Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

ΝΑΥΤΙΚΟ-ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΣΤΗΝ 13η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1967

Επιμέλεια: δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Κατάδοση και σύλληψη Μαννέτα
Το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου, ο αρχηγός του Πυροβολικού του Γ΄ Σώματος Στρατού επισκέφθηκε τον γραμματέα του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως Ι. Λαδά, προκειμένου να τον ενημερώσει για το τι είχε υποπέσει στην αντίληψή του σχετικά με τις συνομιλίες που παρακολουθούσε μεταξύ αξιωματικών του σώματος στην Βόρειο Ελλάδα. Συγκεκριμένα, αναφέρει τον ταξίαρχο Έρσελμαν, τον ταξίαρχο Βιδάλη και τον υποστράτηγο Ζαλαχώρη, οι οποίοι έκαναν συχνές συναντήσεις τον τελευταίο καιρό. Στις 9:30  το πρωί της 13ης Δεκεμβρίου συναντάται με τον αρχηγό ΓΕΣ Οδυσσέα Αγγελή, τον οποίο ενημερώνει για τα όσα φοβάται.
ΠροεπισκόπησηΜία ώρα αργότερα, καταφθάνει ο αντιστράτηγος Μαννέτας, κρατώντας έναν φάκελο, ο οποίος περιλαβάνει (δείτε την εικόνα δίπλα) την διαταγή του βασιλέως και λέει στον Αντιστράτηγο Αγγελή: «Διαταγή του Βασιλέως να μου παραδώσετε τα καθήκοντα αρχηγού Ιδού η ανακοίνωσις». Ο Αγγελής από την μεριά του δίνει κατ΄ ευθείαν εντολή να συλλάβουν τον αντιστράτηγο. Τον απομονώνουν σε ένα δωμάτιο  και ο Αγγελής ειδοποιεί παντού σε όλη την Ελλάδα για την κίνηση ζητώντας από όλους πειθαρχία στις διαταγές του λίγα λεπτά πριν κοπούν οι τηλεπικοινωνίες. Ο Λαδάς ταυτόχρονα ειδοποιεί και αυτός τους αρχηγούς του στρατού λέγοντας: «Διαταγές θα παίρνετε μόνο από εμένα».
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Μαννέτας δεν τήρησε το σχέδιο. Κατ΄αρχάς το ίδιο το σχέδιο προέβλεπε κάτι αδύνατο ως κωμικοτραγικό: ο αντιστράτηγος Μανέττας θα εμφανιζόταν στις 11.00 το πρωί στο πεντάγωνο και θα παρέδιδε βασιλική διαταγή στον αρχηγό ΓΕΣ Οδυσσέα Αγγελή να του παραδώσει την….διοίκηση. Ο Μανέττας εμφανίστηκε μια μισή ώρα νωρίτερα και έτσι η όλη προσπάθεια έχασε το στοιχείο του αιφνιδιασμού.

Αεροπορία στο πλευρό του Βασιλιά
Προεπισκόπηση
Βασιλιάς Κων/νος & Γ. Αντωνάκος
Ο Αρχηγός ΓΕΑ πτέραρχος Γ. Αντωνάκος, με την αποβίβασή του στην Λάρισα αναλαμβάνει την ηγεσία της Αεροπορίας. Διατάσσει την απογείωση των μισών αεροσκαφών και την παραμονή των υπολοίπων στον διάδρομο απογείωσης σε ετοιμότητα για άμεση απογείωση. Στις 12 το μεσημέρι αεροπλάνα πετούν πάνω από την πρωτεύουσα ενώ εμφανίζονται στην Αθήνα τεθωρακισμένα στους δρόμους.
Μέχρι το μεσημέρι όλες οι αεροπορικές βάσεις εκτός αυτής των Αθηνών προσχώρησαν στο Βασιλικό κίνημα, αλλά το σχέδιο δεν προέβλεπε τίποτε για την αξιοποίηση τους εκτός από ρίψη φυλλαδίων με το βασιλικό διάγγελμα. Εντολή του Βασιλιά ήταν να μην ανοίξουν πυρ προκειμένου να αποφευχθεί εμφύλια αιματοχυσία.
Έτσι όλη την ημέρα της 13ης Δεκεμβρίου αεροπλάνα πετούσαν απλά σε χαμηλό ύψος πάνω από το Πεντάγωνο.

Ναυτικό πιστό στον Κωνσταντίνο
Το Βασιλικό Ναυτικό παρέμεινε πιστό στον Κωνσταντίνο.
Αντιναύαρχος Ιπ. Δέδες
Στις 13:00 από τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας τα αντιτορπιλικά ΒΕΛΟΣ, ΔΟΞΑ και ΣΦΕΝΔΟΝΗ, μαζί με το πετρελαιοφόρο ΑΡΕΘΟΥΣΑ, κατόπιν διαταγών του αρχηγού ΓΕΝ αντιναυάρχου Ιπποκράτη Δέδε. Τον τελευταίο καλεί στο Πεντάγωνο στις 1:30 μ.μ. ο Αγγελής και, παρουσία του Παπαδόπουλου, προσπαθεί να του αλλάξει γνώμη ώστε να ταχθεί στο πλευρό τους. Διατάσσουν δε (Παπαδόπουλος-Αγγελής) να κατευθύνει τα πολεμικά πλοία πίσω στον ναύσταθμο. Ο Δέδες αρνείται για να λάβει την απάντηση από τον Παπαδόπουλο: «Απ΄ αυτήν την στιγμήν παύεις να είσαι διοικητής του Στόλου». Έπειτα, τον κλείνουν σ΄ ένα γειτονικό γραφείο το οποίο περιφρουρείται και τον θέτουν υπό ημερήσια φυλάκιση.
Αρχηγός ΓΕΝ διορίζεται ο αντιναύαρχος Περβαινάς, ο οποίος καλεί τα πλοία να γυρίσουν στις θέσεις τους, αλλά μόνο το ΑΡΕΘΟΥΣΑ υπακούει, ενώ τα υπόλοιπα φθάνουν την επόμενη μέρα στην Θεσσαλονίκη.

Βασιλιάς στην Κομοτηνή και Απριλιανοί σε απαρτία
Στις 16:00 ο βασιλιάς φθάνει στην Κομοτηνή με ελικόπτερο, στην έδρα του Γ΄ Σώματος Στρατού, όπου ο αντιστράτηγος Περίδης τον καθησυχάζει για την κατάσταση, διαβεβαιώνοντάς τον ότι όλα βαίνουν καλώς. Στις 18:00 ο Κωνσταντίνος αναχωρεί για την Καβάλα.
Όταν ειδοποιείται ο Γ. Παπαδόπουλος μεταβαίνει στο Πεντάγωνο και συγκαλεί υπουργικό συμβούλιο, αν και αρκετά από τα μέλη έλειπαν εκτός Αθηνών, όπως ο Στυλιανός Παττακός που βρισκόταν στα Καλάβρυτα (για την 44η επέτειο από την εκεί σφαγή των ναζί), ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Παναγιώτης Πιπινέλης βρισκόταν στις Βρυξέλλες μαζί με τους Γ. Σπαντιδάκη και Αδ. Ανδρουτσόπουλο. Ο Παττακός επιστρέφει εσπευσμένα, αλλά καταφέρνει να διατηρήσει την ψυχραιμία του και να μην προκαλέσει ανησυχίες. Όταν φθάνει στο Πεντάγωνο, οι Απριλιανοί βρίσκονται σε απαρτία.

Το μήνυμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών
Στις 13:15 ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών διακόπτει αιφνιδίως το πρόγραμμά του και ανακοινώνει ένα αόριστο διάγγελμα του καθεστώτος, στο οποίο το μόνο συγκεκριμένο που αναφέρεται είναι: «Κοινοί τυχοδιώκται, κινούμενοι από μωράν φιλοδοξίαν και αγνοούντες το συμφέρον του Έθνους, παρεπλάνησαν τον Βασιλέα και τον εξηνάγκασαν να στραφεί και αυτός κατά της Εθνικής Επαναστάσεως [...] Η Εθνική Επαναστατική κυβέρνησις είναι απολύτως κυρία της καταστάσεως, ουδεμία ανησυχία είναι δικαιολογημένη».

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ & 13η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1967

Επιμέλεια: δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Ο ρόλος των Αμερικανών
Οι ΗΠΑ στο θέμα του βασιλικού αντικινήματος το έπαιζαν σε διπλό ταμπλό. Στον Βασιλιά Κωνσταντίνο έλεγαν "προχώρα, είμαστε μαζί σου", ενώ κατέδιδαν όλο το εγχείρημα στους Απριλιανούς!
ΠροεπισκόπησηΤα απόρρητα τηλεγραφήματα 2726 & 2748 του Στέιτ Ντιπάρντμεντ αποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ γνώριζαν έγκαιρα τα σχέδια του βασιλιά και πρόλαβαν να ειδοποιήσουν τον Παπαδόπουλο.
Το απόγευμα τη 12ης Δεκεμβρίου 1967, μία μοίρα σκαφών του 6ου Αμερικανικού Στόλου έπλεε προς τα Ελληνικά ύδατα, γεγονός το οποίο πληροφορήθηκε ο Παπαδόπουλος.
Το ίδιο απόγευμα το τηλεφώνημα του Κωνσταντίνου προς τον Δανό αυλάρχη "πιάστηκε" από την αμερικανική βάση της Νέας Μακρής, στάλθηκε μεταφρασμένο στα κεντρικά γραφεία της NSA, στο Φορτ Μιντ των ΗΠΑ και αυτή διέταξε τις CIA και DIA να συντονιστούν για να αποτρέψουν την βασιλική πρωτοβουλία. Παράλληλα, ειδοποιήθηκε και ο Παπαδόπουλος.
Η υποστήριξη των ΗΠΑ και της πρεσβείας τους στην Αθήνα υπήρξε μηδενική. Ο Τάλμποτ όχι μόνο απέφυγε να συμπαρασταθεί στον βασιλιά, αλλά κατέδωσε στον Παπαδόπουλο και τους υπόλοιπους Απριλιανούς την βασιλική πρωτοβουλία, γεγονός που παραδέχεται και αναφέρει λεπτομερώς ο Στυλιανός Παττακός στο βιβλίο του. Ο Έκτος Στόλος που ήταν σε θέση να κάνει επίδειξη υποστήριξης στον Κωνσταντίνο, απομακρύνθηκε από τα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Στην Ουάσιγκτον ο γερουσιαστής Κλέιμπορν Πέλ ενημερώθηκε με τηλεφώνημα από την Κοπεγχάγη για την βασιλική ενέργεια. Μίσθωσε αεροπλάνο με προορισμό την  Θεσσαλονίκη ή την Καβάλα και ενημέρωσε το Στέιτ Ντιπάρντμεντ. Ο τότε Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Ρασκ το αναφέρει στην NSA και την CIA και οι μυστικές υπηρεσίες ωρύονται: «Όχι. Να μην το επιτρέψετε. Οι Συνταγματάρχες εκτελούν τις εντολές μας. Αν πέσουν, δεν ξέρουμε ποιοι θα τους διαδεχθούν». Ένα τέταρτο αργότερα εισέβαλαν στο γραφείο του Γερουσιαστή Πελ δύο στελέχη του Στέτ Ντιπάρντμεντ, που είχαν διατελέσει και πράκτορες της CIA. Απείλησαν τον γερουσιαστή πως δεν επρόκειτο να επιτραπεί στο αεροπλάνο του του να απογειωθεί στην Ελλάδα!
Αυτή ήταν η αμερικανική στάση κατά το βασιλικό εγχείρημα!
Αξίζει να ενσκήψουμε στα λόγια (αναφορικώς με την 13η Δεκεμβρίου 1967) της Βασιλομήτωρος Φρειδερίκης, κατά την συνέντευξή της στον ιστορικό κ. Κων/νο Μπαρμπή το 1980:
«Πραγματοποίησε (ο βασιλιάς Κωνσταντίνος) το εγχείρημά του στις 13 Δεκεμβρίου 1967, μολονότι γνώριζε πως όχι μόνο δεν επρόκειτο να έχει την αρωγή και συμπαράσταση των Αμερικανών, αλλά πιθανολογώντας πως θα έπαιρναν το μέρος των δικτατόρων- όπως και έγινε. Ήταν το τίμημα που πλήρωσε (...) υψώνοντας το ανάστημά του απέναντι στην βούληση και στα συμφέροντα του μεγαλυτέρου και ισχυροτέρου από τους Μεγάλους».

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

ΚΑΒΑΛΑ & 13η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1967

Επιμέλεια: ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Το βασιλικό αεροπλάνο προσγειώνεται στην Καβάλα στις 11:30 και στις 12 η βασιλική οικογένεια καταφθάνει στο κεντρικό ξενοδοχείο «Αστήρ» της πόλης. Μόλις οι δύο τοπικοί, όχι πανελλαδικής εμβέλειας, ραδιοφωνικοί σταθμοί αρχίζουν τις μεταδόσεις του βασιλικού διαγγέλματος και του πρωθυπουργικού μηνύματος, Λάρισα και Καβάλα αποδύονται σε μία άμιλλα εκδηλώσεων υπέρ του Κωνσταντίνου και της πρωτοβουλίας του. Στις 12 το μεσημέρι, ένα αεροπλάνο μεταφέρει το μαγνητοφωνημένο βασιλικό μήνυμα στην Ρόδο, αλλά όταν το αεροπλάνο προσγειώνεται, τμήματα στρατού το περικυκλώνουν.
Ο Κωνσταντίνος στην Καβάλα
Στην Καβάλα κανένας δεν γνώριζε τον ερχομό του βασιλιά Κωνσταντίνου. Ωστόσο πριν περάσουν τρία τέταρτα ο λαός της Καβάλας ξεχύθηκε με ζητωκραυγές στους δρόμους και κύκλωσε το ξενοδοχείο όπου εγκαταστάθηκε η βασιλική οικογένεια. Γέροι, γυναίκες, παιδιά, εργάτες, υπάλληλοι, επιχειρηματίες, καταστηματάρχες εγκατέλειψαν σπίτια και τόπους εργασίας για να στηρίξουν ηθικά τον Κωνσταντίνο. Άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι τραγουδούσαν, χόρευαν, αγκαλιάζονταν, φιλιόνταν, εύχονταν "Καλή Ανάσταση", βροντοφώναζαν με αγάπη και αφοσίωση το όνομα του βασιλιά τους.
Οι καμπάνες των Εκκλησιών χτυπούσαν πανηγυρικά, βεγγαλικά ξετρυπώθηκαν πρόωρα, φωτιές άναψαν σε διάφορα σημεία της Καβάλας. Οι πιο ενθουσιώδες σχημάτισαν διαδήλωση που συνεχώς αβγάταινε με νέες προσθήκες. Και ανεβοκατέβαιναν στους κεντρικούς δρόμους τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο και το βασιλικό θούριο "Του Αϊτού ο γιος".
Εκείνη την ώρα ο Κωνσταντίνος ευρισκόταν στο στρατηγείο της 11ης Μεραρχίας όπου εκεί εκφώνησε το μαγνητοφωνημένο διάγγελμά του. Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο, ο Βασιλεύς έγινε δεκτός από χιλιάδες λαού που κραύγαζαν: Ζήτω ο βασιλιάς, ζήτω η ελευθερία, ζήτω ο Στρατός. Στην συνέχεια πήγε με ελικόπτερο στην Κομοτηνή για να συναντήσει τον Αντιστράτηγο Περίδη. Στις 6 μ.μ. επέστρεψε στην Καβάλα. Το αεροπλάνο του περικυκλώθηκε από τεράστια λαοθάλασσα. Όλοι έκλαιγαν και φώναζαν. "Ποτέ δεν είδα τόσο ενθουσιασμένο τον λαό, με την λάμψη της ελπίδας, να με ζητωκραυγάζει, να με σηκώνει στους ώμους, να δηλώνει με μία φωνή ότι ήταν στο πλευρό μου, στην προσπάθειά μου να τους εξασφαλίσω καλύτερη και απόλυτα ελεύθερη δημοκρατική ζωή" θυμάται ο βασιλιάς.
Τελικώς ο Κωνσταντίνος κατάφερε να διασχίσει το πλήθος και από τον εξώστη του ξενοδοχείου τους απηύθυνε έναν σύντομο χαιρετισμό: "Λαός και στρατός ενωμένοι με τον βασιλέα τους θα πορευτούν προς έναν ελεύθερο και δημοκρατικό τρόπο ζωής. Ζήτω η Ελλάς".
"Οι εκδηλώσεις του λαού της Καβάλας είναι η ωραιότερη ανάμνηση της αποτυχημένης προσπάθειάς μου" λέει συγκινημένος ο βασιλιάς.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ 13η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1967...

Επιμέλεια: δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Μέχρι το κίνημα ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος περνούσε μεγάλο μέρος του χρόνου του στο Τατόι, υπό καθεστώς διαρκούς παρακολούθησης των ενεργειών του από όργανα των απριλιανών
Φ. Τάλμποτ
Το κίνημα  είχε ορισθεί ήδη από τις αρχές Δεκεμβρίου για την Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 1967. Την νύκτα της 11ης προς την 12η Δεκεμβρίου ο Κωνσταντίνος ολοκλήρωσε την σύνταξη του διαγγέλματος που θα απηύθυνε στον Ελληνικό λαό. Το διάγγελμα ηχογραφήθηκε, παραδόθηκε στον αυλάρχη Παπάγο, τον και οι μαγνητοταινία μεταφέρθηκε από έμπιστο άτομο σε δευτερεύουσα είσοδο του κτήματος για να παραληφθεί από τον Δ. Νιάνια ο οποίος θα την παρέδιδε στον βιομήχανο και πρώην υπηρεσιακό υπουργό Χριστοφόρο Στράτο. Μέχρι να ξημερώσει ο Κωνσταντίνος ασχολήθηκε με την ετοιμασία του ταξιδιού.

Συνάντηση με τον Τάλμποτ
Στις 8 το πρωί φθάνει στο Τατόι ο Αμερικανός πρεσβευτής Φίλιπ Τάλμποτ σε προγραμματισμένη βασιλική ακρόαση. Ο Κωνσταντίνος του ζήτησε να ασκήσει πίεση στους Συνταγματάρχες ώστε να μην αντιδράσουν βίαια και του ενεχείρισε το διάγγελμα ζητώντας του να το προωθήσει στον αμερικανικό ραδιοφωνικό σταθμό. Αστειευόμενος ο Κωνσταντίνος ζήτησε από τον Τάλμποτ να πετάξει μαζί του στην Καβάλα «...για να δείξετε ότι έχω την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών». Ωστόσο ο Τάλμποτ το πήρε στα σοβαρά...

Η προετοιμασία και η αναχώρηση από την Αθήνα
Στο μεταξύ είχαν καταφθάσει ο Δόβας, ο υπασπιστής του Βασιλιά Μουτούσης, ο Λ. Παπάγος και ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντωνάκος, στον οποίο ο Κωνσταντίνος ανακοίνωσε ότι θα μεταβεί αεροπορικώς στην Καβάλα, ενώ ο Αντωνάκος έπρεπε να μεταβεί στην Λάρισα και να μεταφέρει το διάγγελμα του στον διοικητής Στρατιάς. Στην συνέχεια έφθασαν από το Ψυχικό η βασιλομήτωρ Φρειδερίκη και η αδελφή του Κωνσταντίνου Πριγκίπισσα Ειρήνη, καθώς και ο γιατρός-μαιευτήρας της Άννας-Μαρίας ο δρ Κουτηφάρης γιατί η νεαρή βασίλισσα ήταν έγκυος.
Προεπισκόπηση
Κων/νος Κόλλιας
Στις 9:30 το πρωί της 14ης Δεκεμβρίου, ο πρωθυπουργός Κων/νος Κόλλιας φθάνει στα ανάκτορα στο Τατόι όπου έχει ορισθεί συνάντηση με τον Βασιλιά προκειμένου να συζητήσουν περί διαφόρων θεμάτων. Απροειδοποίητα ο Κωνσταντίνος του αναγγέλλει ότι θα τον συνοδεύσει στην Μακεδονία. Ο Κόλλιας έκπληκτος ρωτάει: «Πότε Μεγαλειότατε;» για να πάρει την απάντηση: «Τώρα αμέσως». Πιο πριν είχαν τηλεφωνήσει τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμοπρώην Πρωθιερέα των Ανακτόρων, προκειμένου να συνοδεύσει να συνοδεύσει και εκείνος τον βασιλιά, αλλά ο προκαθήμενος της Εκκλησίας βρισκόταν στην Ιερά Σύνοδο. Ο τηλεφωνητής δεν έκρινε σκόπιμο να ειδοποιήσει τον Αρχιεπίσκοπο ο οποίος θα ενημερωθεί για το συμβάν το βράδυ της ίδιας ημέρας.
Στις 10:30 ο Βασιλιάς (έχοντας μια αλλαξιά ρούχα) με την οικογένειά του και τους Δόβα, Κόλλια, Παπάγο, Μουτούση (υπασπιστή του βασιλέως), την παιδαγωγό του μικρού Διαδόχου Παύλου, τον ιατρό και μια καμαριέρα φεύγει από το ανάκτορο και πηγαίνει οδικώς στο Αεροδρόμιο του Τατοΐου, όπου θα επιβιβαστεί στο βασιλικό αεροσκάφος Γκρούμαν Γκολστήρ με προορισμό την Καβάλα. Στο άλλο αεροπλάνο (Ντακότα C-47) θα επιβιβαστεί ο πτέραρχος Γ. Αντωνάκος με προορισμό την Λάρισα.
Γύρω στις 11:00 ενημερώνεται για το κίνημα ο διοικητής του αεροδρομίου της Πολεμικής Αεροπορίας στον Άραξο και τάσσεται υπέρ του κινήματος. Δίνει μάλιστα εντολή να τεθεί η μονάδα σε επιφυλακή και να πετάξουν 4 αεροπλάνα F-104G πάνω από την Αθήνα και το Πεντάγωνο, προκειμένου να τονώσουν το λαϊκό αίσθημα. Επίσης, λαμβάνονται μέτρα, προκειμένου να αποφευχθεί μία τυχόν κατάληψη του αεροδρομίου από μονάδες του Στρατού Ξηράς και καταδρομείς. Μέχρι το μεσημέρι, ο διοικητής του Αράξου είχε έρθει σε επικοινωνία με τα αεροδρόμια της Καλαμάτας, του Ακτίου και της Πρεβέζης, οπότε η σύμπραξη της Αεροπορίας φαίνεται να είναι εξασφαλισμένη.

Τι προέβλεπε το σχέδιο
Το σχέδιο που είχε εκπονηθεί προέβλεπε την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τις πιστές στον Βασιλιά μηχανοκίνητες στρατιωτικές μονάδες ώστε να μεταβεί σ΄ αυτήν ο Κωνσταντίνος. Στις 11 το πρωί θα διακόπτονταν όλες οι επικοινωνίες του Στρατού και της Βορείου Ελλάδος, ενώ στις 12 θα αποκόπτονταν οι δίοδοι Βορείου και Νοτίου Ελλάδος με την αποστολή τμημάτων Στρατού από την Λάρισα και τις Θερμοπύλες. Δηλαδή προβλεπόταν το κλείσιμο των Τεμπών και η υπεράσπιση της Λαμίας από την στρατιά στην Λάρισα. Έπειτα, η ορκωμοσία νέας κυβέρνησης από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

Ο Παπαδόπουλος γνώριζε!
Ωστόσο, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος γνώριζε προκαταβολικά όλες τις κινήσεις του βασιλιά. Από που; Κάποιο στέλεχος του "επιτελείου" του Κωνσταντίνου ενημέρωνε την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, που με την σειρά της ενημέρωνε τον Παπαδόπουλο (μαρτυρία πράκτορα της CIA)!!! Έτσι, όταν στις 10 το πρωί, μισή ώρα πριν δρομολογηθεί το βασιλικό αντικίνημα, ο υπασπιστής του Κωνσταντίνου πήγε να το καταδώσει τηλεφωνικά στον Παπαδόπουλο, ο τελευταίος απάντησε: «Το ξέρω»! (απόρρητο τηλεγράφημα 512 της αμερικανικής πρεσβείας, Αθήνα, 13-12-1967)
Ο Κωνσταντίνος συνομιλεί τηλεφωνικά από την βασιλική κατοικία στο Τατόι με τον Δανό αυλάρχη το βράδυ της 12ης Δεκεμβρίου 1967. Το τηλεφώνημα "πιάνεται" από την αμερικανική βάση της Νέας Μακρής, στέλνεται μεταφρασμένο στα κεντρικά γραφεία της NSA, στο Φορτ Μιντ των ΗΠΑ και αυτή διατάζει τις CIA και DIA να συντονιστούν για να αποτρέψουν την βασιλική πρωτοβουλία. Παράλληλα, ειδοποιείται και ο Παπαδόπουλος.
Έτσι, γνώριζε ο Γ. Παπαδόπουλος τι μέλλει πράξαι ο Βασιλιάς!

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΙ ΣΕ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ;

Γράφει ὁ κ. Γιῶργος Νικολακάκος
Καθηγητῆς Μέσης Εκπαιδεύσεως.

Ἡ περἰοδος διακυβερνήσεως τῆς χῶρας ἀπό τό Πασόκ χαρακτηρίζεται ἀπό τήν μεγάλη ἀλλοιώσιν τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως καί τήν ὑπονόμευσιν τῶν ἐθνικῶν αξιῶν
Μεταξύ ἄλλων, ἡ περίοδος αύτή ἄνοιξε διάπλατα τίς πόρτες γιά νά εἰσβάλλουν στήν χῶρα μας ὄλες οἰ ξενοφέρτες ἰδεολογίες ἠ χειρότερη καί ἡ πιό καταστροφική ὑπῆρξε ἡ ἰδεολογία τῆς πολυτισμικότητος. Μἐ αυτήν τήν ἰδεολογία χλευάστηκε ἡ ἔννοια τοῦ Ἔθνους καί τῆς πατρίδος καί θεωρήθηκαν ξεπερασμένες καί ἀπαγορεύτηκαν ἀπό τήν διδασκαλία τους στά σχολεῖα καί θεωρήθηκαν ξεπερασμένες καί ὄσοι «υπερασπίσθηκαν αὐτές τίς ἔννοιες λοιδορήθηκαν. Στό ὄνομα τῆς ἀποτυχημένης πολυπολιτσμικότητος καλλιεργήθηκε ἡ ψευδοπροοδευτική συναισθηματική προσέγγισις ὄτι κάθε λαθρομετανάστης εἶναι ἀδελφός μας. Η Ἱστορία, ἡ Λογοτεχνία, τἀ Θρησκευτικά καί τά ἐθνικά σύμβολα τό κυριώτερο άπό τά όποῖα εἶναι ἡ Σημαῖα, ἀποτελοῦν τα πρώτα θύματα τῆς μεταναστολαγνεῖας. Πλησίαζει ὁ ἐορτασμός τῆς Μεγάλης Επετείου τοῦ ἑλληνισμοῦ καί τό θέμα τοῦ ἑαν οἰ ἀλλοδαποῖ θά μποροῦν καί θά πρέπη νά εἶναι σημαιοφόροι θά τεθῆ ἐπί τάπητος ξανά.
Από ἀρχαιοτάτων χρόνων βαθειά εἶναι ριζωμένη στήν ψυχή τοῦ Ἔλληνα ἡ άρετή τῆς φιλοπατρίας. Ἠ ἀρετή αὐτή τῆς φιλοπατρίας ὑπῆρξε πάντοτε ἡ ἀρχή τῶν εὐγενῶν ἀγώνων καί τῶν θριάμβων τῆς Ἐλλάδος. Γιά τήν δόξα καί τό μεγαλεῖον τῆς φυλῆς μας άγωνίστηκαν πάντοτε τά Ἑλληνόπουλα καί κατετρόπωσαν τά στίφη τῶν βαρβάρων ποῦ ἤθελαν νά ὑποδουλώσουν τήν Πατρίδα μας.
Ὄλοι αυτοί οἱ ἀγῶνες τῶν Ἑλλήνων δέν εἶχαν κατακτητικούς σκοπούς καί δέν ἔγιναν γιά νά ὑποδουλώσουν ἄλλους λαούς. Ἔγιναν γιά νά ὑπερασπιστοῦν τήν ἀνεξαρτησία τῆς Πατρίδος καί νά ἀπελευθερώσουν ὑποδούλους ἀδελφούς μας, γιά νά περιφρουρήσουν τήν ἐλευθερία μας γιά νά διαδώσουν τά φῶτα τοῦ πολιτισμοῦ. Τούς Ἀγῶνες τοῦ ἑλληνισμοῦ, τούς πόθους, τἀ ὄνειρα καί τά ἰδανικά του, τά ἐνσαρκώνει ἡ γαλανόλευκη Σημαία μας. Αὐτή εἶναι τό ἐθνικό μας σύμβολο. Εἶναι τό ἰερό σύμβολο τῆς ἐλληνικῆς πατρίδος καί τῆς χριστιανικῆς θρησκεῖας.
Η σημαία δέν εἶναι ἔπαινος, οὖτε βραβεἶο καί οὖτε πρέπει να εἶναι καί συνεπῶς ὁ καλλίτερος μαθητής δέν πρέπει νά ἀποτελεῖ τό μόνον κριτήριο γιά τό ποιός μπορεῖ καί θά πρέπη νά εἶναι σημαιοφόρος. Η Ελλάδα καί τά σύμβολά της ανήκουν στους Έλληνες. Δέν ἀνήκει μόνον στοὐς πρώτους μαθητές. Μεταξῦ ἄλλων, ἀποσκοπεῖ στήν τόνωσιν τοῦ ἐθνικού φρονήματος. Ἡ Ἑλληνική σημαία συμβολίζει καί κάτι πού γιά τούς Μωαμεθανούς εἶναι ἄσπονδος ἐχθρός. Συμβολίζει τήν ἐλληνική ὀρθοδοξία. Πατρίδα καί Θρησκεῖα εἶναι δύο μεγάλες ἀδελφωμένες ἰδέες, γύρω ἀπό τίς ὀποῖες αἰῶνες τώρα διαμορφώνεται, ἐξελίσσεται καί ἀναδιπλώνεται ἡ ἐθνική τῶν ἐλλήνων ζωή. Αὐτές τίς δύο μεγάλες ἰδέες τῆς πατρίδος καί τῆς θρησκεῖας, μαζί μέ τίς παναθρώπινες ἰδέες τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης καί τῆς ἐλευθερίας, συμβολίζει ἡ ἐλληνική σημαῖα καί θά ἤταν ἰεροσυλία νά τήν ὑψώση ἔνας φανατικός ἐχθρός τῆς χριστιανικῆς θρησκεῖας.
Η ἀγάπη καί ὁ σεβασμός πρός τήν πατρίδα καλλιεργεῖται καί σφυρηλατεῖται μέ ἀγῶνες καί θυσίες γιά τήν ὑπεράσπισιν τοῦ πατρίου ἐδάφους καί γράφεται μέ τό αίμα πού ἔχυσαν οἱ πρόγονοι μας γιά νά παραδώσουν σέ ἐμᾶς μιάν ἐλεύθερη καί ἔνδοξη πατρίδα. Οἰ ὄποιοι δεσμοί πού δημιουργοῦνται ἀπό τήν διαμονή στήν χῶρα καί τήν συμβίωσιν μέ Ἕλληνες δέν ἀρκοῦν νά κάνουν κάποιον πρόθυμον νά θυσιάση τήν ζωή του γιά τήν χῶρα τῆς ὀποῖας εἶναι πολίτης, δηλαδή τήν Ἐλλάδα. Τό νά μετάσχη κάποιος στήν ἠμετέραν παιδεῖα δέν τόν καθιστά λάτρη τῆς χῶρας καί πρὀθυμον νά θυσιατῆ γιά αύτήν. Καί εγῶ ἐχω μετάσχει στήν Καναδική παιδεῖα καί μάλιστα πολύ περισσότερο ἀπό ὄσο ἔχω μετάσχει στήν ἠμετέρα (ἐλληνική) Παιδεῖα, καί ἀπό μαθητής γέγονα δάσκαλος καί διδάσκω τίς ἀγγλικές γραμματεῖες ἀλλά δέν αἰσθάνομαι ὄτι μετέχω τῆς «Καναδικῆς φύσεως» καί αίσθάνομαι ρἴγος μόνον στό ἀντίκρυσμα τῆς ελληνικῆς σημαίας.
Αυτοί πού ὑποστηρίζουν ὄτι ἀλλοδαποί μπορούν νά εἶναι σημαιοφόροι ἐπικαλοῦνται τήν ρήσιν τού Ισοκράτη τήν ὀποῖαν ἔχουν παρερμηνεύσει καί διαστρεβλώσει βάναυσα. Τί λέει ὁ Ισοκρατης; «…..καί τών Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι τού γένους, αλλά τής διανοίας δοκείν εῖναι, καί μάλλον Ἔλληνας καλείσθαι τούς τῆς παιδεύσεως τῆς ἠμετέρας ἥ τούς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας». Δηλαδή, ό Ισοκράτης δέν ὑποστηρίζει ὄτι Ελληνες πρέπει νά θεωροῦνται «οί μετέχοντες τῆς ἡμετέρας παιδεύσεως» ἀλλά ἀπλῶς διαπιστώνει μία κατάστασι: ὄτι μέ τήν διάδοσιν αύτῆς τῆς «παιδεύσεως», ἔφθασε νά καλοῦνται, νά ἀποκαλοῦνται (όχι νά εῖναι) «Ελληνες» καί μή ἀνήκοντες στήν «κοινή φύσιν» τῶν Ἑλλήνων, ὄπως λ.χ. σήμερα χαρακτηρίζουν κάποιον «Αμερικανό» ἐπειδή σπούδασε στίς ΗΠΑ καί «Αμερικανίζει» ὄπως παλαιότερα χαρακτήριζαν «Αγγλους», «Ρώσους», «Γάλλους» τούς Ελληνες ὀπαδούς τοῦ φιλοαγγλικοῦ, φιλορωσικοῦ, ή φιλογαλλικοῦ κόμματος.
Καί ἐαν ὑποθέσωμε ὄτι ἐρμηνεύουν σωστά τόν Ἱσοκράτη. Αυτοί δέν μποροῦσαν παρά νά εῖναι οί ‘Ελληνίζοντες: Αναρίθμητοι ξένοι προσπάθησαν νά γίνουν Ελληνες. Ασιάτες καί Αιγύπτιοι κατά τούς Ελληνιστικούς χρόνους, Λατίνοι κατά τούς Ρωμαϊκούς, Δυτικοευρωπαίοι κατά τήν Αναγέννησι. Πολλοί ὑπῆρξαν είλικρινεῖς καί προσπάθησαν σκληρά. Τό πέτυχαν ὄμως; Επέζησε ό Ελληνικός πολιτισμός στήν Ανατολή; Δημιούργησαν πολιτισμό οί Λατίνοι ἐφάμιλλον τοῦ Ελληνικοῦ ἥ παρέμειναν άπλοί καί στήν καλύτερη περίπτωσιν μέτριοι μιμητές ἀντιγραφείς μιᾶς ἐξωτερικότητος; Καί ή Αναγέννησις δέν ἀπεδείχθη τελικῶς στρεβλωτική τῆς Ελληνικότητος, τῆς ὁποῖας ή οὐσία δέν ἔγινε ἀντιληπτή ἀπό τούς Δυτικούς; Πού, πότε, καί ποιούς εἴχαμε Ἔλληνες, πού δέν ἤσαν έκ καταγωγῆς Ἔλληνες; Ο Ελληνισμός δέν εἶναι σύλλογος φιλολογούντων Είναι ἕνας λαός ὄμαιμος, όμόγλωσσος, όμόθρησκος, καί όμότροπος, μέ συνείδησιν αὐτῶν τῶν στοιχείων, πού τού προσδίδουν μιά μοναδική ἐνότητα, χάρις στήν ὀποῖα ἐπεβίωσε μέσα στίς χιλιετίες.
Ο ὄρκος στὴν Σημαία μας εἶναι ὁ ἰερώτερος ὄλων. Ἡ παράβασις τοῦ ὄρκου αὐτοῦ εἶναι ἔγκλημα βαρύ. Ἡ ἐγκατάλειψις τῆς σημαίας στά χέρια τοῦ ἐχθροῦ ἀποτελεἶ ἐσχάτην προδοσία. Τέτοια προδοσία δέν ὑπάρχει στήν Ἐλληνική ἱστορία. Ἐάν ἐπιτρέψωμε σέ ὄποιονδήποτε νά σηκώνη τήν Ελληνικήν σημαία ἀφαιροῦμε ὄλες τίς ἀξίες—μνῆμες—συμβολισμούς πού ἐνσαρκώνει «ιδεατά» η Ελληνική Σημαία γιά ὄλο τό Έθνος καί θά τήν βλέπωμε σάν ἕνα ἄψυχο ἀντικείμενο. Ἡ Ελληνική σημαία δέν ἐκφράζει ἔναν πολυπολιτισμικόν λαό ἀλλά Ἔλληνες πολίτες μέ Ελληνικήν συνείδησιν καί θά πρέπη νά παραμείνη το έσχατο σημείο έκφράσεως τῆς Ἑλληνικῆς συνειδήσεως. Συγκρίσεις μέ χῶρες σάν τόν Καναδά καί τίς Ηνωμένες Πολιτεῖες δέν μπορεῖ νά γίνουν διότι ἡ ὕπαρξις αυτῶν τῶν χωρῶν βασίστηκε ἀποκλειστικά καί μόνον στήν πολυ-φυλετική τους σύνθεσιν καί τήν πολυ-πολιτιστιμική τους σύνθεσιν κάτι που δέν ίσχύει στήν περίπτωσιν τῆς Ελλάδας,τό ἀντίθετο μάλιστα .

Πηγή: http://www.hellasforce.com/

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ "ΑΝΝΑ-ΜΑΡΙΑ"

AMHF LOGO
Σας υπενθυμίζουμε ότι το Ίδρυμα Άννα-Μαρία δεν έχει ζητήσει ούτε θα ζητήσει δωρεές ή χορηγίες μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Χρηματικές δωρεές γίνονται πάντοτε υπέρ τρίτων. Σχετικές ανακοινώσεις θα αναρτώνται στην παρούσα ιστοσελίδα.
Εαν λάβετε μήνυμα το οποίο αιτείται δωρεάς για το Ίδρυμα Άννα-Μαρία, παρακαλώ ενημερώστε άμεσα το Γραφείο της Ελληνικής Βασιλικής Οικογένειας και αγνοείστε το περιεχόμενό του.

Από την ιστοσελίδα της Ελληνικής βασιλικής οικογένειας.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ

Συνάντηση με την ελληνορθόδοξη κοινότητα της ΙορδανίαςΣτο περιθώριο του ετήσιου συνεδρίου των σχολείων «Round Square», το οποίο πραγματοποιήθηκε στο King΄s Academy στο Αμμάν της Ιορδανίας, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και η σύζυγός του Άννα-Μαρία συναντήθηκαν και μίλησαν με ιερείς και εκπροσώπους της ελληνορθόδοξης κοινότητας του Χασεμιτικού Βασιλείου.
Σε μια εποχή με μεγάλες εντάσεις στην ευρύτερη περιοχή, λόγω της δράσης των τζιχαντιστών και όχι μόνο, η ομιλία του Κωνσταντίνου κατά την έναρξη του δεύτερου μέρους του Συνεδρίου είχε ως βασικό της θέμα την «Ειρήνη». Να σημειωθεί, επίσης, ότι οι σχέσεις της ελληνικής βασιλικής οικογένειας με την αντίστοιχη της Ιορδανίας είναι άριστες.

Διασκευή από το "pelop.gr".

"ΣΧΕΔΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ" & ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Γράφουν ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος" & ο ιστορικός συγγραφέας κ. Μάνος Χατζηδάκης.

Τον Ιούλιο του 1967 ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΓ΄ είχε ήδη μυήσει τον δ/τη Γ Σώματος Στρατού Θεσ/νίκης Περίδη και τον Επιτελάρχη του ταξίαρχο Βιδάλη στο προετοιμαζόμενο αντικίνημα. Και τους διέταξε να εκπονήσουν το "Σχέδιο Ενεργείας".
Πρόκειται για χειρόγραφο του Βιδάλη με διορθώσεις του Περίδη περίπου 100 συν σελίδες
με όλα τα προβλεπόμενα κινήσεως των μονάδων και ακόμη και υποψηφίους υπουργούς μετά την επικράτηση.

Πολιτικοί σκοποί του "Σχεδίου Ενεργείας"
Οι πρώτες 12 σελίδες αφορούν τους πολιτικούς σκοπούς του κινήματος για τους οποίους είναι αφιερωμένο το άρθρο.
Χριστοφόρος Στράτος
Πρωθυπουργός θα γινόταν αρχικά ο βιομήχανος Χριστοφόρος Στράτος. Ανέφερε ότι πρέπει να συγκροτηθεί μία υπηρεσιακή κυβέρνηση προσωπικοτήτων μη εμπλεκομένων στην πολιτική, η οποία θα έχει την υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων και η οποία θα διευθύνεται από το ΣΑΓΕ (Συμβούλιο Ανωτάτων Γενικών Επιτελών) δηλαδή των Αρχηγών ΓΕΣ, ΓΕΑ, ΓΕΝ και το οποίο θα συνεδριάζει υπό την Προεδρία του Βασιλέως και θα δίνει κατευθύνσεις στην Κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα: "Κυβέρνησις εξειδικευμένων, εμπείρων και αδιαβλήτων προσωπικοτήτων, εις ην ΔΕΝ θα περιλαμβάνονται αναμιχθέντες εις την πολιτικήν ήτις θα ασκή την εξουσίαν, ως εντολοδοχος των Ενόπλων Δυνάμεων
Τήρησις υπό της Κυβερνήσεως - εντολοδόχου των Ε.Δ.- των όρων του Συμβολαίου, μερίμνη και ευθύνη του ΣΑΓΕ, εκφράζοντος τας απόψεις των Ανωτάτων Αξιωματικών των Κλάδων, υπό την Προεδρίαν του Βασιλέως
Διάρκεια φάσεων (Επαναστάσεως) και γενικώς της ευθύνης των Ενόπλων Δυνάμεων καθορισθήσεται υπό του ως άνω ΣΑΓΕ με επιδίωξιν την μεγίστην δυνατήν σύντμησιν των προθεσμιών, χωρίς όμως να διακυβεύηται η ομαλή εκπλήρωσις των όρων και χωρίς να δημιουργήται εκ της επισπεύσεως, κίνδυνος επανόδου εις το προεπαναστατικόν πολιτικόν αδιέξοδον. [...]
Το ταχύτερον αι Ένοπλοι Δυνάμεις δέον να προσφέρουν εις τον Ελληνικόν λαόν κρυσταλλίνης διαυγείας συμβόλαιον τιμής, εις το οποίον θα περιγράφωνται σαφώς ΣΤΟΧΟΙ, ΦΑΣΕΙΣ, ΧΡΟΝΟΙ, εντός των οποίων θα εξελιχθή το αναλαμβανόμενον έργον, χρέος των Ενόπλων Δυνάμεων, προς το Έθνος και τον Λαόν.
Δια του συμβολαίου τιμής, θα αποκατασταθή η εμπιστοσύνη εσωτερικού και εξωτερικού επί της ειλικρινείας προθέσεων, λόγων και πράξεων ως Επαναστάσεως, ήτις να αποκαλείται εφεξής "Επανάστασις Εθνικής Σωτηρίας"."
Τίτλος του Σχεδίου Ενεργείας ήταν: "Αναγέννησις της Επαναστάσεως". Και συνέχιζε:
"Σκοπός: Συμφιλίωσις της Επαναστάσεως με την Α.Μ τον Βασιλέα, το σύνολον των Ε.Δ. και το σύνολον του Δυτικού Κόσμου, πλην κομμουνιστών. [...]
Η Επανάστασις ορθώς και επικαίρως παρενεβλήθη εις την πολιτικήν ζωήν του Τόπου, αλλά για να ανταποκριθή εις την αποστολήν της πρέπει να τεθή υπό την ηγεσίαν, πνοήν και ουσιαστικόν προβάδισμα της Α.Μ του Βασιλέως".

Τι απέγινε το "Σχέδιο Ενεργείας"
Αυτές ήταν οι απόψεις ορισμένων Στρατιωτικών συμβούλων του Βασιλέως που, ωστόσο, ενεκρίθησαν από τον Κωνσταντίνο και τον αρχηγό του Στρατιωτικού του Οίκου, Αντιστράτηγο ε.α. Κωνσταντίνο Δόβα. Το σχέδιο αυτό εφαρμόστηκε στις 13 Δεκεμβρίου. Όμως κατεσχέθη από τον φιλοαπριλιανό Αντισυνταγμάταρχη Πετάνη όταν συνέλαβε τον Βιδάλη και τον Περίδη την ώρα που το κίνημα απετύγχανε και πήγαιναν να το κάψουν.
Ο Βιδάλης παρεδέχθη και δημοσίως την γνησιότητά του και μετά το κίνημα η ΚΥΠ το διατηρούσε στα αρχεία της. Υπάρχουν αυθεντικό στο βιβλίο του Αντιστρατήγου Στεφάνου Καραμπέρη "Η επανάστασις της 21ης Απριλίου και τα κινήματα Βασιλέως και Ιωαννίδη".

Ο Κωνσταντίνος για τα μετά του κινήματος
ΠροεπισκόπησηΟ Βασιλεύς Κωνσταντίνος, μετά την άφιξή του στην Ρώμη στις 14 Δεκεμβρίου 1967, ανέφερε στο BBC για το τι σχεδίαζε για τα μετά του κινήματος: "Αργότερα θα διόριζα αυτό που αποκαλούμε στην Ελλάδα υπηρεσιακή κυβέρνηση, αποτελούμενη από πρόσωπα νεώτερης ηλικίας, η οποία στη συνέχεια θα οδηγούσε την χώρα ταχέως σε εκλογές, αναγγέλλοντας και στον λαό την ημερομηνία διεξαγωγής τους".
Στην πρόσφατη συνέντευξή του, τον Ιανουάριο του 2014 στο περιοδικό "Νέα Πολιτική" δήλωσε: "Άπαξ και ήμουν κύριος της καταστάσεως (μετά το αντικίνημα), το πρώτο πράγμα που θα έκανα, θα ήταν να ανοίξω όλες τις φυλακές, να φύγει ο κόσμος να πάει σπίτι του. Θα  απελευθέρωνα τον Παπανδρέου, όλους τους πολιτικούς, και τον κομμουνιστή τον γερο-Πασσαλίδη. Και θα τους φώναζα όλους και θα τους έλεγα: «τώρα, κύριοι, πρέπει να κάνουμε οικουμενική κυβέρνηση»".
Αυτοί ήταν οι σκοποί του Κωνσταντίνου για τα μετά του κινήματος.

Επίλογος
Εάν όλα αυτά συνδεθούν προκύπτει το εξής συμπέρασμα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση οικουμενικού σχήματος και με πρόσωπα νέα και ηλικιακά και μη εμπλεκόμενα στην πολιτική υπό τον Χριστοφόρο Στράτο. Μία κυβέρνηση που θα έχει την υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων και θα διευθύνεται από το ΣΑΓΕ το οποίο θα συνεδριάζει υπό την Προεδρία του Βασιλέως και θα δίνει κατευθύνσεις στην Κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση θα προχωρούσε σε εκπόνηση Νέου Συντάγματος και διεξαγωγή εκλογών εντός του 1968.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η "Επανάστασις" θα συνεχιζόταν με άλλα πρόσωπα και μορφή για βραχύ, εννοείται, διάστημα. Όμως "Επανάστασις" με διαφορετική έννοια του όρου. Υπό την έννοια της "αναγεννήσεως" & "εθνικής σωτηρίας". Όπως τόνισε και ο Βασιλεύς στο διάγγελμά του στις 13 Δεκεμβρίου 1967: «Πιστεύω εις την αναγέννησιν και θα υποστηρίξω κάθε προσπάθειαν τείνουσαν εις αυτήν, διότι γνωρίζω ότι τούτο σήμερον αποτελεί αίτημα πανελλήνιον».
Ελευθερία και δημοκρατία. Αυτές ήταν οι «ηθικές αξίες» που επεδίωξε να αποκαταστήσει ο Κωνσταντίνος διότι είναι, κατά τον Βασιλέα «λέξεις τας όποιας ημείς επροικίσαμεν με αιώνιον νόημα».

Υ.Γ.
Παρακαλούμε τα σχόλια να διατηρούν επίπεδο και να τεκμηριώνονται με διάλογο. Σε αντίθετη περίπτωση θα διαγράφονται.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΠΑΦΕΣ & Η ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ

Επιμέλεια: δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Πρώτες επαφές
Οι πρώτες επαφές με τους Π. Μητσάκο και Ι. Γεννηματά έγιναν στις 25 και 30 Μαΐου 1967, στο σπίτι του θαλαμηπόλου του βασιλιά Βασίλη Θωμά στην Φιλοθέη. Παραλλήλως, ο Κ. Κουκουλομμάτης, συνεργάτης του υπασπιστή του βασιλιά Μιχάλη Αρναούτη, έκανε έκανε επαφές και μ΄ άλλους στρατιωτικούς, τους οποίους επιχείρησε να μυήσει στο κυοφορούμενο βασιλικό κίνημα εναντίον του καθεστώτος. Ο σκοπός του ήταν να κινητοποιήσει τις πιστές σε αυτόν μονάδες του στρατού και  να επαναφέρει την κοινοβουλευτική νομιμότητα.
ΠροεπισκόπησηΤον Ιούνιο του 1967, ο Κωνσταντίνος, πραγματοποιώντας τις προγραμματισμένες του περιοδείες στην Πελοπόννησο, στην Εύβοια, στην Κεντρική και και Βόρειο Ελλάδα, είχε την ευκαιρία να βολιδοσκοπήσει τους στρατιωτικούς διοικητές που συναντούσε, καθώς και διάθεση του κόσμου απέναντι στο καθεστώς και τον ίδιο. Όπως αναφέρει στα απομνημονεύματά του ο αυλάρχης Λεωνίδας Παπάγος: «Η αρχική ιδέα ήταν να μεταβεί ο Βασιλεύς εις την Κρήτη και από εκεί να συντονίσει τις κινήσεις των εκεί δυνάμεων που θα τον στήριζαν. Αλλά η συγκέντρωσις στρατού εις την μεθόριον λόγω της εντάσεως εις τας ελληνοτουρκικάς σχέσεις εξ αιτίας του Κυπριακού, επιβάλλει την αλλαγήν του σχεδίου».
Όσο για την ιδέα το κίνημα του βασιλιά να γίνει στην Αθήνα, αυτή απορρίφθηκε εξ αρχής, καθώς στην πρωτεύουσα βρίσκονταν συγκεντρωμένες όλες οι δυνάμεις που ήταν φίλα προσκείμενες στο απριλιανό καθεστώς, κάτι που είχαν φροντίσει οι Συνταγματάρχες.
Πηγές αναφέρουν ότι μερικοί αξιωματικοί επιθυμούσαν το βασιλικό κίνημα να πραγματοποιηθεί την άνοιξη του 1968, προκειμένου να είναι περισσότερο προετοιμασμένοι, αλλά τελικά υπερίσχυσε η άποψη το κίνημα να γίνει το συντομώτερο δυνατόν. Άλλωστε, το στρατιωτικό καθεστώς ετοίμαζε μαζικές αποστρατείες αξιωματικών, οι οποίες αναμενόταν να γίνουν μέσα στο 1967. Ανάμεσα στους αποστρατευθησομένους αξιωματικούς θα ήταν και ο αντιστράτηγος Περίδης, ο οποίος αναμενόταν να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο κίνημα.
Το φθινόπωρο, μάλιστα του 1967, μετά την βασιλική επίσκεψη στις ΗΠΑ, οι συνταγματάρχες παρουσίασαν στον Κωνσταντίνο μία λίστα 400 αρχικά και 144 στη συνέχεια αξιωματικών, οι οποίοι επρόκειτο να αποστρατευθούν νωρίτερα, καθώς τους θεωρούσαν επίφοβους. Το γεγονός αυτό ήταν που δημιούργησε στον Κωνσταντίνο το δίλημμα ή να περιμένει και να χάσει την τελευταία επιρροή που είχε στο Στράτευμα ή να εναντιωθεί άμεσα στο Συνταγματάρχες.

Εκπόνηση του σχεδίου, αξιωματικοί, βασιλικές προσπάθειες
Αντιστράτηγος Γ. Περίδης
Την διαμόρφωση της τελικής μορφής του σχεδίου ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Δόβας, ήρωας του Ελληνοϊταλικού πόλεμου και αρχηγός του στρατιωτικού Οίκου του Βασιλιά. Ήταν απόστρατος αντιστράτηγος, είχε πολεμήσει και τραυματιστεί στην Κόνιτσα κατά τον συμμοριτοπόλεμο, είχε διατελέσει αρχηγός ΓΕΕΘΑ και μετά την αποστρατεία του διορίστηκε από τον Βασιλέα Παύλο Α΄ υπηρεσιακός πρωθυπουργός στις εκλογές του 1961. Στην ενέργεια προσχώρησε το σύνολο της ανώτατης ηγεσίας της αεροπορίας (αντιπτέραρχος Αντωνάκος) και ναυτικού στόλου (αντιναύαρχος Ιπποκράτης Δέδες), ενώ από το πεζικό οι σημαντικότεροι ήταν ο αντιστράτηγος Γ. Περίδης διοικητής του Γ Σώματος στρατού, ο αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Κόλλιας διοικητής της στρατιάς στην Λάρισα, ο υποστράτηγος Κεχαγιάς διοικητής μεραρχίας στην Καβάλα, ο υποστράτηγος Ιωάννης Μανέττας, οι ταξίαρχοι Έρσελμαν (διοικητής της 20ης μεραρχίας τεθωρακισμένων στην Κομοτηνή) και Βιδάλης, ο υποστράτηγος Ζαλοχώρης διοικητής της 99ης μεραρχίας στον Έβρο και πολλοί άλλοι ανώτατοι επιτελικοί αξιωματικοί.
Ως καταλληλότερος τόπος εκδήλωσης του κινήματος θεωρήθηκε και ορίστηκε τελικά η Βόρεια Ελλάδα, όπου ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού αντιστράτηγος Περίδης, είχε ταχθεί στο πλευρό του Κωνσταντίνου.
Όπως γίνεται φανερό στην σχεδιαζόμενη ενέργεια συμμετείχε όλη η ανώτατη διοίκηση του Ελληνικού στρατού και κανονικά η επιτυχία της κίνησης έμοιαζε εξασφαλισμένη. Οι “απριλιανοί” είχαν τις πληροφορίες τους, ενώ ο Βασιλιάς δύο φορές ανοιχτά κάλεσε τους αξιωματικούς να επιστρέψουν στους στρατώνες τους: Η πρώτη ήταν στο επίσημο ταξίδι του στην Αμερική και η δεύτερη στην Θεσσαλονίκη στις 28 Οκτωβρίου, επ΄ ευκαιρία του εθνικού εορτασμού εν μέσω έντονης φημολογίας για τέλεση κινήματος από τον ίδιο εκείνη την ημέρα.

Γιατί ο Κωνσταντίνος έκανε το κίνημα τον Δεκέμβριο του 1967
Δύο γεγονότα επέσπευσαν τις ενέργειες του Κωνσταντίνου ήταν 2:
α) η κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά τα γεγονότα της Κοφίνου στην Κύπρο, την συνάντηση κορυφής στον Έβρο και την απόφαση των απριλιανών για απόσυρση της ενισχυμένης Ελληνικής μεραρχίας από το νησί και
β) η πληροφορία πως όλοι οι αξιωματικοί που ήταν μυημένοι θα αποστρατεύονταν από τους “Απριλιανούς” στα τέλη Δεκέμβρη, όταν θα γίνονταν οι κρίσεις των αξιωματικών.
Ο Βασιλιάς τηρούσε λεπτομερώς ενήμερους τους Αμερικάνους (πρεσβευτής στην Ελλάδα Φίλιπ Τάλμποτ) για τις προθέσεις του, αλλά παρά τις προσπάθειες του δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την ενεργή υποστήριξη τους καθώς οι απόρρητες διπλωματικές Αμερικανικές αναλύσεις δεν τον θεωρούσαν πλέον ισχυρό πόλο εξουσίας. Αντίθετα, τον κατέδωσαν στο καθεστώς!

Τελευταίες συναντήσεις
Προεπισκόπηση
Λ. Παπάγος
Στις 9 Δεκεμβρίου, στο σπίτι του Λεωνίδα Παπάγου στην κάτω Κηφισιά, συσκέπτονταν ο βασιλιάς με τους συμβούλους του, καθορίζοντας τον ρόλο που θα έπαιζε η αεροπορία. Μία τελευταία συνάντηση έγινε στις 10 Δεκεμβρίου στο κτήμα Κατσάμπα, κατά την οποία οριστικοποιήθηκε η απόφαση ο βασιλιάς να μεταβεί με αεροπλάνο στην Καβάλα, απ΄ όπου ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού Περίδης θα συντόνιζε τις ενέργειες για την απόκτηση του ελέγχου της Θεσσαλονίκης και της Βορείου Ελλάδος γενικώτερα. Επίσης επελέγη ο αντιστράτηγος Μανέττας, γενικός επιθεωρητής Στρατού, προκειμένου να μεταβεί στο Πεντάγωνο με το βασιλικό διάταγμα, με το οποίο θα ελάμβανε την διοίκηση του ΓΕΣ από τον τότε αρχηγό (και εκ των κορυφαίων στελεχών του καθεστώτος) Οδυσσέα Αγγελή. Με την πρόταση αυτή διαφώνησε ο Λεωνίδας Παπάγος, αλλά δεν εισακούστηκε.

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Επιμέλεια: δύο από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Γεγονότα
Την νύχτα της 21ης Απριλίου 1967 Έλληνες αξιωματικοί μεσαίας βαθμίδας, εφαρμόζοντας το "Σχέδιο Προμηθεύς", κατέλαβαν την εξουσία μετά από επιτυχημένη στρατιωτική κινητοποίηση των μονάδων τους, κατάληψη των βασικών κυβερνητικών κτιρίων και σύλληψη του πρωθυπουργού, των μελών της Κυβέρνησης και όλων των σημαινόντων πολιτικών της εποχής. Από την πρώτη στιγμή, ο νεαρός (27 ετών) Βασιλιάς Κωνσταντίνος βρέθηκε σε έναν κλοιό με τεθωρακισμένα γύρω από το Τατόι και χωρίς περιθώρια για την παραμικρή αντίδραση. Ήδη οι κινηματίες είχαν πλαστογραφήσει και την υπογραφή του στις διαταγές που εξέδιδαν, τον απειλούσαν ανοιχτά και στην ουσία είχε καταστεί αιχμάλωτος τους, καθώς όλες οι τηλεπικοινωνίες είχαν διακοπεί.
Έτσι ο Βασιλιάς ακολουθώντας τις συμβουλές όσων κατάφερε να έρθει σε επαφή το πρωινό εκείνης της ημέρας, αναγκάστηκε να ορκίσει νέα κυβέρνηση με μέλη της τους τρεις βασικούς ηγέτες της απριλιανής "επανάστασης" (Γεώργιος Παπαδόπουλος Στυλιανός Παττακός Νικόλαος Μακαρέζος), αλλά πέτυχε την τελευταία στιγμή πρωθυπουργός να οριστεί ο αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Κόλλιας πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του.
Οι Συνταγματάρχες είχαν δηλώσει πως το καθεστώς τους ήταν παρενθετικό και πως σκοπός τους ήταν η "Εθνεγερσία", δηλαδή οικονομική ανάπτυξη, ανακαίνιση του πολιτικού βίου, νομοθετική ανασύνταξη, βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των χαμηλά κοινωνικών στρωμάτων κλπ. Γι΄ αυτό, ο Σ. Παττακός παρουσίασε ένα χρονοδιάγραμμα 4 ετών στον Βασιλιά και τον Κόλλια, από το 1967 μέχρι το 1971.
Ο Κωνσταντίνος είχε την ελπίδα πως πολύ σύντομα οι κινηματίες θα επέστρεφαν στα στρατιωτικά τους καθήκοντα, ελπίδα που εξέφραζε χωρίς φόβο δημοσίως, ακόμη και στους ίδιους. Αλλά πολύ γρήγορα κατάλαβε πως οι κινηματίες στερέωναν την κυριαρχία τους στο Κράτος, στις δημόσιες υπηρεσίες και κυρίως στον στρατό. Έτσι δεν πίστεψε το χρονοδιάγραμμα φοβούμενος ότι την παγίωση και μονιμότητα του καθεστώτος.
Οι κινηματίες, φοβούμενοι τυχόν κινήσεις για προσπάθεια ανατροπής τους, παρακολουθούσαν στενά τις κινήσεις του Κωνσταντίνου έχοντας παγιδεύσει τις τηλεπικοινωνίες των ανακτόρων με κοριούς, υπονόμευαν σταθερά τους ανώτατους αξιωματικούς που δεν προσχώρησαν στις τάξεις τους αλλά στήριζαν ανοιχτά τον Θρόνο, ενώ ετοιμάζονταν πυρετωδώς για την νέα αναμέτρηση που έμοιαζε επικείμενη.

Δημόσιες Αποδοκιμασίες
Η πρώτη αποδοκιμασία του Βασιλιά προς το καθεστώς, γίνεται σε δείπνο που παραθέτει προς τιμήν ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού στις 26 Ιουνίου 1967 Αντιστράτηγος Γεώργιος Περίδης στην Θεσσαλονίκη. Στο δείπνο αυτό, ο Κωνσταντίνος, στον λόγο το που θα εκφωνήσει απευθυνόμενος στον Αντιστράτηγο και τους παρευρισκομένους αξιωματικούς, θα αναλύσει τον ρόλο του Στρατού και μεταξύ άλλων αναφέρει: «Οιαδήποτε προσπάθεια, εφ΄ όσον θα σεβασθή την καθαρώς εθνικήν αποστολήν του Στρατού και θα αποτρέψη διείσδυσιν πολιτικών φιλοδοξιών εις τας Ενόπλους Δυνάμεις, θα με εύρη συμπαραστάτη».
Η δεύτερη αποδοκιμασία του βασιλιά προς το καθεστώς θα γίνει λίγο αργότερα, αυτήν την φορά στο εξωτερικό: με αφορμή το κλείσιμο 100 χρόνων από την ανεξαρτησία του Καναδά, ο Κωνσταντίνος προσκλήθηκε να παρευρεθεί στις εορταστικές εκδηλώσεις. Στην επιστροφή του θα επισκεφθεί τις ΗΠΑ και θα έχει συνάντηση με τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον. Δεν εμπιστευόταν την αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα και θέλησε να επικοινωνήσει απευθείας και δια ζώσης με τον Αμερικανό Πρόεδρο. Στην συνάντηση αυτή, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ρώτησε τον Κωνσταντίνο: «Τι γίνεται με τον Ανδρέα Παπανδρέου;» Στην ερώτηση του Τζόνσον, ο Βασιλιάς απάντησε: «Γιατί ρωτάτε μόνο για τον Ανδρέα Παπανδρέου, όταν υπάρχουν τόσοι που κρατιούνται από την χούντα;». Έπειτα του εξέθεσε την πρόθεσή του να ανατρέψει το απριλιανό καθεστώς ρωτώντας τον Τζόνσον: «Εσείς έχετε την πρόθεση να βοηθήσετε για την αποκατάσταση των δημοκρατικών θεσμών στην χώρα μου;». Ο Τζόνσον απήντησε ερωτηματικώς: «Εσείς τι είδους βοήθεια θα θέλατε;». Ο Βασιλιάς του είπε ξεκάθαρα: «Οπωσδήποτε όχι στρατιωτική. Ποτέ δεν θα δεχόμουν επέμβαση ξένων στρατιωτών στην πατρίδα μου. Θα μου αρκούσε η απλή, αλλά σαφής και ηθική συμπαράστασή σας στην προσπάθειά μου να αποκαταστήσω το κοινοβουλευτικό πολίτευμα και την πλήρη λειτουργία του Συντάγματος». Ο Αμερικανός πρόεδρος συμφώνησε και δήλωσε ότι θα έχει την "πλήρη υποστήριξή του". Η απάντηση αυτή του Προέδρου, καθώς και η γενικώτερα αρνητική στάση που φάνηκε να κρατά απέναντι στο δικτατορικό καθεστώς, οδήγησαν τον Βασιλιά να πιστέψει ότι οι ΗΠΑ δεν θα δυσαρεστούνταν, αν προσπαθούσε να ανατρέψει τους Συνταγματάρχες.
Μετά την επίσκεψη του στον Λευκό Οίκο, ο Κωνσταντίνος μετέβη στην Γερουσία, όπου ένας εκ των γερουσιαστών, απευθυνόμενος στον βασιλιά, αρχίζει λέγοντας: «Η κυβέρνηση σας...», οπότε και τον διακόπτει ο Κωνσταντίνος, λέγοντας: «Δεν είναι δική μου η κυβέρνηση. Αναγκάστηκα να δεχθώ την κυβέρνηση που μου επέβαλε η επανάσταση». Ο διάλογος αυτός δεν έμεινε δεν έμεινε απαρατήρητος από τα διεθνή ΜΜΕ, ενώ το καθεστώς άρχισε να υποψιάζεται ότι ο Κωνσταντίνος κάτι ετοίμαζε.
Μετά την επιστροφή του βασιλιά από την Ουάσινγκτον άρχισαν να κυκλοφορούν καθημερινώς στην Αθήνα φήμες για βασιλικό αντκίνημα. Κάθε μετακίνηση στρατιωτικής μονάδας εκλαμβανόταν για έναρξη του αντικινήματος. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος δεν βράδυνε να διαπιστώσει την δυσφορία του βασιλιά και υποψιάστηκε ότι ο Κωνσταντίνος είχε ζητήσει την αμερικανική βοήθεια. Αμέσως κατέστρωσε τα σχέδια του που αποσκοπούσαν στην παρεμπόδιση βασιλικής πρωτοβουλίας. Ο Παπαδόπουλος τοποθέτησε τάχιστα νεαρούς πιστούς στον ίδιο αξιωματικούς ως υποδιοικητές σε μονάδες, που ο διοικητής τους θεωρούνταν πιστός στον βασιλιά. Ταυτοχρόνως δημιούργησε ειδικό δίκτυο ασυρμάτων με σκοπό την άμεση κινητοποίηση αυτών των νεαρών αξιωματικών σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης.
Ο Κωνσταντίνος προετοιμάζεται...

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ "ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΑΝΤΙΚΙΝΗΜΑΤΟΣ"

Οι πηγές για το βασιλικό αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967 είναι οι εξής:

* 13 Δεκεμβρίου 1967, Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου.
Κωνσταντίνος και 13η ΔεκεμβρίουΚων/νου Μπαρμπή.
* Η επανάστασις της 21ης Απριλίου και τα κινήματα Βασιλέως & Ιωαννίδη, Στεφάνου Καραμπέρη.
Βασιλεύς και Επανάστασις 1967Κωνσταντίνου Κόλλια (πρωθυπουργού),
* Γεγονότα 1965-1977 “τα άγνωστα παρασκήνια”, Κων/νου Πλεύρη.
Ο βιασμός της Ελληνικής ΔημοκρατίαςΑλέξης Παπαχελάς.
* Κωνσταντίνος ΙΓ΄, Νικόλας Τάντζος (μτφρ Κων/νου Μπαρμπή)
* Σύντομη Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, R. Clogg.
* Το βασιλικό αντικίνημα του Δεκεμβρίου του 1967, A. Στεργίου.
* H βασιλεία στη νεώτερη ελληνική ιστορίαΜελέτη Μελετόπουλου.
* Τατόι: περιήγηση στον χρόνο και τον χώρο, Κώστα Σταματόπουλου.
* Ιστορικά θέματα, ιστοσελίδα.
* Η μοναρχία στην Ελλάδα (η εξέλιξη ενός αμφιλεγόμενου θεσμού), Μαρία Σαμπατακάκη.
* Νέα Πολιτική, περιοδικό.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ 13ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1967

Προεπισκόπηση
Το βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967 υπήρξε ένα καθοριστικό σημείο στην πορεία του απριλιανού καθεστώτος. Ήταν η προσπάθεια ενός Βασιλιά να αποκαταστήσει την συνταγματική τάξη στην χώρα του και την πειθαρχία στον Στρατό, να θέσει νέα πολιτικά και πολιτειακά θεμέλια και να βελτιώσει την θέση της Ελλάδος στις δυτικές συμμαχίες.
Οι κινηματίες της 21ης Απριλίου 1967 από την πρώτη στιγμή ανησυχούσαν για την αντίδραση του Βασιλιά Κωνσταντίνου ΙΓ΄, παρά το γεγονός ότι αρχικώς επήλθε συμβιβασμός στον σχηματισμό της κυβέρνησης Κόλλια. Και ορθώς ανησυχούσαν διότι στο περιβάλλον του Βασιλέως αναπτύχθηκε  αμέσως τάση ανατροπής του στρατιωτικού καθεστώτος. Ο Βασιλεύς περνούσε μεγάλο μέρος του χρόνου του στο Τατόι, υπό καθεστώς διαρκούς παρακολούθησης των ενεργειών του από όργανα του καθεστώτος. Ο Κωνσταντίνος είχε άλλα σχέδια στο μυαλό του για την Πατρίδα του και τον λαό του. Και αυτά θέλησε να εφαρμόσει δια του επιχειρουμένου αντικινήματός του κατά του στρατιωτικού καθεστώτος στις 13 Δεκεμβρίου 1967...
Τα άρθρα αυτής της εβδομάδας θα αναφερθούν σ΄ αυτό το ιστορικό. γεγονός. Θα προσπαθήσουμε, πάντα με στοιχεία, να καταρρίψουμε μύθους. Να καταρρίψουμε τον κομμουνιστικό μύθο ότι το αντικίνημα του Κωνσταντίνου ήταν οπερετικό. Να καταρρίψουμε τον 21απριλιανό μύθο ότι ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος "συνδιοργάνωσε" με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Κων/νο Καραμανλή τα Νοεμβριανά της Κύπρου το 1967 (γεγονότα Κοφίνου). Να ανακαλύψουμε τους πραγματικούς σκοπούς του Βασιλέως Κωνσταντίνου για το πολιτικό μέλλον της Ελλάδος. Να φέρουμε στο φως νέα στοιχεία, άγνωστα σε πολλούς. Να μάθουμε γνήσια και μη συμβατική ιστορία.
Όταν μελετάς και γράφεις ιστορία οφείλεις να είσαι αντικειμενικός. Η ιστορία δεν έχει ανάγκη φιλοβασιλικές, μαρξιστικές, φιλελεύθερες, καπιταλιστικές γραφίδες, αλλά ανθρώπους που υπηρετούν την αλήθεια!
Πιστό σ΄ αυτήν την παρακαταθήκη, το "Δημοκρατικό Εθνικό Ρεύμα" αφιερώνει την εβδομάδα από τις 20 Οκτωβρίου έως τις 26 Οκτωβρίου στο βασιλικό αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967.

Α΄ ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (1924-35)

Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Η πρώτη απόπειρα αβασίλευτης δημοκρατίας στην Ελλάδα εξελίχθηκε σ΄ ένα φιάσκο με οδυνηρές συνέπειες για τον Ελληνικό λαό, την εθνική οικονομία, τις Ένοπλες Δυνάμεις, την κρατική μηχανή.
Η ενδεκαετής αυτή περίοδο (1924-35) σημειώθηκε από σκάνδαλα, ρεμούλες, μίζες, έκπτωση των ηθών, αλλοίωση της ελληνικής γλώσσας, διάλυση των συνεκτικών δεσμών της οικογένειας, 29 κινήματα, αντικινήματα και δικτατορίες, εγκατάλειψη και αποδιοργάνωση του Στρατού που επισφραγίστηκαν με την πτώχευση του 1932.
Ενδεικτικά να αναφέρουμε κάποια κινήματα, αντικινήματα & δικτατορίες:
* Κίνημα Κολιαλέξη (Ιούλιος 1924),
* Κίνημα Παγκάλου (Ιούλιος 1925),
* Δικτατορία Παγκάλου (Ιούλιος 1925 - Αύγουστος 1926),
* Κίνημα Πλαστήρτα (Μάρτιος 1926),
* Κίνημα Καρακούφα-Μπακιρτζή (Απρίλιος 1926),
* Αντικίνημα Κονδύλη (Αύγουστος 1926),
* Κίνημα Ζέρβα-Ντερτιλή (Σεπτέμβριος 1926),
* Κίνημα Παγκάλου-Κατσώτα-Νικλάμπη (Νοέμβριος 1930),
* Κίνημα της Ομόνοιας (Μάιος 1931)
* Πραξικόπημα Πλαστήρα-Βενιζέλου (Μάρτιος 1933)
* Πραξικόπημα Βενιζέλου-Παπούλα-Καμμένου κλπ (Μάρτιος 1935). 
κλπ.

Δεν είναι φυσικό οι Έλληνες, αγανακτισμένοι από τα βενιζελογενή κινήματα, από την φτώχεια, την συνεχή πολιτική αστάθεια, να υπερψηφίσουν στο δημοψήφισμα του 1935 ένα σύμβολο σταθερότητας και ενότητας;
Και αυτό έκαναν στις 3 Νοεμβρίου 1935. 9 στους 10 Έλληνες έριξαν μπλε δηλαδή ΝΑΙ στην Βασιλευομένη Δημοκρατία. ΝΑΙ στον Γεώργιο Β΄.

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΣ


Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ από άλλη γυναίκα, γι' αυτό ονομαζόταν αδελφός του Κυρίου. Η συγγενική του, όμως, σχέση με τον Κύριο δεν είναι ομόφωνα καθορισμένη. Αλλά το γεγονός είναι ότι ο Ιάκωβος ο αδελφόθεος έγινε πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων και είναι αυτός που έγραψε την πρώτη Θεία Λειτουργία της χριστιανικής Εκκλησίας.
Ο Ιάκωβος, λοιπόν, ποίμανε την Εκκλησία των Ιεροσολύμων με δικαιοσύνη, με γενναία στοργή και στερεότητα στην πίστη.
Έργο του Ιακώβου είναι και η Καθολική Επιστολή του στην Καινή Διαθήκη, στην οποία να τι μας συμβουλεύει, σχετικά με το πως πρέπει να χειριζόμαστε το λόγο του Θεού: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς» (Επιστολή Ιακώβου, α' 22). Δηλαδή να γίνεσθε εκτελεστές και τηρητές του λόγου του Θεού και όχι μόνο ακροατές. Και να μη ξεγελάτε τον εαυτό σας, με την ιδέα ότι είναι αρκετό και μόνον να ακούει κανείς το λόγο.
Η θεάρεστη ζωή του Ιακώβου γινόταν παράδειγμα σε πολλούς Ιουδαίους και πολλοί γίνονταν Χριστιανοί. Άλλοι όμως, όπως ο Άνανος ξεσήκωνε τούς Ιουδαίους εναντίον του Ιακώβου. Μια μέρα οι ασεβείς είχαν τολμήσει να βάλουν τον Ιάκωβο στη μέση και να τον πιέζουν να αρνηθεί την πίστη του Χριστού. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι επήγαν λοιπόν στον Ιάκωβο και του είπαν: «Σε παρακαλούμε Δίκαιε, δίδαξε τον λαό, διότι πλανήθηκαν και πιστεύουν στον Ιησού, νομίζοντες ότι αυτός είναι ο Χριστός. Γι αυτό την ημέρα του Πάσχα, κατά την οποία θα συγκεντρώνουν, προσπάθησε πολύ να τους πείσεις, να μη πλανώνται πιστεύοντας ένα άνθρωπο για Θεό».
Αμέσως λοιπόν, επειδή ήλθε η ώρα να αντισταθεί ο Άγιος κατά των Φαρισαίων και του ψεύδους, δεν δείλιασε για τον πρόσκαιρο θάνατον πού τον περίμενε. Άφησε την φωνή την ψυχή και την γλώσσα ελεύθερη και είπε: «Τί με ερωτάτε για τον Ιησού; Αυτός κάθεται στον ουρανό στα δεξιά του Πατρός Του. Αυτός πάλι θα έλθει καθισμένος σε νεφέλη του ουρανού να κρίνει με δικαιοσύνη την οικουμένη άπασα». Με την μαρτυρία αυτή του Ιακώβου πίστεψαν και άλλοι πολλοί και φώναζαν: «Ωσαννά τω Υιώ Δαβίδ». Οι τυφλοί Φαρισαίοι και Γραμματείς όρμησαν κατά πάνω του φωνάζοντας δυνατά για να τους ακούσει ο λαός: «Ως και ο δίκαιος πλανήθηκε».
Η μανία των Φαρισαίων γίνεται ακράτητη. Ανέβηκαν στο πτερύγιο, τον άρπαξαν τον Ιάκωβο σαν άγρια θηρία και τον γκρέμισαν στη γη. Επειδή όμως ο Άγιος δεν πέθανε αμέσως, αρχίζουν να τον λιθοβολούν οι κακούργοι. Εκείνος δεχόταν τις πέτρες τάραχος, σαν θησαυρό πολυτίμητο, και έλεγε γονατισμένος: «Κύριε Θεέ, Πάτερ, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τί κάνουν». Προσευχόταν για τους φονιάδες και τους αχάριστους, οι οποίοι, καίτοι τον άκουσαν να προσεύχεται γι' αυτούς, δεν σεβαστήκανε την μακροθυμία του οι αχάριστοι, αλλά ακόμη τον πετροβολούσαν. Ένας δε Ιερέας από τούς υιούς του Ρηχάβ, φώναζε: «Σταματήστε, τί κάνετε δυστυχισμένοι; Για μας εύχεται ο Δίκαιος, και σεις, ώ άδικοι, τον πετροβολάτε;». Τότε ένας από τούς κακούργους εκείνους άρπαξε το ξύλο και με αυτό τον κτύπησε δυνατά στο κεφάλι και τον σκότωσε. Αμέσως τον πήραν αυτοί και τον έβαψαν κοντά στο Ναό.
Μετά τον φόνο του Ιακώβου έπαθαν πολλά κακά οι Ιουδαίοι. Τοιουτοτρόπως λοιπόν με το Μαρτύριο του Δικαίου Ιακώβου, προστέθηκε ένας ακόμη Μάρτυς στους Μάρτυρες και τους Δικαίους.

Πηγή: "Ορθόδοξος Συναξαριστής" & "xristianos.gr".