι Ένοπλοι Δυνάμεις δέον να προσφέρουν εις τον Ελληνικόν λαόν κρυσταλλίνης διαυγείας συμβόλαιον τιμής, εις το οποίον θα περιγράφωνται σαφώς ΣΤΟΧΟΙ, ΦΑΣΕΙΣ, ΧΡΟΝΟΙ, εντός των οποίων θα εξελιχθή το αναλαμβανόμενον έργον, χρέος των Ενόπλων Δυνάμεων, προς το Έθνος και τον Λαόν.
Δια του συμβολαίου τιμής, θα αποκατασταθή η εμπιστοσύνη εσωτερικού και εξωτερικού επί της ειλικρινείας προθέσεων, λόγων και πράξεων ως Επαναστάσεως, ήτις να αποκαλείται εφεξής "Επανάστασις Εθνικής Σωτηρίας"."
Τίτλος του Σχεδίου Ενεργείας ήταν: "Αναγέννησις της Επαναστάσεως". Και συνέχιζε:
"Σκοπός: Συμφιλίωσις της Επαναστάσεως με την Α.Μ τον Βασιλέα, το σύνολον των Ε.Δ. και το σύνολον του Δυτικού Κόσμου, πλην κομμουνιστών. [...]
Η Επανάστασις ορθώς και επικαίρως παρενεβλήθη εις την πολιτικήν ζωήν του Τόπου, αλλά για να ανταποκριθή εις την αποστολήν της πρέπει να τεθή υπό την ηγεσίαν, πνοήν και ουσιαστικόν προβάδισμα της Α.Μ του Βασιλέως".

Τι απέγινε το "Σχέδιο Ενεργείας"
Αυτές ήταν οι απόψεις ορισμένων Στρατιωτικών συμβούλων του Βασιλέως που, ωστόσο, ενεκρίθησαν από τον Κωνσταντίνο και τον αρχηγό του Στρατιωτικού του Οίκου, Αντιστράτηγο ε.α. Κωνσταντίνο Δόβα. Το σχέδιο αυτό εφαρμόστηκε στις 13 Δεκεμβρίου. Όμως κατεσχέθη από τον φιλοαπριλιανό Αντισυνταγμάταρχη Πετάνη όταν συνέλαβε τον Βιδάλη και τον Περίδη την ώρα που το κίνημα απετύγχανε και πήγαιναν να το κάψουν.
Ο Βιδάλης παρεδέχθη και δημοσίως την γνησιότητά του και μετά το κίνημα η ΚΥΠ το διατηρούσε στα αρχεία της. Υπάρχουν αυθεντικό στο βιβλίο του Αντιστρατήγου Στεφάνου Καραμπέρη "Η επανάστασις της 21ης Απριλίου και τα κινήματα Βασιλέως και Ιωαννίδη".

Ο Κωνσταντίνος για τα μετά του κινήματος
ΠροεπισκόπησηΟ Βασιλεύς Κωνσταντίνος, μετά την άφιξή του στην Ρώμη στις 14 Δεκεμβρίου 1967, ανέφερε στο BBC για το τι σχεδίαζε για τα μετά του κινήματος: "Αργότερα θα διόριζα αυτό που αποκαλούμε στην Ελλάδα υπηρεσιακή κυβέρνηση, αποτελούμενη από πρόσωπα νεώτερης ηλικίας, η οποία στη συνέχεια θα οδηγούσε την χώρα ταχέως σε εκλογές, αναγγέλλοντας και στον λαό την ημερομηνία διεξαγωγής τους".
Στην πρόσφατη συνέντευξή του, τον Ιανουάριο του 2014 στο περιοδικό "Νέα Πολιτική" δήλωσε: "Άπαξ και ήμουν κύριος της καταστάσεως (μετά το αντικίνημα), το πρώτο πράγμα που θα έκανα, θα ήταν να ανοίξω όλες τις φυλακές, να φύγει ο κόσμος να πάει σπίτι του. Θα  απελευθέρωνα τον Παπανδρέου, όλους τους πολιτικούς, και τον κομμουνιστή τον γερο-Πασσαλίδη. Και θα τους φώναζα όλους και θα τους έλεγα: «τώρα, κύριοι, πρέπει να κάνουμε οικουμενική κυβέρνηση»".
Αυτοί ήταν οι σκοποί του Κωνσταντίνου για τα μετά του κινήματος.

Επίλογος
Εάν όλα αυτά συνδεθούν προκύπτει το εξής συμπέρασμα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση οικουμενικού σχήματος και με πρόσωπα νέα και ηλικιακά και μη εμπλεκόμενα στην πολιτική υπό τον Χριστοφόρο Στράτο. Μία κυβέρνηση που θα έχει την υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων και θα διευθύνεται από το ΣΑΓΕ το οποίο θα συνεδριάζει υπό την Προεδρία του Βασιλέως και θα δίνει κατευθύνσεις στην Κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση θα προχωρούσε σε εκπόνηση Νέου Συντάγματος και διεξαγωγή εκλογών εντός του 1968.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η "Επανάστασις" θα συνεχιζόταν με άλλα πρόσωπα και μορφή για βραχύ, εννοείται, διάστημα. Όμως "Επανάστασις" με διαφορετική έννοια του όρου. Υπό την έννοια της "αναγεννήσεως" & "εθνικής σωτηρίας". Όπως τόνισε και ο Βασιλεύς στο διάγγελμά του στις 13 Δεκεμβρίου 1967: «Πιστεύω εις την αναγέννησιν και θα υποστηρίξω κάθε προσπάθειαν τείνουσαν εις αυτήν, διότι γνωρίζω ότι τούτο σήμερον αποτελεί αίτημα πανελλήνιον».
Ελευθερία και δημοκρατία. Αυτές ήταν οι «ηθικές αξίες» που επεδίωξε να αποκαταστήσει ο Κωνσταντίνος διότι είναι, κατά τον Βασιλέα «λέξεις τας όποιας ημείς επροικίσαμεν με αιώνιον νόημα».

Υ.Γ.
Παρακαλούμε τα σχόλια να διατηρούν επίπεδο και να τεκμηριώνονται με διάλογο. Σε αντίθετη περίπτωση θα διαγράφονται.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΠΑΦΕΣ & Η ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ

Επιμέλεια: δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Πρώτες επαφές
Οι πρώτες επαφές με τους Π. Μητσάκο και Ι. Γεννηματά έγιναν στις 25 και 30 Μαΐου 1967, στο σπίτι του θαλαμηπόλου του βασιλιά Βασίλη Θωμά στην Φιλοθέη. Παραλλήλως, ο Κ. Κουκουλομμάτης, συνεργάτης του υπασπιστή του βασιλιά Μιχάλη Αρναούτη, έκανε έκανε επαφές και μ΄ άλλους στρατιωτικούς, τους οποίους επιχείρησε να μυήσει στο κυοφορούμενο βασιλικό κίνημα εναντίον του καθεστώτος. Ο σκοπός του ήταν να κινητοποιήσει τις πιστές σε αυτόν μονάδες του στρατού και  να επαναφέρει την κοινοβουλευτική νομιμότητα.
ΠροεπισκόπησηΤον Ιούνιο του 1967, ο Κωνσταντίνος, πραγματοποιώντας τις προγραμματισμένες του περιοδείες στην Πελοπόννησο, στην Εύβοια, στην Κεντρική και και Βόρειο Ελλάδα, είχε την ευκαιρία να βολιδοσκοπήσει τους στρατιωτικούς διοικητές που συναντούσε, καθώς και διάθεση του κόσμου απέναντι στο καθεστώς και τον ίδιο. Όπως αναφέρει στα απομνημονεύματά του ο αυλάρχης Λεωνίδας Παπάγος: «Η αρχική ιδέα ήταν να μεταβεί ο Βασιλεύς εις την Κρήτη και από εκεί να συντονίσει τις κινήσεις των εκεί δυνάμεων που θα τον στήριζαν. Αλλά η συγκέντρωσις στρατού εις την μεθόριον λόγω της εντάσεως εις τας ελληνοτουρκικάς σχέσεις εξ αιτίας του Κυπριακού, επιβάλλει την αλλαγήν του σχεδίου».
Όσο για την ιδέα το κίνημα του βασιλιά να γίνει στην Αθήνα, αυτή απορρίφθηκε εξ αρχής, καθώς στην πρωτεύουσα βρίσκονταν συγκεντρωμένες όλες οι δυνάμεις που ήταν φίλα προσκείμενες στο απριλιανό καθεστώς, κάτι που είχαν φροντίσει οι Συνταγματάρχες.
Πηγές αναφέρουν ότι μερικοί αξιωματικοί επιθυμούσαν το βασιλικό κίνημα να πραγματοποιηθεί την άνοιξη του 1968, προκειμένου να είναι περισσότερο προετοιμασμένοι, αλλά τελικά υπερίσχυσε η άποψη το κίνημα να γίνει το συντομώτερο δυνατόν. Άλλωστε, το στρατιωτικό καθεστώς ετοίμαζε μαζικές αποστρατείες αξιωματικών, οι οποίες αναμενόταν να γίνουν μέσα στο 1967. Ανάμεσα στους αποστρατευθησομένους αξιωματικούς θα ήταν και ο αντιστράτηγος Περίδης, ο οποίος αναμενόταν να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο κίνημα.
Το φθινόπωρο, μάλιστα του 1967, μετά την βασιλική επίσκεψη στις ΗΠΑ, οι συνταγματάρχες παρουσίασαν στον Κωνσταντίνο μία λίστα 400 αρχικά και 144 στη συνέχεια αξιωματικών, οι οποίοι επρόκειτο να αποστρατευθούν νωρίτερα, καθώς τους θεωρούσαν επίφοβους. Το γεγονός αυτό ήταν που δημιούργησε στον Κωνσταντίνο το δίλημμα ή να περιμένει και να χάσει την τελευταία επιρροή που είχε στο Στράτευμα ή να εναντιωθεί άμεσα στο Συνταγματάρχες.

Εκπόνηση του σχεδίου, αξιωματικοί, βασιλικές προσπάθειες
Αντιστράτηγος Γ. Περίδης
Την διαμόρφωση της τελικής μορφής του σχεδίου ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Δόβας, ήρωας του Ελληνοϊταλικού πόλεμου και αρχηγός του στρατιωτικού Οίκου του Βασιλιά. Ήταν απόστρατος αντιστράτηγος, είχε πολεμήσει και τραυματιστεί στην Κόνιτσα κατά τον συμμοριτοπόλεμο, είχε διατελέσει αρχηγός ΓΕΕΘΑ και μετά την αποστρατεία του διορίστηκε από τον Βασιλέα Παύλο Α΄ υπηρεσιακός πρωθυπουργός στις εκλογές του 1961. Στην ενέργεια προσχώρησε το σύνολο της ανώτατης ηγεσίας της αεροπορίας (αντιπτέραρχος Αντωνάκος) και ναυτικού στόλου (αντιναύαρχος Ιπποκράτης Δέδες), ενώ από το πεζικό οι σημαντικότεροι ήταν ο αντιστράτηγος Γ. Περίδης διοικητής του Γ Σώματος στρατού, ο αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Κόλλιας διοικητής της στρατιάς στην Λάρισα, ο υποστράτηγος Κεχαγιάς διοικητής μεραρχίας στην Καβάλα, ο υποστράτηγος Ιωάννης Μανέττας, οι ταξίαρχοι Έρσελμαν (διοικητής της 20ης μεραρχίας τεθωρακισμένων στην Κομοτηνή) και Βιδάλης, ο υποστράτηγος Ζαλοχώρης διοικητής της 99ης μεραρχίας στον Έβρο και πολλοί άλλοι ανώτατοι επιτελικοί αξιωματικοί.
Ως καταλληλότερος τόπος εκδήλωσης του κινήματος θεωρήθηκε και ορίστηκε τελικά η Βόρεια Ελλάδα, όπου ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού αντιστράτηγος Περίδης, είχε ταχθεί στο πλευρό του Κωνσταντίνου.
Όπως γίνεται φανερό στην σχεδιαζόμενη ενέργεια συμμετείχε όλη η ανώτατη διοίκηση του Ελληνικού στρατού και κανονικά η επιτυχία της κίνησης έμοιαζε εξασφαλισμένη. Οι “απριλιανοί” είχαν τις πληροφορίες τους, ενώ ο Βασιλιάς δύο φορές ανοιχτά κάλεσε τους αξιωματικούς να επιστρέψουν στους στρατώνες τους: Η πρώτη ήταν στο επίσημο ταξίδι του στην Αμερική και η δεύτερη στην Θεσσαλονίκη στις 28 Οκτωβρίου, επ΄ ευκαιρία του εθνικού εορτασμού εν μέσω έντονης φημολογίας για τέλεση κινήματος από τον ίδιο εκείνη την ημέρα.

Γιατί ο Κωνσταντίνος έκανε το κίνημα τον Δεκέμβριο του 1967
Δύο γεγονότα επέσπευσαν τις ενέργειες του Κωνσταντίνου ήταν 2:
α) η κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά τα γεγονότα της Κοφίνου στην Κύπρο, την συνάντηση κορυφής στον Έβρο και την απόφαση των απριλιανών για απόσυρση της ενισχυμένης Ελληνικής μεραρχίας από το νησί και
β) η πληροφορία πως όλοι οι αξιωματικοί που ήταν μυημένοι θα αποστρατεύονταν από τους “Απριλιανούς” στα τέλη Δεκέμβρη, όταν θα γίνονταν οι κρίσεις των αξιωματικών.
Ο Βασιλιάς τηρούσε λεπτομερώς ενήμερους τους Αμερικάνους (πρεσβευτής στην Ελλάδα Φίλιπ Τάλμποτ) για τις προθέσεις του, αλλά παρά τις προσπάθειες του δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την ενεργή υποστήριξη τους καθώς οι απόρρητες διπλωματικές Αμερικανικές αναλύσεις δεν τον θεωρούσαν πλέον ισχυρό πόλο εξουσίας. Αντίθετα, τον κατέδωσαν στο καθεστώς!

Τελευταίες συναντήσεις
Προεπισκόπηση
Λ. Παπάγος
Στις 9 Δεκεμβρίου, στο σπίτι του Λεωνίδα Παπάγου στην κάτω Κηφισιά, συσκέπτονταν ο βασιλιάς με τους συμβούλους του, καθορίζοντας τον ρόλο που θα έπαιζε η αεροπορία. Μία τελευταία συνάντηση έγινε στις 10 Δεκεμβρίου στο κτήμα Κατσάμπα, κατά την οποία οριστικοποιήθηκε η απόφαση ο βασιλιάς να μεταβεί με αεροπλάνο στην Καβάλα, απ΄ όπου ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού Περίδης θα συντόνιζε τις ενέργειες για την απόκτηση του ελέγχου της Θεσσαλονίκης και της Βορείου Ελλάδος γενικώτερα. Επίσης επελέγη ο αντιστράτηγος Μανέττας, γενικός επιθεωρητής Στρατού, προκειμένου να μεταβεί στο Πεντάγωνο με το βασιλικό διάταγμα, με το οποίο θα ελάμβανε την διοίκηση του ΓΕΣ από τον τότε αρχηγό (και εκ των κορυφαίων στελεχών του καθεστώτος) Οδυσσέα Αγγελή. Με την πρόταση αυτή διαφώνησε ο Λεωνίδας Παπάγος, αλλά δεν εισακούστηκε.

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Επιμέλεια: δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Γεγονότα
Την νύχτα της 21ης Απριλίου 1967 Έλληνες αξιωματικοί μεσαίας βαθμίδας, εφαρμόζοντας το "Σχέδιο Προμηθεύς", κατέλαβαν την εξουσία μετά από επιτυχημένη στρατιωτική κινητοποίηση των μονάδων τους, κατάληψη των βασικών κυβερνητικών κτιρίων και σύλληψη του πρωθυπουργού, των μελών της Κυβέρνησης και όλων των σημαινόντων πολιτικών της εποχής. Από την πρώτη στιγμή, ο νεαρός (27 ετών) Βασιλιάς Κωνσταντίνος βρέθηκε σε έναν κλοιό με τεθωρακισμένα γύρω από το Τατόι και χωρίς περιθώρια για την παραμικρή αντίδραση. Ήδη οι κινηματίες είχαν πλαστογραφήσει και την υπογραφή του στις διαταγές που εξέδιδαν, τον απειλούσαν ανοιχτά και στην ουσία είχε καταστεί αιχμάλωτος τους, καθώς όλες οι τηλεπικοινωνίες είχαν διακοπεί.
Έτσι ο Βασιλιάς ακολουθώντας τις συμβουλές όσων κατάφερε να έρθει σε επαφή το πρωινό εκείνης της ημέρας, αναγκάστηκε να ορκίσει νέα κυβέρνηση με μέλη της τους τρεις βασικούς ηγέτες της απριλιανής "επανάστασης" (Γεώργιος Παπαδόπουλος Στυλιανός Παττακός Νικόλαος Μακαρέζος), αλλά πέτυχε την τελευταία στιγμή πρωθυπουργός να οριστεί ο αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Κόλλιας πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του.
Οι Συνταγματάρχες είχαν δηλώσει πως το καθεστώς τους ήταν παρενθετικό και πως σκοπός τους ήταν η "Εθνεγερσία", δηλαδή οικονομική ανάπτυξη, ανακαίνιση του πολιτικού βίου, νομοθετική ανασύνταξη, βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των χαμηλά κοινωνικών στρωμάτων κλπ. Γι΄ αυτό, ο Σ. Παττακός παρουσίασε ένα χρονοδιάγραμμα 4 ετών στον Βασιλιά και τον Κόλλια, από το 1967 μέχρι το 1971.
Ο Κωνσταντίνος είχε την ελπίδα πως πολύ σύντομα οι κινηματίες θα επέστρεφαν στα στρατιωτικά τους καθήκοντα, ελπίδα που εξέφραζε χωρίς φόβο δημοσίως, ακόμη και στους ίδιους. Αλλά πολύ γρήγορα κατάλαβε πως οι κινηματίες στερέωναν την κυριαρχία τους στο Κράτος, στις δημόσιες υπηρεσίες και κυρίως στον στρατό. Έτσι δεν πίστεψε το χρονοδιάγραμμα φοβούμενος ότι την παγίωση και μονιμότητα του καθεστώτος.
Οι κινηματίες, φοβούμενοι τυχόν κινήσεις για προσπάθεια ανατροπής τους, παρακολουθούσαν στενά τις κινήσεις του Κωνσταντίνου έχοντας παγιδεύσει τις τηλεπικοινωνίες των ανακτόρων με κοριούς, υπονόμευαν σταθερά τους ανώτατους αξιωματικούς που δεν προσχώρησαν στις τάξεις τους αλλά στήριζαν ανοιχτά τον Θρόνο, ενώ ετοιμάζονταν πυρετωδώς για την νέα αναμέτρηση που έμοιαζε επικείμενη.

Δημόσιες Αποδοκιμασίες
Η πρώτη αποδοκιμασία του Βασιλιά προς το καθεστώς, γίνεται σε δείπνο που παραθέτει προς τιμήν ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού στις 26 Ιουνίου 1967 Αντιστράτηγος Γεώργιος Περίδης στην Θεσσαλονίκη. Στο δείπνο αυτό, ο Κωνσταντίνος, στον λόγο το που θα εκφωνήσει απευθυνόμενος στον Αντιστράτηγο και τους παρευρισκομένους αξιωματικούς, θα αναλύσει τον ρόλο του Στρατού και μεταξύ άλλων αναφέρει: «Οιαδήποτε προσπάθεια, εφ΄ όσον θα σεβασθή την καθαρώς εθνικήν αποστολήν του Στρατού και θα αποτρέψη διείσδυσιν πολιτικών φιλοδοξιών εις τας Ενόπλους Δυνάμεις, θα με εύρη συμπαραστάτη».
Η δεύτερη αποδοκιμασία του βασιλιά προς το καθεστώς θα γίνει λίγο αργότερα, αυτήν την φορά στο εξωτερικό: με αφορμή το κλείσιμο 100 χρόνων από την ανεξαρτησία του Καναδά, ο Κωνσταντίνος προσκλήθηκε να παρευρεθεί στις εορταστικές εκδηλώσεις. Στην επιστροφή του θα επισκεφθεί τις ΗΠΑ και θα έχει συνάντηση με τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον. Δεν εμπιστευόταν την αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα και θέλησε να επικοινωνήσει απευθείας και δια ζώσης με τον Αμερικανό Πρόεδρο. Στην συνάντηση αυτή, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ρώτησε τον Κωνσταντίνο: «Τι γίνεται με τον Ανδρέα Παπανδρέου;» Στην ερώτηση του Τζόνσον, ο Βασιλιάς απάντησε: «Γιατί ρωτάτε μόνο για τον Ανδρέα Παπανδρέου, όταν υπάρχουν τόσοι που κρατιούνται από την χούντα;». Έπειτα του εξέθεσε την πρόθεσή του να ανατρέψει το απριλιανό καθεστώς ρωτώντας τον Τζόνσον: «Εσείς έχετε την πρόθεση να βοηθήσετε για την αποκατάσταση των δημοκρατικών θεσμών στην χώρα μου;». Ο Τζόνσον απήντησε ερωτηματικώς: «Εσείς τι είδους βοήθεια θα θέλατε;». Ο Βασιλιάς του είπε ξεκάθαρα: «Οπωσδήποτε όχι στρατιωτική. Ποτέ δεν θα δεχόμουν επέμβαση ξένων στρατιωτών στην πατρίδα μου. Θα μου αρκούσε η απλή, αλλά σαφής και ηθική συμπαράστασή σας στην προσπάθειά μου να αποκαταστήσω το κοινοβουλευτικό πολίτευμα και την πλήρη λειτουργία του Συντάγματος». Ο Αμερικανός πρόεδρος συμφώνησε και δήλωσε ότι θα έχει την "πλήρη υποστήριξή του". Η απάντηση αυτή του Προέδρου, καθώς και η γενικώτερα αρνητική στάση που φάνηκε να κρατά απέναντι στο δικτατορικό καθεστώς, οδήγησαν τον Βασιλιά να πιστέψει ότι οι ΗΠΑ δεν θα δυσαρεστούνταν, αν προσπαθούσε να ανατρέψει τους Συνταγματάρχες.
Μετά την επίσκεψη του στον Λευκό Οίκο, ο Κωνσταντίνος μετέβη στην Γερουσία, όπου ένας εκ των γερουσιαστών, απευθυνόμενος στον βασιλιά, αρχίζει λέγοντας: «Η κυβέρνηση σας...», οπότε και τον διακόπτει ο Κωνσταντίνος, λέγοντας: «Δεν είναι δική μου η κυβέρνηση. Αναγκάστηκα να δεχθώ την κυβέρνηση που μου επέβαλε η επανάσταση». Ο διάλογος αυτός δεν έμεινε δεν έμεινε απαρατήρητος από τα διεθνή ΜΜΕ, ενώ το καθεστώς άρχισε να υποψιάζεται ότι ο Κωνσταντίνος κάτι ετοίμαζε.
Μετά την επιστροφή του βασιλιά από την Ουάσινγκτον άρχισαν να κυκλοφορούν καθημερινώς στην Αθήνα φήμες για βασιλικό αντκίνημα. Κάθε μετακίνηση στρατιωτικής μονάδας εκλαμβανόταν για έναρξη του αντικινήματος. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος δεν βράδυνε να διαπιστώσει την δυσφορία του βασιλιά και υποψιάστηκε ότι ο Κωνσταντίνος είχε ζητήσει την αμερικανική βοήθεια. Αμέσως κατέστρωσε τα σχέδια του που αποσκοπούσαν στην παρεμπόδιση βασιλικής πρωτοβουλίας. Ο Παπαδόπουλος τοποθέτησε τάχιστα νεαρούς πιστούς στον ίδιο αξιωματικούς ως υποδιοικητές σε μονάδες, που ο διοικητής τους θεωρούνταν πιστός στον βασιλιά. Ταυτοχρόνως δημιούργησε ειδικό δίκτυο ασυρμάτων με σκοπό την άμεση κινητοποίηση αυτών των νεαρών αξιωματικών σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης.
Ο Κωνσταντίνος προετοιμάζεται...

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ "ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΑΝΤΙΚΙΝΗΜΑΤΟΣ"

Οι πηγές για το βασιλικό αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967 είναι οι εξής:

* 13 Δεκεμβρίου 1967, Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου.
Κωνσταντίνος και 13η ΔεκεμβρίουΚων/νου Μπαρμπή.
* Η επανάστασις της 21ης Απριλίου και τα κινήματα Βασιλέως & Ιωαννίδη, Στεφάνου Καραμπέρη.
Βασιλεύς και Επανάστασις 1967Κωνσταντίνου Κόλλια (πρωθυπουργού),
* Γεγονότα 1965-1977 “τα άγνωστα παρασκήνια”, Κων/νου Πλεύρη.
Ο βιασμός της Ελληνικής ΔημοκρατίαςΑλέξης Παπαχελάς.
* Κωνσταντίνος ΙΓ΄, Νικόλας Τάντζος (μτφρ Κων/νου Μπαρμπή)
* Σύντομη Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, R. Clogg.
* Το βασιλικό αντικίνημα του Δεκεμβρίου του 1967, A. Στεργίου.
* H βασιλεία στη νεώτερη ελληνική ιστορίαΜελέτη Μελετόπουλου.
* Τατόι: περιήγηση στον χρόνο και τον χώρο, Κώστα Σταματόπουλου.
* Ιστορικά θέματα, ιστοσελίδα.
* Η μοναρχία στην Ελλάδα (η εξέλιξη ενός αμφιλεγόμενου θεσμού), Μαρία Σαμπατακάκη.
* Νέα Πολιτική, περιοδικό.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ 13ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1967

Προεπισκόπηση
Το βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967 υπήρξε ένα καθοριστικό σημείο στην πορεία του απριλιανού καθεστώτος. Ήταν η προσπάθεια ενός Βασιλιά να αποκαταστήσει την συνταγματική τάξη στην χώρα του και την πειθαρχία στον Στρατό, να θέσει νέα πολιτικά και πολιτειακά θεμέλια και να βελτιώσει την θέση της Ελλάδος στις δυτικές συμμαχίες.
Οι κινηματίες της 21ης Απριλίου 1967 από την πρώτη στιγμή ανησυχούσαν για την αντίδραση του Βασιλιά Κωνσταντίνου ΙΓ΄, παρά το γεγονός ότι αρχικώς επήλθε συμβιβασμός στον σχηματισμό της κυβέρνησης Κόλλια. Και ορθώς ανησυχούσαν διότι στο περιβάλλον του Βασιλέως αναπτύχθηκε  αμέσως τάση ανατροπής του στρατιωτικού καθεστώτος. Ο Βασιλεύς περνούσε μεγάλο μέρος του χρόνου του στο Τατόι, υπό καθεστώς διαρκούς παρακολούθησης των ενεργειών του από όργανα του καθεστώτος. Ο Κωνσταντίνος είχε άλλα σχέδια στο μυαλό του για την Πατρίδα του και τον λαό του. Και αυτά θέλησε να εφαρμόσει δια του επιχειρουμένου αντικινήματός του κατά του στρατιωτικού καθεστώτος στις 13 Δεκεμβρίου 1967...
Τα άρθρα αυτής της εβδομάδας θα αναφερθούν σ΄ αυτό το ιστορικό. γεγονός. Θα προσπαθήσουμε, πάντα με στοιχεία, να καταρρίψουμε μύθους. Να καταρρίψουμε τον κομμουνιστικό μύθο ότι το αντικίνημα του Κωνσταντίνου ήταν οπερετικό. Να καταρρίψουμε τον 21απριλιανό μύθο ότι ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος "συνδιοργάνωσε" με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Κων/νο Καραμανλή τα Νοεμβριανά της Κύπρου το 1967 (γεγονότα Κοφίνου). Να ανακαλύψουμε τους πραγματικούς σκοπούς του Βασιλέως Κωνσταντίνου για το πολιτικό μέλλον της Ελλάδος. Να φέρουμε στο φως νέα στοιχεία, άγνωστα σε πολλούς. Να μάθουμε γνήσια και μη συμβατική ιστορία.
Όταν μελετάς και γράφεις ιστορία οφείλεις να είσαι αντικειμενικός. Η ιστορία δεν έχει ανάγκη φιλοβασιλικές, μαρξιστικές, φιλελεύθερες, καπιταλιστικές γραφίδες, αλλά ανθρώπους που υπηρετούν την αλήθεια!
Πιστό σ΄ αυτήν την παρακαταθήκη, το "Δημοκρατικό Εθνικό Ρεύμα" αφιερώνει την εβδομάδα από τις 20 Οκτωβρίου έως τις 26 Οκτωβρίου στο βασιλικό αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967.

Α΄ ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (1924-35)

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Η πρώτη απόπειρα αβασίλευτης δημοκρατίας στην Ελλάδα εξελίχθηκε σ΄ ένα φιάσκο με οδυνηρές συνέπειες για τον Ελληνικό λαό, την εθνική οικονομία, τις Ένοπλες Δυνάμεις, την κρατική μηχανή.
Η ενδεκαετής αυτή περίοδο (1924-35) σημειώθηκε από σκάνδαλα, ρεμούλες, μίζες, έκπτωση των ηθών, αλλοίωση της ελληνικής γλώσσας, διάλυση των συνεκτικών δεσμών της οικογένειας, 29 κινήματα, αντικινήματα και δικτατορίες, εγκατάλειψη και αποδιοργάνωση του Στρατού που επισφραγίστηκαν με την πτώχευση του 1932.
Ενδεικτικά να αναφέρουμε κάποια κινήματα, αντικινήματα & δικτατορίες:
* Κίνημα Κολιαλέξη (Ιούλιος 1924),
* Κίνημα Παγκάλου (Ιούλιος 1925),
* Δικτατορία Παγκάλου (Ιούλιος 1925 - Αύγουστος 1926),
* Κίνημα Πλαστήρτα (Μάρτιος 1926),
* Κίνημα Καρακούφα-Μπακιρτζή (Απρίλιος 1926),
* Αντικίνημα Κονδύλη (Αύγουστος 1926),
* Κίνημα Ζέρβα-Ντερτιλή (Σεπτέμβριος 1926),
* Κίνημα Παγκάλου-Κατσώτα-Νικλάμπη (Νοέμβριος 1930),
* Κίνημα της Ομόνοιας (Μάιος 1931)
* Πραξικόπημα Πλαστήρα-Βενιζέλου (Μάρτιος 1933)
* Πραξικόπημα Βενιζέλου-Παπούλα-Καμμένου κλπ (Μάρτιος 1935). 
κλπ.

Δεν είναι φυσικό οι Έλληνες, αγανακτισμένοι από τα βενιζελογενή κινήματα, από την φτώχεια, την συνεχή πολιτική αστάθεια, να υπερψηφίσουν στο δημοψήφισμα του 1935 ένα σύμβολο σταθερότητας και ενότητας;
Και αυτό έκαναν στις 3 Νοεμβρίου 1935. 9 στους 10 Έλληνες έριξαν μπλε δηλαδή ΝΑΙ στην Βασιλευομένη Δημοκρατία. ΝΑΙ στον Γεώργιο Β΄.

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΣ


Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ από άλλη γυναίκα, γι' αυτό ονομαζόταν αδελφός του Κυρίου. Η συγγενική του, όμως, σχέση με τον Κύριο δεν είναι ομόφωνα καθορισμένη. Αλλά το γεγονός είναι ότι ο Ιάκωβος ο αδελφόθεος έγινε πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων και είναι αυτός που έγραψε την πρώτη Θεία Λειτουργία της χριστιανικής Εκκλησίας.
Ο Ιάκωβος, λοιπόν, ποίμανε την Εκκλησία των Ιεροσολύμων με δικαιοσύνη, με γενναία στοργή και στερεότητα στην πίστη.
Έργο του Ιακώβου είναι και η Καθολική Επιστολή του στην Καινή Διαθήκη, στην οποία να τι μας συμβουλεύει, σχετικά με το πως πρέπει να χειριζόμαστε το λόγο του Θεού: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς» (Επιστολή Ιακώβου, α' 22). Δηλαδή να γίνεσθε εκτελεστές και τηρητές του λόγου του Θεού και όχι μόνο ακροατές. Και να μη ξεγελάτε τον εαυτό σας, με την ιδέα ότι είναι αρκετό και μόνον να ακούει κανείς το λόγο.
Η θεάρεστη ζωή του Ιακώβου γινόταν παράδειγμα σε πολλούς Ιουδαίους και πολλοί γίνονταν Χριστιανοί. Άλλοι όμως, όπως ο Άνανος ξεσήκωνε τούς Ιουδαίους εναντίον του Ιακώβου. Μια μέρα οι ασεβείς είχαν τολμήσει να βάλουν τον Ιάκωβο στη μέση και να τον πιέζουν να αρνηθεί την πίστη του Χριστού. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι επήγαν λοιπόν στον Ιάκωβο και του είπαν: «Σε παρακαλούμε Δίκαιε, δίδαξε τον λαό, διότι πλανήθηκαν και πιστεύουν στον Ιησού, νομίζοντες ότι αυτός είναι ο Χριστός. Γι αυτό την ημέρα του Πάσχα, κατά την οποία θα συγκεντρώνουν, προσπάθησε πολύ να τους πείσεις, να μη πλανώνται πιστεύοντας ένα άνθρωπο για Θεό».
Αμέσως λοιπόν, επειδή ήλθε η ώρα να αντισταθεί ο Άγιος κατά των Φαρισαίων και του ψεύδους, δεν δείλιασε για τον πρόσκαιρο θάνατον πού τον περίμενε. Άφησε την φωνή την ψυχή και την γλώσσα ελεύθερη και είπε: «Τί με ερωτάτε για τον Ιησού; Αυτός κάθεται στον ουρανό στα δεξιά του Πατρός Του. Αυτός πάλι θα έλθει καθισμένος σε νεφέλη του ουρανού να κρίνει με δικαιοσύνη την οικουμένη άπασα». Με την μαρτυρία αυτή του Ιακώβου πίστεψαν και άλλοι πολλοί και φώναζαν: «Ωσαννά τω Υιώ Δαβίδ». Οι τυφλοί Φαρισαίοι και Γραμματείς όρμησαν κατά πάνω του φωνάζοντας δυνατά για να τους ακούσει ο λαός: «Ως και ο δίκαιος πλανήθηκε».
Η μανία των Φαρισαίων γίνεται ακράτητη. Ανέβηκαν στο πτερύγιο, τον άρπαξαν τον Ιάκωβο σαν άγρια θηρία και τον γκρέμισαν στη γη. Επειδή όμως ο Άγιος δεν πέθανε αμέσως, αρχίζουν να τον λιθοβολούν οι κακούργοι. Εκείνος δεχόταν τις πέτρες τάραχος, σαν θησαυρό πολυτίμητο, και έλεγε γονατισμένος: «Κύριε Θεέ, Πάτερ, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τί κάνουν». Προσευχόταν για τους φονιάδες και τους αχάριστους, οι οποίοι, καίτοι τον άκουσαν να προσεύχεται γι' αυτούς, δεν σεβαστήκανε την μακροθυμία του οι αχάριστοι, αλλά ακόμη τον πετροβολούσαν. Ένας δε Ιερέας από τούς υιούς του Ρηχάβ, φώναζε: «Σταματήστε, τί κάνετε δυστυχισμένοι; Για μας εύχεται ο Δίκαιος, και σεις, ώ άδικοι, τον πετροβολάτε;». Τότε ένας από τούς κακούργους εκείνους άρπαξε το ξύλο και με αυτό τον κτύπησε δυνατά στο κεφάλι και τον σκότωσε. Αμέσως τον πήραν αυτοί και τον έβαψαν κοντά στο Ναό.
Μετά τον φόνο του Ιακώβου έπαθαν πολλά κακά οι Ιουδαίοι. Τοιουτοτρόπως λοιπόν με το Μαρτύριο του Δικαίου Ιακώβου, προστέθηκε ένας ακόμη Μάρτυς στους Μάρτυρες και τους Δικαίους.

Πηγή: "Ορθόδοξος Συναξαριστής" & "xristianos.gr".

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ & Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΤΗ

Η Αγία Θεοδότη και ο Άγιος Σωκράτης ο Πρεσβύτερος έζησαν τον 3ο αιώνα μ.Χ., όταν βασιλιάς ήταν ο Αλέξανδρος ο Σεβήρος, και μαρτύρησαν στην Άγκυρα.
Η Θεοδότη, από ευγενική οικογένεια, ήταν θαρραλέα στην πίστη και όπου και αν βρισκόταν μιλούσε για το Ευαγγέλιο και προσπαθούσε να αυξάνει τον αριθμό των αφοσιωμένων στη λατρεία του Χριστού.
Ο πρεσβύτερος Σωκράτης, ήταν ιερέας από εκείνους, που δεν λειτουργούν μόνο, αλλά και φωτίζουν και οικοδομούν, στην ανάγκη μάλιστα είναι έτοιμοι να θυσιαστούν για την πίστη και το ποίμνιο τους. Στην εργασία του αυτή ο Σωκράτης, είχε πολύτιμο βοηθό την ευσεβή Θεοδότη που με τη διδασκαλία της, προπαρασκεύαζε ειδωλολάτρισσες γυναίκες στη γνώση των αληθειών της πίστης, και στην αποδοχή του αγίου βαπτίσματος.
Έτσι λοιπόν, καταγγέλθηκαν και οι δύο για τις ενέργειες τους αυτές, συνελήφθησαν και με απειλές και μαρτύρια τους εξανάγκαζαν να θυσιάσουν στα είδωλα. Αλλά η γυναίκα και ο ιερέας, απέκρουσαν με αγανάκτηση την ασεβή πρόταση, και σφράγισαν την ομολογία της πίστης τους με το αίμα τους, αφού υπέστησαν θάνατο με αποκεφαλισμό.
Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του, όπως και της Αγίας Θεοδότης στις 21 Οκτωβρίου.

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ & ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣ


Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και η εθνικότητα του ήταν Ελληνική. Ήταν γιατρός στο επάγγελμα, όμως γνώριζε πολύ καλά τη ζωγραφική τέχνη. Μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της (μία υπάρχει μέχρι σήμερα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου), καθώς και αυτές των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Στη χριστιανική πίστη κατηχήθηκε από τον Απόστολο Παύλο, τον οποίο συνάντησε στη Θήβα και έκτοτε αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Περιόδευσε στη Δαλματία, Ιταλία, Γαλλία, Αχαΐα, Βοιωτία κ.α. Συνέγραψε το τρίτο κατά σειρά Ευαγγέλιο της Καινής Διαθήκης, καθώς και τις πράξεις των Αποστόλων.
Λέγεται ότι πέθανε με μαρτυρικό θάνατο (κατ' άλλους ειρηνικά σε ηλικία 80 ετών), και το 357 μ.Χ., το λείψανο του μετακομίσθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό των Αγίων Αποστόλων.

Σημείωση: Όπως ιστορεί ο Nικόλαος Mαλαξός, σύμφωνα με ένα βασιλικό χρυσόβουλλο της Mονής του Mεγάλου Σπηλαίου, ο Ευαγγελιστής Λουκάς έγραψε το Ευαγγέλιο του δεκαπέντε χρόνια μετά την Aνάληψη του Κυρίου. Ο Ιππόλυτος ο Θηβαίος όμως τοποθετεί την συγγραφή του Ευαγγελίου στην Aλεξάνδρεια.


Πηγή: "Ορθόδοξος Συναξαριστής".

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ


Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας.
Το 357 μ.Χ. πηγαίνει στην Πάτρα, κατ' εντολή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου, γιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου, για να παραλάβει τα σεπτά λείψανα του Αγίου Ανδρέα και να τα ανακομίσει στον νεόκτιστο Ναό των Αγίων αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη (3 Μαρτίου 357 μ.Χ.).
Κατά την διαμονή του στην Πάτρα και με την επίβλεψη του κατασκεύασε υδραγωγείο. Στρατοπεδευμένος στην περιοχή της Μονής Γηροκομείου ελεούσε και βοηθούσε πλήθος αναξιοπαθούντων και κυρίως γερόντων, γεγονός που δικαιολογεί την τοπωνυμία Γηροκομείο.
Όταν, το 363 μ.Χ., ο Αρτέμιος άκουσε ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης βασάνιζε τους χριστιανούς στην Αντιόχεια, ήλθαν στα χείλη του τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ προς το Θεό: «Κύριε, πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με» (Ψαλμός Ν' (50), στ. 14). Κύριε, στήριξε με με σκέψεις σταθερές και θέληση ισχυρή, που να κυριαρχεί μέσα μου και να με κατευθύνει στην υπεράσπιση του αγαθού με θάρρος.
Πράγματι, ο Αρτέμιος, με τη δύναμη που του έδωσε ο Θεός, πήγε αμέσως στην Αντιόχεια και με παρρησία ήλεγξε ευθέως τον Ιουλιανό για τις παρανομίες του κατά των χριστιανών. Ο Ιουλιανός, που δεν περίμενε τέτοια στάση από αξιωματούχο, τον συνέλαβε και τον μαστίγωσε αλύπητα. Έπειτα του έσπασε τα κόκαλα με πέτρες, και τελικά τον αποκεφάλισε. Το Ιερό λείψανο του Αρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, η Αρίστη, που το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό του προφήτου Προδρόμου.

Πηγή: "Ορθόδοξος Συναξαριστής".

ΠΩΣ ΕΠΕΣΕ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

Προλογίζει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Πολλοί που ακούνε το όνομα Αθανάσιος Στριγάς, το μυαλό τους τούς παραπέμπει σ΄ έναν άνθρωπο που δημιουργεί εξωπραγματικές ιστορίες με συνεχείς και ασταμάτητες παρεμβάσεις των ξένων κέντρων εξουσίας στις μικρότερες χώρες.
Ο Αθανάσιος Στριγάς είναι δημοσιογράφος, μόνιμο μέλος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, πρώην στέλεχος του ΝΑΤΟ και συνεργάτης των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Τίποτα απ΄ όσα έχει πει ο κ. Στριγάς δεν έχει αμφισβητηθεί με στοιχεία. Ξέρει πολλά, πάρα πολλά. Δεν σημαίνει ότι και όλα είναι αληθή αλλά οφείλουμε να ενσκήψουμε αν θέλουμε να σχηματίσουμε μία ολοκληρωμένη ιστορική άποψη.
Αυτό είναι το 2ο και τελευταίο μας άρθρο για την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη (το πρώτο ήταν αυτό: ΠΟΙΟΣ ΕΡΙΞΕ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ) με πληροφορίες αποκλειστικά από το βιβλίο του Αθ. Στριγά "Η μαύρη βίβλος των Ελλήνων πολιτικών". Αξίζει να το διαβάσουμε και να αποκτήσουμε μία σφαιρικότερη εικόνα για την μεταπολιτευτική μας ιστορία: 

«Μέχρι το 1988 αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια είχαν εγκριθεί μυστικά από τους προκατόχους της τότε κυβέρνησης, για να βοηθήσουν να ηττηθούν οι δυνάμεις του Κων/νου Μητσοτάκη, στις εκλογές για την ελληνική Βουλή (Ιούνιος 1989). Ότι μία κυβέρνηση Μητσοτάκη θα απειλούσε τα αμερικανικά συμφέροντα, ήταν κοινό μυστικό όταν ο Μπιλ Κλίντον ανέλαβε τα καθήκοντά του. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ υποστήριζε ενεργά τον Ανδρέα Παπανδρέου από χρόνια... Αν οι ΗΠΑ επρόκειτο να σταματήσουν τον Μητσοτάκη, αυτό μπορούσαν να το επιχειρήσουν μόνο με τον Α. Παπανδρέου... Αυτό ασφαλώς ενίσχυε την δυνατότητα του Α. Παπανδρέου να "εξαγοράσει" ή να ουδετεροποιεί τους στρατιωτικούς, όπως τα πρώτα χρόνια της θητείας του ως πρωθυπουργού. [...]
Το καλοκαίρι του 1991 η Επιτροπή 40 αποφάσισε ότι τίποτε άλλο δεν μπορούσε να γίνει παρά μόνο να σπρωχτεί ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης σε πρόωρες εκλογές ξαφνικά... Τον Δεκέμβριο του 1991 η αμερικανική πρεσβεία και η CIA στην Αθήνα είχαν υποβάλλει από κοινού πρόταση για εκστρατεία συστηματικής παρεμπόδισης του τότε πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη σε κάθε επίπεδο πολιτικής... Εγκρίθηκε ποσό 17,5 εκατομμυρίων δολαρίων για προετοιμασία αφισών, προκηρύξεων και διαφημίσεων εναντίον του. Η Ατλαντική Συμμαχία γνώριζε και επικροτούσε τις κινήσεις αυτές. Η Επιτροπή 40 κατέληξε (Απρίλιος 1993) στην απόφαση να φθείρουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, να αποσπάσουν τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά και μερικούς βουλευτές για την δημιουργία κόμματος αντιπάλου στην ΝΔ, προώθηση των θέσεων Παπανδρέου και νίκη του ΠΑΣΟΚ».

Πηγή
"Η μαύρη βίβλος των Ελλήνων πολιτικών", Αθανασίου Στριγά.

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

ΝΕΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ"

Το blog "Δημοκρατικό Εθνικό Ρεύμα" αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας του. Εφεξής, κάθε εβδομάδα θα είναι αφιερωμένη σ΄ ένα ιστορικό γεγονός ή μία κατάσταση.

Για παράδειγμα:
* Δευτέρα 20 Οκτωβρίου - Κυριακή 26 Οκτωβρίου: Αφιέρωμα στο δεκεμβριανό αντικίνημα του Βασιλέως Κωνσταντίνου ΙΓ΄.
* Δευτέρα 27 Οκτωβρίου - Κυριακή 2 Νοεμβρίου: Αφιέρωμα στο έπος του 1940.
* Δευτέρα 3 Νοεμβρίου - Κυριακή 9 Νοεμβρίου: Αφιέρωμα στους Μακεδονομάχους.

Φυσικά, για οτιδήποτε θέμα επικαιρότητας, βασιλικών ειδήσεων και εορταζομένων αγίων θα γράφεται ειδικό και ξεχωριστό άρθρο!