Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ Ο ΡΟΥΜΑΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Ο πρωθυπουργός της Ρουμανίας και υπ. Πρόεδρος Βίκτορ Πόντα
Ο πρωθυπουργός της Ρουμανίας Βίκτορ Πόντα, που θέτει υποψηφιότητα για τις Προεδρικές εκλογές της Ρουμανίας, δήλωσε ότι θα διοργανώσει δημοψήφισμα για τη μορφή της διακυβέρνησης της χώρας, αν εκλεγεί.

"Πιστεύω ότι στα επόμενα χρόνια, στη Ρουμανία δεν πρέπει μόνο να συζητάμε, αλλά πρέπει και να αποφασίσουμε, μέσω δημοψηφίσματος, για τη μορφή της διακυβέρνησης της χώρας " είπε ο Ρουμάνος πρωθυπουργός σε τηλεοπτικό σταθμό.
" Αν και η πλειοψηφία του Ρουμανικού λαού είναι ακόμη υπέρ της Προεδρευομένης Δημοκρατίας, Η Βασιλευομένη Δημοκρατία γίνεται όλο και περισσότερο δημοφιλής τα τελευταία χρόνια. Θα πρέπει να κάνουμε δημοψήφισμα γι' αυτό το λόγο κατά τη διάρκεια της θητείας μου, ίσως και μέχρι το 2016 " είπε ο Πόντα.

Ο Μιχαήλ Α' της Ρουμανίας με την κόρη του Πρ. Μαργαρίτα
Εκδήλωσε δε την πρόθεση του να παραιτηθεί από Πρόεδρος της χώρας, αν ο Ρουμανικός λαός ψηφίσει υπέρ του Βασιλέως. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, στην αρχή της προεκλογικής του καμπάνιας για την προεδρία, ο Βίκτορ Πόντα είπε επίσης ότι το 2018 θα πρέπει να γίνει μια δεύτερη Μεγάλη Ενωση, για να εορταστούν τα 100 χρόνια από την Μεγάλη ένωση του 1918, υπονοώντας την ένωση με την Μολδαβία. 
Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των Προεδρικών εκλογών προηγείται ο αριστερός Πόντα έναντι του βασικού του αντιπάλου Κλάους Ιοάνις ο οποίος προέρχεται απο γερμανική μειονότητα και έχει τη στήριξη δύο δεξιών κομμάτων.

Πηγή: "Βασιλόφρονες της Ελλάδος".

Η ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ... ΑΠΟΒΟΛΗ!



Το υψηλό εθνικό του φρόνημα και η μεγάλη του αγάπη για την πατρίδα του την Ελλάδα, οδήγησαν έναν μαθητή της 1ης τάξης του 2ου ΕΠΑΛ Κατερίνης, στην αποβολή!
Το… σφάλμα του και η… αταξία του, που του στοίχισε την τιμωρία του, ήταν η να αξιώσει από τον διευθυντή του σχολείου, να υψώνεται η Ελληνική σημαία μία φορά την εβδομάδα και να ακούγεται ο Εθνικός Ύμνος, όπως προβλέπεται από τον Νόμο Κ.Δ.Π. 223/97, (παρ. 33. Σε κάθε δημόσιο σχολείο αναρτώνται καθημερινά τόσο η ελληνική όσο και η κυπριακή σημαία σε διαφορετικούς ιστούς. Μια φορά τη βδομάδα γίνεται επίσημα η έπαρση των σημαιών και ψάλλεται ο Εθνικός Ύμνος σε κοινή συγκέντρωση των παιδιών και με την παρουσία όλου του διδακτικού προσωπικού).
Ο λόγος για τον Γιώργο Δεμερτζή, ο οποίος όντας πρόεδρος του 15μελους συμβουλίου και προ της ετσιθελικής άρνησης του διευθυντή του, να κάνει δεκτό το αίτημά του, ζήτησε από τους 560 συνολικά μαθητές που φοιτούν στο συγκεκριμένο σχολείο – είναι το μεγαλύτερο της Κατερίνης, να υπογράψουν εάν θέλουν να ακούγεται ο Εθνικός Ύμνος και να υψώνεται η σημαία.
Σύμφωνα με το eleftherologion.blogspot.gr το τελικό αποτέλεσμα ήταν συντριπτικά υπέρ της ιδέας-αιτήματος του Γιώργου Δεμερτζή, αφού οι 530 μαθητές υπέγραψαν «ΝΑΙ», ενώ οι υπόλοιποι 30 «ΟΧΙ».

Οι 530 από τους 560 μαθητές του 2ου ΕΠΑΛ Κατερίνης είπαν μάταια «ΝΑΙ» στην έπαρση της σημαίας και στην ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου
Ο Γιώργος Δεμερτζής περιγράφοντας τα όσα συνέβησαν στην ξεχωριστή αυτή ιστορία απόρροια της αγάπης του για τη σημαία και τον Εθνικό Ύμνο, είπε:
«Ζήτησα από τους μαθητές του σχολείου μου, να υπογράψουν αν θέλουν να ακούγεται ο Εθνικός μας ύμνος και να γίνεται η έπαρση της σημαίας. Υπέγραψαν οι 530 μαθητές υπέρ και οι 30 κατά, οι οποίοι είναι Έλληνες, αλλά και παιδιά διαφορετικών εθνικοτήτων. Ο αξιότιμος κύριος διευθυντής όμως έφερε αντίρρηση σε όλο αυτό, λογικά διότι δεν είναι Έλληνας και δεν συμφωνεί με την Ελληνική διαπαιδαγώγηση.
Επίσης όποιος λέει την αλήθεια απέναντι του διαστρεβλώνει τα λόγια του και του δίνει μια καλή αποβολή.
Εμένα μου έδωσε 3 ημέρες αποβολή συκοφαντώντας με ότι είμαι φασίστας, αναρχικός, ακραίος, κακός, απειλή για τη δημοκρατία και για το σχολείο! Μαζί του είναι κι άλλοι εκπαιδευτικοί και μου κάνουν πόλεμο ώστε να με διώξουν από το σχολείο τόσο εμένα αλλά και όποιον δεν υποστηρίζει τις δικές τους ιδέες και συμφέροντα».
Μετά από όλα αυτά ο Γιώργος έκανε συμβολική κατάληψη στο σχολείο χωρίς να προκαλέσει φασαρίες και φθορές, με μοναδικό σκοπό να υψώσει την Ελληνική σημαία, όπως βλέπετε στη φωτογραφία όπου εικονίζονται τα παιδιά του 15μελους συμβουλίου του 2ου ΕΠΑΛ Κατερίνης.


Πηγή: "Βασιλόφρονες της Ελλάδος".

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ


Γράφει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Στις 15 Νοεμβρίου αρχίζει η νηστεία των Χριστουγέννων. Πρόκειται για μια περίοδο έντονης πνευματικής εργασίας και ψυχοσωματικής προετοιμασίας για τον εορτασμό της μεγάλης εορτής της Γεννήσεως του Κυρίου.
Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου (κατ’ άλλη παράδοση έως τις 12 Δεκεμβρίου) νηστεύουμε το κρέας, τα γαλακτομικά και τα αυγά και τρώμε ψάρι (εκτός βεβαίως Τετάρτης και Παρασκευής, που νηστεύουμε αυστηρά). Μετά τις 17 (η 12) Δεκεμβρίου νηστεύουμε και το ψάρι.
Η νηστεία όμως κατά την υπόδειξη του Κυρίου μας έχει νόημα, όταν συνδυάζεται με προσευχή και ελεημοσύνη. Γιά το λόγο αυτό, η Εκκλησία με την έναρξη της νηστείας μας προσκαλεί σε εντονότερη λειτουργική ζωή και αγαθοεργία.
Έτσι, η εκκλησιαστική παράδοση προβλέπει για την περίοδο αυτή την καθημερινή -αν οι συνθήκες το επιτρέπουν- τέλεση της θείας λειτουργίας, την τέλεση δηλαδή σαρανταλείτουργου.
Η τέλεση του σαρανταλείτουργου αποτελεί πολύ μεγάλη ευλογία. Είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για βίωση της μυστηριακής και λατρευτικής ζωής, για επαφή με τον πλούτο της υμνολογίας και της ακροάσεως των θείων Γραφών, για συχνότερη θεία κοινωνία, για συχνότερη συγκρότηση της εκκλησιαστικής κοινότητας.
Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος μας λέει: «Σπουδάζετε πυκνότερον συνέρχεσθαι εις ευχαριστίαν θεού και εις δόξαν. Όταν γαρ πυκνώς επί το αυτό γίνεσθε, καθαιρούνται οι δυνάμεις του σατανά και λύεται ο όλεθρος αυτού», δηλαδή «Προσπαθείστε με σπουδή να έρχεσθε όλοι μαζί στη Σύναξη της Θείας Ευχαριστίας (Θεία Λειτουργία), για να ευχαριστείτε τον Θεό και να Τον δοξολογείτε. Διότι όταν συχνά έρχεσθε στη Σύναξη της Θείας Ευχαριστίας (Θεία Λειτουργία), συντρίβονται οι δυνάμεις του σατανά και λύεται κάθε ολέθρια ενέργεια του».
Η δύναμη της Θείας Λειτουργίας δεν είναι μαγική. Είναι η δύναμη της αγάπης και της ενότητας εν Χριστώ. Η Θεία Λειτουργία μας μαθαίνει να συγχωρούμε, να αγαπούμε και να είμαστε ενωμένοι με όλους τους ανθρώπους.
Γι’ αυτό άλλωστε προσφέρουμε τα Δώρα μας στο Θεό, τον Άρτο και τον Οίνο, προσευχόμενοι για ζώντες και κεκοιμημένους αδελφούς μας. Η μνημόνευση των ονομάτων των ζώντων και κεκοιμημένων προσώπων (ανάγνωση των «Διπτύχων») είναι έργο πολύ σημαντικό και ιερό, που θεσμοθετήθηκε από τους αγίους Αποστόλους και επιτελείται αδιάλειπτα μέσα στους αιώνες.

Μία προσευχή για την 40μερη νηστεία των Χριστουγέννων:
«Η ελπίδα όλων των περάτων της γης, ο Θεός, εσύ που σαρκώθηκες από την Αγία Αειπάρθενο Μαρία, ευλόγησε την τεσσαρακονθήμερο περίοδο πνευματικής προετοιμασίας της μεγάλης εορτής της Γεννήσεως Σου. Αξίωσέ μας τους αμαρτωλούς να τελειώσουμε ευάρεστα τον δρόμο της νηστείας, να τηρήσουμε αδιαίρετη την πίστη, να συντρίψουμε το κεφάλι του πονηρού διαβόλου και όλες του τις ενέργειες εναντίον μας και να διαφυλάξουμε αμέμπτως μέχρι τέλους τις θείες Σου εντολές. Άγγελο ειρήνης, φύλακα των ψυχών και των σωμάτων δώρισέ μας για να διατηρεί και να προστατεύει τις εισόδους και εξόδους μας, να ασφαλίζει τα διαβήματά μας και να μας κατευθύνει σε δρόμους δικαιωμάτων σου. Εισάκουσε τις προσευχές μας, διαφύλαττε μας, φρούρησε, οχύρωσε και σκέπασε μας και καταξίωσε μας να προσκυνήσουμε και την θεία Σου Γέννηση.
Ὅπως παρὰ Σοῦ ἐλέους τυχόντες δόξαν σοι ἀναπέμπομεν σὺν τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».

ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος το 1973
ανάμεσα στα παιδιά του Αλεξία και Παύλο.

Την εβδομάδα του Πολυτεχνείου του Νοεμβρίου του 1973 υπήρξαν πολλές επαφές Βασιλέως-Καραμανλή. Ο Βασιλεύς από το Λονδίνο που βρισκόταν επικοινώνησε με τον Καραμανλή και του είπε ότι σκέπτεται να κάνει κάποια ανακοίνωση. «Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, υπάρχει κίνδυνος να μη μείνει τίποτε όρθιο εκτός από το prestige σας ως πρωθυπουργού και το δικό μου ως αρχηγού του κράτους. Αν οι Έλληνες αποφασίσουν να προσχωρήσουν στον κομμουνισμό, θα έχουν δίκαιο, εσείς παίζατε γκολφ και εγώ το ίδιο, χωρίς να γίνεται τίποτε». 
«Δεν έχετε άδικο», απάντησε ο Καραμανλής.
Σε νεότερη τηλεφωνική επαφή ο Βασιλεύς διάβασε στον Καραμανλή το μήνυμά του που ανέφερε ότι πρέπει η χούντα να σταματήσει να χτυπάει τα παιδιά και να παραδώσει την εξουσία για να πάμε σε εκλογές. Στις ίδιες γραμμές θα ήταν και το μήνυμα του Καραμανλή.
Το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Alec Home, ζήτησε αν ο Βασιλεύς θα ευαρεστείτο να πάρει πρωινό την επομένη μαζί του. Ο Βασιλεύς δέχτηκε. Κατά την συνάντηση αυτή ο Home ζήτησε πληροφορίες για τα γεγονότα στην Ελλάδα. Ο Βασιλεύς απάντησε ότι η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε πτώση των Μαρκεζίνη και Παπαδόπουλου. Ο Βρετανός πρωθυπουργός αντέτεινε ότι θεωρεί τον Παπαδόπουλο πολύ ισχυρό. Αν πέσει ο Παπαδόπουλος, είπε ο Βασιλεύς, θα έλθει ο Ιωαννίδης. Για τον Ιωαννίδη δεν ήξερε όμως τίποτα ο Home.

Αναρχικά συνθήματα κατά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου

Μόλις επέστρεψε ο Βασιλεύς στο ξενοδοχείο Claridges που διέμενε διεμήνυσε τηλεφωνικώς τα ανωτέρα στον Καραμανλή. Εκείνος είπε ότι προς το παρόν δεν θα προβεί σε καμία ανακοίνωση για τα γεγονότα στην Ελλάδα, περιμένοντας εξελίξεις. Αν, όμως, ο Βασιλεύς από τη μεριά του θέλει να δώσει μήνυμα, ας το κάνει χωρίς να συνιστά τίποτε.
Μετά από πληροφορίες τις οποίες συνέλεξε ο Βασιλεύς από την Ελλάδα ότι το κίνημα εκτρέπεται του αρχικού του σκοπού και κατευθύνεται από άκρως αριστερά στελέχη, αποφάσισε να μην κάνει τίποτα.


Πηγή: "Συνέλληνες".

Ο ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ

Ο νομικός Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών από την 21η Απριλίου 1967 ως τον Αύγουστο του 1971. Από τότε μέχρι την 5η Μαΐου 1973 υπηρετούσε στο υπουργείο εσωτερικών, από το οποίο παραιτήθηκε όταν ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπαδόπουλος του ανακοίνωσε εμπιστευτικά ότι σχεδιαζόταν πολιτειακή μεταβολή, η οποία θα συνέβαινε σύντομα. Δηλαδή το καθεστώς είχε αποφασίσει την κήρυξη του Βασιλιά Κωνσταντίνου ως έκπτωτου πριν συμβεί το περιστατικό με το πλοίο Βέλος, για το οποίο κατηγορήθηκε ο τότε ανώτατος άρχοντας ότι οργάνωσε. Στο βιβλίο του "Η μαρτυρία ενός πρωθυπουργού", ο υπηρετήσας ως πρωθυπουργός της Ελλάδας μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Γεωργίου Παπαδοπούλου, ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος, αναλύει τις απόψεις του όσον αφορά το πολιτειακό και την αποχώρησή του από την κυβέρνηση Παπαδόπουλου. Σας παρουσιάζουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από αυτό.
Ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος
Μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της 5ης Μαΐου 1973, ο πρωθυπουργός (Παπαδόπουλος) με κάλεσε στο γραφείο του για να μου ανακοινώσει ότι είχε αποφασιστεί πολιτειακή μεταβολή, η οποία επρόκειτο να ανακοινωθεί συντόμως και ότι ήταν αναγκαία η βοήθεια και η συνεργασία μου. Ανέσυρα από τον χαρτοφύλακά μου την παραίτηση, την οποία είχα πάντοτε έτοιμη και μετά την ολιγόλεπτη συνομιλία, η οποία επακολούθησε και την προσπάθεια μεταπείσεώς μου, εδήλωσα κατηγορηματικώς ότι αποκλείω την ανάκλησή της και ότι η απόφασή μου είναι οριστική. Είχα πεισθεί ότι η συμμετοχή μου στην κυβέρνηση εκείνη δεν είχε κανένα πλέον σκοπό και δεν εξυπηρετεί οποιαδήποτε ανάγκη. 
Τα γεγονότα, τα οποία επακολούθησαν και τα σφάλματα, τα οποία διαπράχθηκαν, εσηματοδότησαν την πορεία και προδιέγραψαν την κατάληψη της κυβέρνησης εκείνης. Είναι γνωστά όσα συνέβησαν, εν τούτοις επιβάλλεται να αναφερθούν ορισμένα, διότι το ψεύδος έχει καταστεί κανόνας στις σχέσεις και τις συγκρούσεις του δημοσίου βίου, η αλήθεια παραποιείται ή αποκρύπτεται προκλητικά και η ιστορία κακοποιείται βαναύσως.
Η ανακήρυξη της αβασίλευτης δημοκρατίας υπήρξε πράξη άκαιρη, άσκοπη και άστοχη. Η πολιτειακή μεταβολή δεν είχε τεθεί ως στόχος της επανάστασης ούτε μέχρι της εποχής εκείνης είχαν ανακύψει λόγοι υψίστης εθνικής σημασίας, οι οποίοι ενδεχομένως επέβαλαν μια τοιαύτη ενέργεια. Είναι γνωστό ότι ευθύς εξ αρχής εκδηλώθηκε αντίθεση μεταξύ βασιλέως και επανάστασης, η οποία κορυφώθηκε με την αντεπαναστατική ενέργεια της 13ης Δεκεμβρίου 1967 και αναχώρηση του βασιλέως από την Ελλάδα. Αλλά τότε ούτε σκέψη καν έγινε περί κατάργησης του θεσμού ή εκθρόνισης του βασιλέως. Βεβαίως η αντίθεση υπεθάλπετο και οι τριβές συνεχίζονταν και όλες οι προσπάθειες συνδιαλλαγής απετύγχαναν. Είναι όμως πολιτικώς αδιανόητο πως η κυβέρνηση, η οποία διακήρυσσε την γραμμή της "πολιτικοποιήσεως" την ίδια στιγμή ανακινεί το πολιτειακό, το οποίο την αποξενώνει από μεγάλα τμήματα του λαού, τοποθετημένα υπέρ του βασιλικού θεσμού. Κατά τον εθνικό διχασμό, ο οποίος διέσπασε την ψυχή του έθνους, η πολιτειακή κρίση είχε τη μορφή της σύγκρουσης δύο προσωπικοτήτων  ηφαιστειώδους εκρηκτικότητας, ενός βασιλέως, του Κωνσταντίνου ΙΒ' και ενός πολιτικού, του Ελευθερίου Βενιζέλου, ανεξαρτήτως των διαστάσεων, τις οποίες προσέλαβε και των μετέπειτα εξελίξεών της. Ο Ελ. Βενιζέλος ούτε κατά του πολιτεύματος εστρέφετο ούτε κατά της δυναστείας. Σε δηλώσεις του προς τον Παρισιανό "Χρόνον" τον Δεκέμβριο του 1915 αφού τόνιζε ότι θα αποτελεί λάθος να πιστευθεί ότι συνωμοτεί κατά του "πολιτεύματος της συνταγματικής μοναρχίας" πρόσθετε:
"Διότι η Ελλάς δεν είναι έτοιμη για δημοκρατία και ίσως δε θα είναι έτοιμη επί αιώνες. Ουδέποτε επίστευσα ότι η δημοκρατία είναι κατάλληλη για τη διακυβέρνηση της Ελλάδος αυτήν την περίοδο της ιστορίας της. Έχω συχνά πει στο βασιλέα ότι η Ελλάς θα χρειασθεί τη δυναστεία του εκατό και ίσως διακόσια έτη ακόμη. 
Το κόμμα των Φιλελευθέρων της Ελλάδος είναι σήμερα προσωπικό κόμμα. Εάν οτιδήποτε συνέβαινε στον αρχηγό του (Βενιζέλο) θα διαλυόταν και τα μέλη του θα προσχωρούσαν στα παλιά πολιτικά κόμματα. Εάν γινόταν δημοκρατία, θα έπρεπε να εκλεγώ πρόεδρος. Αλλά κανείς θα υπήρχε στο κόμμα Φιλελευθέρων για να με διαδεχθεί. Η Ελλάς θα περιήρχετο στη θέση του Μεξικού υπό τον Πορφύριο Ντιάζ. Τούτο υπήρξε κακό για το Μεξικό και θα αποβεί ακόμα χειρότερο για την Ελλάδα".
Οι συνεργάτες, οι συνεχιστές και οι διάδοχοί του (του Βενιζέλου) έθεσαν θέμα δυναστείας. Παραγνώρισαν τη διδασκαλία του ιδρυτή της σχολής. Συμβαίνει, σχεδόν πάντοτε, οι μαθητές με το φανατισμό του νεοφώτιστου να παρακάμπτουν και να υπερβαίνουν τη σοφία του διδασκάλου. Αλλά και εκείνοι, χωρίς να προβάλουν με πειστικότητα ανώτερες ιδεολογικές θέσεις, χρησιμοποίησαν κομματικά κριτήρια και η επιχειρηματολογία τους ουδέποτε υπερέβη το επίπεδο ενός στείρου αντιβασιλισμού. Το 1915 ο Ελ. Βενιζέλος δεν έθεσε ζήτημα προτιμήσεως αβασίλευτης δημοκρατίας έναντι βασιλευόμενης, αλλά θέμα κακής χρήσης των προνομίων του ανωτάτου άρχοντος. Επίσης και το 1923 το πολιτειακό ζήτημα δεν τέθηκε υπό την πολιτειακή του μορφή, αλλά υπό το πρόσχημα ότι ο ανώτατος άρχων, ο βασιλεύς Γεώργιος Β' είχε δήθεν συμμετάσχει στην αντεπανάσταση του 1923, ενώ ήταν γνωστό ότι ο σοβαρός και αυστηρός εκείνος βασιλεύς ουδεμία είχε ανάμιξη. Εν τούτοις υπό τη μορφή αυτή τέθηκε το ζήτημα για να καταλήξει στην απομάκρυνση του βασιλέως και την ανατροπή της βασιλευομένης δημοκρατίας. 
Το βιβλίο του Ανδρουτσόπουλου
Μετά από μισό αιώνα, το θέρος του 1973, επαναλήφθηκε η ιστορία. Αυτή τη φορά με το πρόσχημα ότι ο βασιλεύς ήταν υπεύθυνος για το "Κίνημα του Ναυτικού". Η δικαιολογία όμως αυτή εφευρέθηκε και χρησιμοποιήθηκε εκ των υστέρων. Διότι όπως ίσως δεν είναι γνωστό στους πολλούς, η ανακήρυξη της αβασιλεύτου και η εκθρόνιση του βασιλέως είχαν αποφασισθεί εβδομάδες πριν αποκαλυφθεί και μάλιστα από τυχαίο γεγονός η σχεδιαζόμενη τότε κίνηση στο ναυτικό.
Το "κίνημα του ναυτικού", θα πρέπει να λεχθεί ότι ως σκέψη προδίδει την αφέλεια όσων το σχεδίασαν και όσων το ενέκριναν. Αποκαλύπτει πόσο απληροφόρητοι ήταν. Είτε "πετύχαινε" είτε "απετύγχανε" το αποτέλεσμα θα ήταν το αυτό. Το επαναστατικό καθεστώς ήταν πανίσχυρο, παρά τις εσωτερικές τριβές του και ορισμένες προσωπικές αντιθέσεις και διατήρησε την ισχύ του μέχρι τέλους, διότι στηριζόταν από το σύνολο των ενόπλων δυνάμεων. Για αυτό ουδεμία σοβαρή ενέργεια εκδηλώθηκε, η οποία θα μπορούσε να απειλήσει ή να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλειά του. Οι διάφορες αντιστασιακές πράξεις, τις οποίες επικαλούνται και προβάλλουν τα πλήθη των "νεοαντιστασιακών" ανήκουν στο χώρο της φαντασίας ή αποτελούν ανεπαίσθητα "χτυπήματα θεάτρου σκιών". Τα διάφορα εφευρήματα περί "καθολικής αντίστασης του λαού μας στη δικτατορία" δεν είναι μόνο νοσηρά, αλλά και αφελή. 
Το "κίνημα του ναυτικού", λοιπόν, δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο ως πρόσχημα και επιχείρημα για την πολιτειακή μεταβολή, αλλά εχρησίμευσε και ως ανεξάντλητη πηγή αντιστασιακών τίτλων, οι οποίοι εξαργυρώθηκαν και αντηλάγησαν με θώκους, αξιώματα και βαθμούς στο χρηματιστήριο των μεταπολιτευτικών αξιών. 

Πηγή: "Συνέλληνες".

Σχόλιο ΔΕΡ
Το blog "Συνέλληνες" έχει ξεκινήσει την προσπάθειά του εδώ και λιγότερο από ένα μήνα. Με άρθρα του προσπαθεί να πολεμήσει και να κτυπήσει την προπαγάνδα της ιστορικής παραχάραξης στην ρίζα της, να διδάξει ιστορία στους απογοητευμένους και μουδιασμένους Έλληνες. Για την προσπάθειά τους αξίζουν συγχαρητήρια και ως ιστότοπος θα είμαστε δίπλα τους. 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΥΠΕΡ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΓΑΛΗΝΗΣ

Μία προσευχή που βοηθά στον αυτοέλεγχο, την ηρεμία και την γαλήνη…

Θεέ μου, κάνε με να έχω ευγένεια.
Όταν οι πόρτες δίπλα μου βροντούν, βοήθησέ με να μιλώ ήρεμα.
Όταν οι απαιτήσεις των άλλων ξεπερνούν την αντοχή μου, δώσε γλυκύτητα στη φωνή μου.
Όταν έχω να κάνω με τους άλλους που με πληγώνουν, δώσε μου τη σιωπή της ταπεινοφροσύνης.
Νάναι η φωνή μου απαλή όταν υπογραμμίζει, νάναι τρυφερή όταν υποδεικνύει, έτσι που να εγγίζει χωρίς να ξεσκίζει. Να εισχωρεί στην καρδιά χωρίς να ματώνει.
Ας έχω θεέ μου, ισορροπία στις μικρές αναποδιές και στα μεγάλα προβλήματα. Ας συνειδητοποιήσω πως η ευγένεια είναι η δύναμη και όχι ο πόλεμος που καταρρακώνει την αξιοπρέπεια των άλλων και θάβει την δική μου υπόληψη.
Ας μην καταναλίσκω πολύτιμη ενέργεια με την διαπεραστική, άγρια φωνή μου, που μόνο θύελλες ξεσηκώνει και καμία λύση δεν δίνει.
Μαλάκωσε, Σε παρακαλώ, τις τραχιές άκρες του χαρακτήρα μου, που απομακρύνουν τους δικούς μου από τη φωλιά τους.
Προτού σερβίρω την συνταγή του σωστού, ας έρθω στη θέση του άλλου για να προλάβω τον εαυτό μου να μη χειρονομεί ανεξέλεγκτα, αλλά να κατανοεί για να βοηθήσει.
Οι ευγενικοί μου τρόποι, ας δημιουργούν κλίμα εύκρατο στο σπιτικό μου για να ευδοκιμούν οι καρποί του Παναγίου Σου Πνεύματος.
Σε παρακαλώ, Θεέ μου, γέμισε το είναι μου με την Παρουσία Σου, για να μπορώ αληθινά να χαμογελώ και οι άλλοι να εκτονώνονται από την ένταση που τους δημιουργεί η καθημερινή ζωή.
Βοήθησέ με να έχω την δύναμη, ειλικρινά να επαινώ τα σωστά των άλλων, για ν᾿ αρχίσουν ν᾿ αγαπούν το τέλειο, το σεμνό, το ωραίο.
Ας μπορούσα νάχω έντονη πνευματικότητα αλλά διακριτική παρουσία για να διψάσουν το Άγιο και να αναζητήσουν Εσένα!
Ας μην εξάπτωμαι όταν δεν συμφωνούν μαζί μου, αλλά να χαίρωμαι την οντότητα που αποκτούν.
Ας μην απομακρύνωμαι από αγαπημένα μου πρόσωπα, όταν ζούν την ανεξαρτησία που δικαιούνται, αλλά μέσα στον δρόμο Σου.
Ας μην υπενθυμίζω, Κύριε, λάθη παλιά, για να μπορούν να να ξαναρχίζουν τον ωραίο τους αγώνα.
Ας έχω την σοφία να μην κάνω συγκρίσεις, για να μην μειώνω την αυτοπεποίθησή τους.
Καί όταν το πρόγραμμα της ημέρας μου παραβιάζεται, ας έχω την ευελιξία να προσαρμόζωμαι χωρίς να στενοχωρώ. Μού είπες, Κύριε, πως η ευγένεια είναι συνώνυμη της αγάπης. Δεν μου μένει, λοιπόν, παρά μέτρο αναφοράς μου νάναι ο Ύμνος της αγάπης του Αποστόλου Σου, κι έτσι με την ψυχή γεμάτη από τη δική Σου αγάπη, να φέρωμαι ευγενικά.
Βοήθησε, Κύριε! 

Πηγή: "Αγιορείτικο Βήμα".

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

ΠΟΣΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ

Το ήμισυ της ετήσιας χορηγίας που λαμβάνει ο εν ενεργεία πρόεδρος της Δημοκρατίας χορηγείται και στους διατελέσαντες -στον παρελθόν- προέδρους.
Πόσα παίρνουν Σαρτζετάκης και Στεφανόπουλος ως πρώην πρόεδροιΕν ζωή βρίσκονται οι κύριοι Χρήστος Σαρτζετάκης και Κωστής Στεφανόπουλος που λαμβάνουν -ο καθένας- κάθε χρόνο το ποσό των 139.200 ευρώ, μικτά, ή 96.000 καθαρά, όπως προβλέπεται από το άρθρο 10 παράγραφος 3 του νόμου 2459/97.

Τόσο ο κ. Σαρτζετάκης ως ανώτατος δικαστικός, όσο και ο κ. Στεφανόπουλος ως βουλευτής και δικηγόρος λαμβάνουν και άλλες μηνιαίες συντάξεις ως εκ τούτου δεν θα τους ήταν δύσκολο να παραιτηθούν -έστω προσωρινά, για όσο διαρκεί το μνημόνιο- από την ετήσια χορηγία που τους καταβάλλει ο ελληνικός λαός.

Πηγή: "iefimerida.gr".

ΧΑΡΗ ΣΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟ ΕΓΙΝΕ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ!

Προλογίζει ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο θεσμός της προστασίας της ασυδοσίας. Το φρούριο των πολιτικάντηδων. Το εκτελεστικό όργανο των εθνοκτόνων μέτρων εις βάρος της Πατρίδας μας και του λαού μας. Έχουμε αναφερθεί σχεδόν σ΄ όλους τους Προέδρους της Δημοκρατίας, αλλά την τιμητική του θα έχει ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, ο οποίος τα "ακούει" κανονικά από τον κ. Παναγιώτη Τραΐανού στο ιστότοπο "ΕΑΜ Β΄". Παραθέτουμε το παρακάτω απόσπασμα από το άρθρο του:
«Ο "τίμιος" Κωστής "υπέγραψε" ως πρόεδρος τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, που απαλλάσσει τους διεφθαρμένους πολιτικούς από κάθε κατηγορία. Χάρη δηλαδή στον "αγαπητό", "τίμιο" και "τουρκοφάγο" Κωστή "καμαρώνουμε" σήμερα τον μεγιστάνα Τσοχατζόπουλο και στο μέλλον τον μεγιστάνα Βενιζέλο, χωρίς να μπορούμε να τους "αγγίξουμε".
Ο "τίμιος" Κωστής "υπέγραψε" ως πρόεδρος τον νόμο περί βασικού μετόχου, που γιγάντωσε τη Διαπλοκή. Χάρη στον "αγαπητό" Κωστή "καμαρώνουμε" τον εργολάβο Μπόμπολα και το μουσικόφιλο "Συγκρότημα" στην απόλυτη ισχύ τους. Χάρη σε αυτόν μπορούμε ν' ακούμε κάθε βράδυ τον Καψή και την Τρέμη να "υμνολογούν" την Τρόικα των δανειστών μας και να κακολογούν τον "τεμπέλη" ελληνικό λαό.
Ο "τίμιος" Κωστής "υπέγραψε" ως πρόεδρος τον νόμο εκείνον, ο οποίος "απαλλάσσει" από κάθε έρευνα τους ανθρώπους που λεηλάτησαν την Ελλάδα σαν "Αθάνατοι". Χάρη στον "αγαπητό" Κωστή απαλλάχθηκαν με ειδική νομοθετική ρύθμιση όλοι οι άθλιοι, οι οποίοι λεηλάτησαν τη χώρα με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων. Χάρη στον Κωστή "καμαρώνουμε" τη Γιάννα και τα άλλα τα "παιδιά" ν' απολαμβάνουν τη λεία τους εντός της Ελλάδας και χωρίς να τους ενοχλεί κανένας.
Ο "τίμιος" Κωστής "υπέγραψε" ως πρόεδρος τον νόμο εκείνον, ο οποίος δίνει δικαίωμα στους βουλευτές να εξασφαλίζουν τη σύνταξή τους με δύο "κουτσοθητείες". Γιατί ευνοήθηκαν τόσο σκανδαλωδώς οι βουλευτές; Για να μην ενοχλούν τους κομματάρχες, οι οποίοι είναι τα αφεντικά του Κωστή. Χάρη στον "αγαπητό" Κωστή όλοι οι Έλληνες θα εργάζονται μέχρι να πεθάνουν και οι Βουλευτές θα μας "δουλεύουν" με ένα "πέρασμα" από τα "μαγαζιά" της Διαπλοκής.
Ο "τίμιος" Κωστής "υπέγραψε" ως πρόεδρος όλα τα νομοθετήματα, τα οποία "έσβηναν" τα "ίχνη" των εγκληματιών του χρηματιστηρίου. Χάρη στον "αγαπητό" Κωστή έγινε η μεγαλύτερη λεηλασία της ιστορίας και κανένας δεν τιμωρήθηκε. Πάνω από τριάντα τρις έφαγαν από τον ελληνικό λαό, γιατί ο Κωστής είχε συμφωνήσει με τη Διαπλοκή να τον εμφανίζει σαν "αγαπητό" και "πατριώτη"».

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΟΥ 1940: ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΔΑΥΙΔ

Γράφουν ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Στις 28 Οκτωβρίου 1940 ο Ελληνικός λαός ύψωσε το ανάστημά του απέναντι σε έναν γίγαντα, την φασιστική Ιταλική αυτοκρατορία. Και θυμίζει έντονα το έπος του 1940-41 την παλαιοδιαθηκική ιστορία του Δαυίδ & Γολιάθ. Όπως ο Δαυίδ είχε όπλα μόνο την πίστη του στον Θεό και μία σφεντόνα, έτσι και ο Έλληνας είχε οπλιστεί με την Ορθόδοξη πίστη και την φιλοπατρία απ΄ όπου αντλούσε θάρρος, τόλμη, γενναιότητα. Και το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά, το έκανε πραγματικότητα, πρότυπο και θαύμα στα βορειοηπειρωτικά βουνά. Έτσι ο Ιταλός γίγαντας, εν επάρσει ευρισκόμενος όπως ο Γολιάθ, κατατροπώθηκε, νικήθηκε και κατευξευτελίσθηκε. «Εἷς ἐδί­ωξεν χιλίους καὶ δύο μετεκίνησαν μυριάδας». Το Ελληνικό Έθνος νίκησε τον Ιταλικό φασισμό. Και τον νίκησε επειδή πίστευε στον Θεό. Πίστευε ότι η πίστη μας είναι "η πίστις που νίκησε τον κόσμο". Πίστευε ότι «εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατά τῷ πιστεύοντι» (όποιος πιστεύει είναι όλα δυνατά να πραγματοποιηθούν σ΄ αυτόν που πιστεύει). Από εκεί αντλούσαν θάρρος, δύναμη, κουράγιο, τόλμη, γενναιότητα στρατιώτες και αξιωματικοί, άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, λαϊκοί και κληρικοί, Βασιλεύς και Κυβερνήτης, Αρχιεπίσκοπος και Στρατάρχης.
Το 1940 το Ελληνικό Έθνος είχε 3 θεμελιώδεις αρετές:
α) την Ορθόδοξη πίστη στον Θεό,
β) την φιλοπατρία,
γ) την ενότητα-ομοψυχία που αντλούσε από την ηγεσία του (πολιτειακή, πολιτική, στρατιωτική, εκκλησιαστική).
Είναι όμως αδύνατον όταν μιλάμε για το έπος του 1940-41 να μην αναφερθούμε στην Υπεραγία Θεοτόκο. Την μητέρα του Θεού, Του κόσμου την σωτηρία και της Ελλάδος την προστασία. Αυτή που προστατεύει, περιφρουρεί, σκέπει, διαφυλάττει, ρύει και περιζωννύει το Ορθόδοξο Γένος.
Προεπισκόπηση«Κεχαριτωμένη χαρε, σκέπη καβοήθεια, τοσοῦ Ἔθνους Παρθένε, τοπιστς σε μεγαλύνοντος». Συγκινητικό είναι το γεγονός ότι όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες προσεύχονταν εν ενί στόματι και μιά καρδία στην Μεγαλόχαρη, την Υπέρμαχο Στρατηγό, την Παναγία μας. Να σκέπει τον Στρατό μας και κάθε στρατιώτη και αξιωματικό προσωπικά, να πρεσβεύει στον Υιό Της και Κύριο υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου κόσμου και υπέρ της Ελλάδος, για την ακεραιότητα και την ασφάλειά της.
Και όντως, η Υπεραγία Θεοτόκος όχι μόνο προστάτεψε τον μαχόμενο Ελληνικό Στρατό αλλά παρουσιαζόταν με διάφορες μορφές στους στρατιώτες, ορατές και αόρατες, για να τους γλιτώσει από κινδύνους ή και βέβαιο θάνατο. Έκανε πολλά θαύματα ώστε δικαίως και επαξίως ο Ελληνικός λαός να Της αποδίδει την νίκη μας επί των (υπερπενταπλασίων από μας) Ιταλών. «Τν πρς μς σου προμήθειαν, οἱ Ἑλλήνων παδες, Δέσποινα κηρύττομεν, ὑμνοντες τν μητρικήν κηδεμονίαν σου».
«Οι αμυντικοί πόλεμοι είναι οι μόνοι δίκαιοι και νόμιμοι και μόνο με αυτούς μπορεί κανείς να προστατέψει την Πατρίδα του και τους αδελφούς του», σημειώνει ο ιερός Αυγουστίνος. Και τέτοιος πόλεμος ήταν αυτός του 1940-41. Ένας πόλεμος υπεράσπισης της ελευθερίας, των ιδανικών και της τιμής της Πατρίδας.
«Την Πατρίδα τίμησέ την και με την αρετή σου βοήθησέ την» λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Και αυτό είναι η παρακαταθήκη μας και η υποχρέωσή μας. Η υποχρέωσή μας απέναντι στους προγόνους μας που δημιούργησαν έναν μεγάλο πολιτισμό και φύλαξαν Θερμοπύλες και αγωνίστηκαν δίνοντας και το αίμα τους και την ζωή τους για να τον διατηρήσουν ζωντανό. Αυτοί είναι οι εμπνευστές μας, αυτοί οι καθοδηγητές μας.
«ΤκραταισοΣκέπῃ, καὶ ἀκοιμήτπρεσβείᾳ, ττν λλήνων Γένος, φυλάττε Κόρη βλαβς» και «σθι μν σύμμαχος καπροστάτις, μέχρι τερμάτων αἰῶνος». Αμήν.

Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΠροεπισκόπησηΟ Διάδοχος Παύλος, μέσω του προσωπικού προφίλ του στο facebook, εξέδωσε το παρακάτω μήνυμα για την συμπλήρωση 74 ετών από εκείνο το ένδοξο "ΟΧΙ" της 28ης Οκτωβρίου 1940:
«Σήμερα είναι η δεύτερη εθνική μας ημέρα, τιμώντας τη στάση μας ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, τους δώσαμε ένα ισχυρό «ΟΧΙ» και γι' αυτό είμαστε πάντα περήφανοι».

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ & ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΒΕΒΗΛΩΣΑΝ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

271014 Agalma Strathlath
Ανήμερα της εορτής του πολιούχου της Θεσσαλονίκης Αγίου Δημητρίου και της 102ης επετείου της απελευθερώσεως της πόλης από την τουρκικό ζυγό, βρήκαν την ευκαιρία κάποια ανιστόρητα και «ποτισμένα» από τα ανθελληνικό δηλητήριο άτομα να βεβηλώσουν το άγαλμα του Στρατηλάτη Βασιλέως Κωνσταντίνου, ο οποίος ήταν ένας από τους βασικότερους συντελεστές της νίκης των Ελληνικών Όπλων, το οποίο βρίσκεται στην πλατεία Μεταξά (για εμάς δεν είναι πρώην πλατεία Μεταξά). Το παράδοξο της όλης υπόθεσης είναι το ότι οι ανθέλληνες αυτοί καλύφθηκαν πίσω από τα χρώματα των φιλάθλων της ιστορικότερης, ίσως, ομάδος της Ελλάδος, του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Θα έπρεπε να γνωρίζουν όλοι αυτοί οι οποίοι «φτύνουν» την ιστορία μας ότι ο Ηρακλής ιδρύθηκε το 1899, όχι ως αθλητικό σωματείο, αλλά ως σύλλογος φιλόμουσων, με σκοπό να συναντιόνται οι Έλληνες στα δύσκολα χρόνια της οθωμανικής σκλαβιάς. Τα μέλη του συλλόγου αποφάσισαν το 1903 να εντάξουν στις δραστηριότητές τους και τον αθλητισμό, έτσι δημιούργησαν ένα γυμναστήριο και ίδρυσαν δύο αθλητικά τμήματα, αυτά της ποδηλασίας και της κολύμβησης.
Για την ιστορία αναφέρουμε ότι το πρώτο επίσημο παιχνίδι της ομάδος του Ηρακλή διεξήχθη στις 23 Απριλίου του 1905.
Καλό θα ήταν λοιπόν πριν προβούν κάποιοι σε άθλιες και δειλές πράξεις να γνωρίζουν την ιστορία των συλλόγων και των σωματείων τα οποία υποτίθεται ότι εκπροσωπούν, γατί τα επίσημα σωματεία σίγουρα δεν επικροτούν τέτοιες ενέργειες, ιδιαίτερα όταν έχουν τέτοιο ιστορικό βάθος.

Πηγή: ιστοσελίδα του "Axis Radio".

Σχόλιο ΔΕΡ
Συγχαρητήρια στους συντελεστές της ιστοσελίδας του "Axis Radio" για την πρωτοβουλία τους να αναδείξουν το θέμα.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940-41

Το έπος του 1940-41 υπήρξε μία από τις ενδοξότερες και λαμπρότερες σελίδες στην ιστορία της νεώτερης Ελλάδος. Ένας λαός μικρός πληθυσμιακά αλλά μεγάλος σε ιδανικά και θάρρος πολέμησε 8.000.000 ιταλικές λόγχες υπερασπιζόμενος την ελευθερία και την τιμή της Ελλάδος. Σ΄ αυτόν τον αγώνα, σ΄ αυτόν τον πόλεμο, οι Έλληνες είχαν το ατσάλινο χέρι της Ορθοδοξίας, την σκέπη της Παναγίας.
Τα άρθρα αυτής της εβδομάδας θα αναφερθούν σ΄ αυτήν την εποποιία που έκανε την Ελλάδα για μία ακόμα φορά παγκόσμιο πρότυπο γενναιότητος και παράδειγμα μίμησης. Θα αναφερθούν στην γενναιότητα των Ελλήνων στρατιωτών, στην προσφορά των Ελληνίδων γυναικών, στον Βασιλέα Γεώργιο Β΄, τον Ιωάννη Μεταξά, τον Αλέξανδρο Παπάγο, τον Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο. Σ΄ όλους αυτούς που συνετελέσαν για το ελληνικό θαύμα του 20ου αιώνα.
Το "Δημοκρατικό Εθνικό Ρεύμα" αφιερώνει την εβδομάδα από τις 27 Οκτωβρίου έως τις 2 Νοεμβρίου στο έπος του 1940-41.

ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ (1977)


Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο, "Σημειώσεις 1967-1977", του τελευταίου Αυλάρχη των Ανακτόρων της Αθήνας, Λεωνίδα Παπάγου:

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 1977, Αθήνα. 

Πήγα και είδα τον Καραμανλή στο σπίτι του. Αν και η συνομιλία στην αρχή ήταν γενικής φύσεως, έπειτα μου είπε: 

  • «Τι γίνεται τώρα; Ακούω δι' ορισμένας κινήσεις Σπύρου Θεοτόκη, Στέφανου Στεφανόπουλου» κλπ.
  • Παπάγος: «Δεν γνωρίζω τίποτε», του απάντησα. Ετηλεφώνησα στον Βασιλέα και, μεταξύ των άλλων, του το ανέφερα. Ο Βασιλεύς είπε: «Καθ' όσον γνωρίζω το Θεοτόκη, δεν θα εκδηλωθή».
  • «Θα είναι ανόητος», είπε ο Καραμανλής (για το Θεοτόκη), «αν κάνει κάτι (κόμμα δηλαδή), διότι είμαι εις θέσιν να τους εξουδετερώσω. Αλλά, παρά ταύτα, μπορεί να μου κάνει σχετική ζημίαν, αν πάρη ένα 3-4%. Γι' αυτό θα πρέπει και ο Βασιλεύς όχι μόνο να μην τους ενθαρύννη, αλλά και να τους αποτρέψη και, εν ανάγκη να τους αποκηρύξη».
  • Απάντησα ότι ο Βασιλεύς δεν έχει ενθαρρύνει κανένα μέχρι σήμερα και κατά κάποιον τρόπο, με διάφορες δηλώσεις που έκανε ως τώρα, αποκήρυξε όποιον θέλησε να εμφανιστεί ως εκπρόσωπός του, διότι δεν επιθυμεί την ίδρυση βασιλικού κόμματος. Αυτό νομίζω θα κάνει και στο μέλλον.
  • «Αν υπάρξη ανάγκη, συνέχισε ο Καραμανλής, θα κτυπήσω άσχημα και δεν θα φεισθώ ουδενός, ούτε του Βασιλέως, διότι έως τώρα απέκρυψα στοιχεία που έχω εναντίον του. Ο Βασιλεύς πρέπει να καταλάβη ότι επιβάλλεται να καθήση ήσυχος, διότι και αν υπάρχη αμυδρά πιθανότης να επανέλθη, σε περίπτωσι εθνικής καταστροφής, θα χάση και αυτήν την πιθανότητα. Άλλως ο Βασιλεύς δεν επιστρέφει στην Ελλάδα και αν πήρε το 30% αυτό έγινε διότι εγώ δεν αντετάχθην».
  • Παπάγος: «Μου είναι αδύνατο να πιστέψω ότι ο Βασιλεύς είναι εν γνώσει οποιουδήποτε πράγματος».
  • Καραμανλής: «Σάμπως δεν υπήρξε και η υπόθεσις του ναυτικού! Έχω έκθεσιν του Σπύρου Κονοφάου (Α/ΓΕΝ), που όπως ξέρεις είναι φιλοβασιλικός αλλά έντιμος, και μου τα αναφέρει όλα. Και τα ονόματα των αξιωματικών με τους οποίους έγινε η επαφή, τότε με τις ανοησίες του Αρναούτη. Εν πάση περιπτώσει, με όλα αυτά θέλω να επιστήσω την προσοχή σου, όχι τη δική σου αλλά να βρεις έναν τρόπο να έλθουν εις γνώσιν του Βασιλέως, διότι αν υπάρξη ανάγκη θα αντιδράσω και αυτό θα είναι προς ζημίαν του Βασιλέως με τα στοιχεία που έχω. Θα αντιδράσω εις την προσπάθειαν δημιουργίας βασιλικού κόμματος. Τούτο αντίκειται και εις το Σύνταγμα το οποίον καθιερώνει το αδύνατον της αλλαγής του πολιτεύματος. Οιαδήποτε τέτοια κίνησις μπορεί να χαραχτηρισθή ως εσχάτη προδοσία». Το παραλήρημα συνεχίζεται. 
  • Παπάγος: «Κύριε πρόεδρε, το μόνο που έχω να πω είναι να μην πιστεύετε εις ότι σας λένε. Ξέρω πολύ καλά ότι εις εμπιστευτικάς εκθέσεις ανακατεύουν και το όνομά μου με την ίδρυσιν κόμματος. Και ένα άλλο ακόμη, κατά καιρούς θεωρούμαι τόσο ύποπτος ώστε να με παρακολουθούν περισσότερον ακόμη παρά επί Χούντας».
  • Καραμανλής: «Τι λες; Αυτό είναι γελοίο και πρέπει να σταματήσει αμέσως. Αυτά κάνουν. Όλο ανοησίες. Παρακολουθούν εκείνον που δεν χρειάζεται και δεν κάνουν τίποτα εκεί που θα έπρεπε. Πάντως, έχε τα υπ' όψιν σου και σε κατάλληλη ευκαιρία να τα διαβιβάσεις, και αν αντιληφθής τίποτα να μου το πης».
Πηγή: blog "Συνέλληνες".

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Επιμέλεια: ένας από τους διαχειριστές του "Δημοκρατικού Εθνικού Ρεύματος".

Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία και τη Σερβία (Α' Βαλκανικός Πόλεμος). Θέατρο των επιχειρήσεων, η περιοχή της Μακεδονίας.
1912 a_valkanikos_eisodos_thessaloniki_2Έπειτα από την επιτυχή προέλαση του Ελληνικού Στρατού στην Ελασσόνα (11/24 Οκτωβρίου 1912) ανέκυψε ένας μείζον προβληματισμός σχετικά με την πορεία που θα έπρεπε να ακολουθήσει ο Ελληνικός Στρατός. Το Ελληνικό Στρατηγείο με αρχηγό τον Διάδοχο Κωνσταντίνο, θεωρούσε ότι η πορεία του ελληνικού στρατού θα έπρεπε να καθοριστεί ανάλογα με τις κινήσεις του οθωμανικού στρατού, με τη σκέψη ότι βασικός στρατιωτικός στόχος σε ένα πόλεμο είναι η νίκη του αντίπαλου στρατού και όχι η κατάληψη θέσεων. Η πολιτική ηγεσία θορυβημένη από την νικηφόρα πορεία του βουλγαρικού στρατού και την πορεία του προς τη Θεσσαλονίκη, θεωρεί ότι οι ελληνικές δυνάμεις θα πρέπει να κινηθούν άμεσα στην πόλη.
Στις 13/25 Οκτωβρίου 1912 αφού είχε ακολουθήσει η κατάληψη της Κοζάνης ο Διάδοχος Κωνσταντίνος δέχεται τηλεγράφημα από τον υπουργό Εξωτερικών Κορομηλά ο οποίος απαριθμούσε τις νίκες των αντίπαλων στρατευμάτων χωρίς να κάνει καμία αναφορά στις επιτυχίες του Ελληνικού στρατού, υποδεικνύοντας τις επόμενες κινήσεις του στρατού. Η οργισμένη απάντηση του Διάδοχου Κωνσταντίνου έφτασε άμεσα: «Ευχαρίστως εμάθαμε τας επιτυχίας του βουλγαρικού, σέρβικου και μαυροβουνιωτικού στρατού» ... «αποτελεί κατόρθωμα του ελληνικού στρατού απαιτήσαν ολόκληρον την έντασιν των δυνάμεων του, δυνάμενον να τιμήση οιονδήποτε στρατόν, τον οποίο δεν παραγνωρίζεται ούτε να υποτιμάται» και κατέληγε φανερά εκνευρισμένος με την εξής φράση «Θα εξακολουθήσω με την αυτήν έντασιν δυνάμεων επιδιώκων την καταστροφή του εχθρού επί τη βάσει του σχεδίου το οποίον προδιέγραψα και του οποίου τον αντικειμενικόν σκοπόν μόνος εγώ είμαι αρμόδιος και υπεύθυνος να κανονίζω. Παρακαλώ δε υμάς όπως ευαρεστούμενος μη προσπαθήτε όπως επηρεάζητε την διεύθυνσιν των επιχειρήσεων».
1912 a_valkanikos_a_valkanikos_eisodos_thessaloniki_3Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος απέστειλε τηλεγράφημα με το οποίο ζητούσε ενημέρωση και κατέληγε ως εξής «Αναμένω να μοι γνωρίσετε την περαιτέρω διεύθυνσιν ην θα ακολουθήσει η προέλασης του στρατού Θεσσαλίας. Παρακαλώ μόνον να έχετε υπ' όψιν ότι σπουδαίοι πολιτικοί λόγοι επιβάλλουσι να ευρηθώμεν μίαν ώραν ταχύτερον εις την Θεσσαλονίκην». Όμως οι σχετικές διαταγές για προέλαση προς τη Θεσσαλονίκη είχαν ήδη εκδοθεί απο τον Διάδοχο Κωνσταντίνο.
Έπειτα από την επιτυχημένη μάχη των Γιαννιτσών ο ελληνικός στρατός φτάνει έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης στις 25 Οκτωβρίου (5 Νοεμβρίου) 1912. Εκεί ξεκίνησαν πυρετώδεις διαπραγματεύσεις μεταξύ του Διαδόχου Κωνσταντίνου και του Ταξίν Πασά σχετικά με την παράδοση της Θεσσαλονίκης. Ο Διάδοχος απαιτούσε την παράδοση του οπλισμού του τούρκικου στρατού αλλά και την καθολική παράδοση των τούρκικων στρατιωτικών μονάδων της πόλης. Έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις τελικά ο Ταξίν Πασάς απεδέχθη τους όρους του Διαδόχου και την νύχτα της 26 Οκτωβρίου-27 Οκτωβρίου 1912 οι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού Ιωάννης Μεταξάς και Βίκτωρ Δούσμανης στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης υπέγραψαν το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης στον ελληνικό στρατό.
Μη γνωρίζοντας την επιτυχή έκβαση της διαπραγμάτευσης του Διαδόχου Κωνσταντίνου ο οποίος επιθυμούσε να διασφαλίσει των πλήρη αφοπλισμό των οθωμανικών στρατευμάτων ώστε να μην διεξαχθεί μάχη εντός της πόλης με δυσάρεστες συνέπειες στον άμαχο πληθυσμό, ο Ελευθέριος Βενιζέλος έστειλε το ακόλουθο τηλεγράφημα προς το Διάδοχο Κωνσταντίνο και στο Βασιλέα Γεώργιο Α' το οποίο έλεγε:
1912 a_valkanikos_a_valkanikos_eisodos_thessaloniki_2«Παραγγέλλεσθε ν' αποδεχθήτε την προσφερόμενης υμίν παράδοσιν της Θεσσαλονίκης και εισέλθητε εις αυτήν ανευ τινος αναβολής. Καθιστώ υμάς υπεύθυνον δια πάσαν αναβολήν έστω και στιγμής».
Όμως όταν εστάλη το τηλεγράφημα ο Διάδοχος Κωνσταντίνος είχε ήδη συμφωνήσει και παραλάβει την πόλη οπότε απέστειλε την ακόλουθη απάντηση:
«Συναισθάνομαι πλήρως την ευθύνην ην φέρω και παρακαλώ να μη μοι υπομιμνήσκηται τούτο δι' οποιαδήποτε υπόθεσιν. Εάν ώφειλον η ου να παραδεχθώ την παράδοσιν της Θεσσαλονίκης ήμην ο μόνος αρμόδιος να κρίνω ευρισκόμενος επί τόπου και επιβάλλω τους όρους. Απόδειξις δε το επιτευχθέν αποτέλεσμα»
Στις 28 Οκτωβρίου (8 Νοεμβρίου) 1912, τα ελληνικά στρατεύματα εισήλθαν θριαμβευτικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Την επόμενη ημέρα εισήλθε έφιππος στη πόλη ο Βασιλεύς Γεώργιος Α συνοδευόμενος από το Διάδοχο Κωνσταντίνο.
Στις 25 Οκτωβρίου οι απεσταλμένοι του ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο να επιτραπεί στον Ταξίν να αποσυρθεί με το στρατό και τον οπλισμό του στο Καραμπουρνού και να παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος του πολέμου. Ο Κωνσταντίνος, φυσικά, απέρριψε τον όρο του και του πρότεινε την παράδοση του στρατού του και τη μεταφορά του στη Μικρά Ασία με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης.

Ο Ταξίν Πασάς υπογράφει τα πρωτόκολλα παράδοσης της Θεσσαλονίκης.
Ο Οθωμανός αξιωματούχος δέχθηκε, τελικά, τους όρους του Κωνσταντίνου και στις 11 το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου, οι πληρεξούσιοι αξιωματικοί Ιωάννης Μεταξάς και Βίκτωρ Δούσμανης μεταβαίνουν στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης και υπογράφουν τα σχετικά πρωτόκολλα παράδοσης της πόλης στον ελληνικό στρατό.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, παραδίνονταν ως αιχμάλωτοι 25.000 τούρκοι στρατιώτες και 1.000 αξιωματικοί. Στην κατοχή του ελληνικού στρατού περιέρχονταν όλος ο βαρύς και ελαφρύς οπλισμός του σχηματισμού (70 πυροβόλα, 30 πολυβόλα, 70.000 τυφέκια και πυρομαχικά). Το πρωί της 27ης Οκτωβρίου εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη δύο τάγματα ευζώνων και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο Διοικητήριο, ενώ οι υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις άρχισαν να λαμβάνουν θέσεις στα υψώματα γύρω από την πόλη.
Στις 11 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1912 ο Κωνσταντίνος εισήλθε με το επιτελείο του στη Θεσσαλονίκη και το μεσημέρι έγινε πανηγυρική δοξολογία στο ναό του Αγίου Μηνά. Την ίδια μέρα, κατέφθασαν έξω από τη Θεσσαλονίκη και οι Βούλγαροι, όμως για τους γείτονες ήταν ήδη αργά. Ο επικεφαλής της μεραρχίας τους στρατηγός Τεοντορόφ ζήτησε να εισέλθει στην πόλη για να στρατοπεδεύσει. Εισέπραξε την αρνητική απάντηση του Κωνσταντίνου και ύστερα από διαπραγματεύσεις, επιτράπηκε να μπουν στην πόλη για ολιγοήμερη ανάπαυση δύο τάγματα με επικεφαλής τους βούλγαρους πρίγκιπες Βόρι και Κύριλλο. Επικράτησε, όμως, σύγχυση και τελικά εισήλθε στη Θεσσαλονίκη ένα ολόκληρο βουλγαρικό σύνταγμα, γεγονός που εκνεύρισε τον Βενιζέλο. Οι Βούλγαροι δήλωναν εμφαντικά παρόντες στις εξελίξεις στη Μακεδονία. Ο σπόρος του Β' Βαλκανικού Πολέμου είχε ριχτεί.
Στις 29 Οκτωβρίου ήταν η σειρά του βασιλιά Γεωργίου Α' να εισέλθει στην πόλη και να επισημοποιήσει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τους έλληνες κατοίκους της, με απάθεια ανάμικτη με φόβο του από το μουσουλμανικό στοιχείο, ενώ οι Εβραίοι που ήταν η πολυπληθέστερη πληθυσμιακή ομάδα της πόλης δεν έκρυψαν την απογοήτευσή τους, καθώς προωθούσαν σχέδιο διεθνοποίησης της Θεσσαλονίκης.

Πηγές:
* Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ-ΛΑΡΟΥΣ-ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ,
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν “ΗΛΙΟΥ”
* Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος, Σπύρος Μαρκεζίνης
* Εθνικός Διχασμός - Αίτια/Ένοχοι/Συνέπειες, Κων/νος Μπαρμπής.
* Ιστοσελίδα Ελληνικής Βασιλικής Οικογένειας.